2 grosze 1949

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2 grosze 1949
2 grosze 1949.jpg
Dane podstawowe
Emitent Narodowy Bank Polski
Nominał 2 grosze
Rocznik 1949
Emisja
Mennica mennica w Budapeszcie,
Mennica Państwowa w Warszawie
Nakład 300 106 000 szt.
Data emisji 30 października 1950
Data wycofania 1 stycznia 1995
Projektant Andrej Peter
Opis fizyczny
Masa 0,57 g
Średnica 16 mm
Materiał aluminium
Rant ząbkowany
Stempel zwykły
Uwagi moneta obiegowa

2 grosze 1949 – moneta dwugroszowa, wprowadzona do obiegu w dniu wymiany pieniędzy 30 października 1950, zarządzeniem z 14 lutego 1951 roku (M.P. z 1951 r. nr 14, poz. 196)[1], wycofana z obiegu z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, rozporządzeniem prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 18 listopada 1994 (M.P. z 1994 r. nr 61, poz. 541)[1].

Na monecie nie ma umieszczonego znaku mennicy[1].

Awers[edytuj | edytuj kod]

W centralnym punkcie umieszczono godło – orła bez korony, poniżej rok 1949, dookoła napis „RZECZPOSPOLITA POLSKA” (nazwa państwa obowiązująca do 1952 roku)[1].

Rewers[edytuj | edytuj kod]

Na tej stronie monety znajduje się cyfra „2", poniżej napis „GROSZE”, a pod nim i z lewej strony gałązka[1].

Nakład[edytuj | edytuj kod]

Moneta została wybita na krążku aluminiowym o średnicy 16 mm, masie 0,57 grama, z rantem ząbkowanym (karbowanym), według projektu Andreja Petera. W 1949 roku w Budapeszcie wybito 300 000 000 sztuk. W 1953 roku w Warszawie wybito dodatkowe 106 000 sztuk[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Moneta oficjalnie została wycofana z obiegu z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, ale ze względu na spadek siły nabywczej z obiegu zniknęła już w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku[1].

Mimo wielu prób nie udało się dotychczas zidentyfikować jakiegokolwiek szczegółu rysunku bądź karbowania rantu, który pozwoliłby jednoznacznie rozróżnić egzemplarze bite w Budapeszcie od tych z Warszawy. Wśród kolekcjonerów istnieje niepotwierdzona oficjalnie teoria, że egzemplarze warszawskie są nieco grubsze i ciemniejsze[1].

28 grudnia 1988 roku do obiegu została wprowadzona moneta jednozłotowa dokładnie o takiej samej średnicy jak moneta 2 grosze 1949.

Wersje próbne[edytuj | edytuj kod]

Wersje próbne w mosiądzu i niklu

Istnieją wersje tej monety należące do serii próbnych w mosiądzu i niklu pierwsza z wklęsłym druga wypukłym napisem „PRÓBA”, wybite w nakładzie 100 i 500 sztuk odpowiednio[2]. Katalogi podają również istnienie wersji próbnej technologicznej w miedzioniklu w nieznanym nakładzie[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Jerzy Chałupski, Specjalizowany katalog monet polskich XX i XXI w. część trzecia Rzeczpospolita Polska 1945-1952 Polska Rzeczpospolita Ludowa 1952-1989, 2010.
  2. a b c Janusz Parchimowicz, Monety polskie, 2003.