2 złote wzór 1975

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2 złote wzór 1975
[1][2]
Dane podstawowe
Emitent Narodowy Bank Polski
Nominał 2 zł
Rocznik 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985
Emisja
Mennica mennica w Leningradzie,
Mennica Państwowa w Warszawie
Nakład 571 509 000 szt.
Data emisji 3 lipca 1975
Data wycofania 1 stycznia 1995
Projektant Wacław Kowalik
Opis fizyczny
Masa 3 g
Średnica 21 mm
Materiał mosiądz
Rant ząbkowany
Stempel zwykły
Uwagi moneta obiegowa

2 złote wzór 1975 – moneta dwuzłotowa, wprowadzona do obiegu 3 lipca 1975 r. zarządzeniem z 21 czerwca 1975 r. (M.P. z 1975 r. nr 21, poz. 130), wycofana z obiegu z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, rozporządzeniem prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 18 listopada 1994 (M.P. z 1994 r. nr 61, poz. 541)[1].

Dwuzłotówkę wzór 1975 bito do 1985 roku[2].

Awers[edytuj | edytuj kod]

W centralnym punkcie umieszczono godło – orła bez korony, poniżej rok bicia, dookoła napis „POLSKA RZECZPOSPOLITA LUDOWA”, a na monetach bitych od 1978 w Warszawie pod łapą orła pojawił się znak mennicy[2].

Rewers[edytuj | edytuj kod]

Na tej stronie monety znajduje się napis „2 ZŁ”, po bokach i u dołu stylizowane kłosy zboża przewiązane szarfą zwisającą w kształcie litery V. Na samym dole, tylko na monetach bitych w Leningradzie, umieszczono znak projektanta W.K[1].

Nakład[edytuj | edytuj kod]

Monetę bito w mosiądzu na krążku o średnicy 21 mm, masie 3 gramów, z rantem ząbkowanym, wg projektu Wacława Kowalika, w mennicach w Leningradzie i Warszawie. Nakłady monety w poszczególnych latach przedstawiały się następująco[2]:

Rocznik Mennica Znak mennicy Nakład (sztuk)
2 złote 1975 Leningrad 25 000 000
2 złote 1976 Leningrad 60 000 000
2 złote 1977 Leningrad 50 000 000
2 złote 1978 Leningrad 2 600 000
Warszawa MW 2 382 000
2 złote 1979 Warszawa MW 85 751 500
2 złote 1980 Warszawa MW 66 610 000
2 złote 1981 Warszawa MW 40 306 000
2 złote 1982 Warszawa MW 43 317 500
2 złote 1983 Warszawa MW 35 244 000
2 złote 1984 Warszawa MW 59 998 500
2 złote 1985 Warszawa MW 100 299 500

Opis[edytuj | edytuj kod]

Monet od dnia wprowadzenia aż do dnia denominacji z 1 stycznia 1995 r. krążyła w obiegu razem z aluminiową dwuzłotówka wzór 1958.

W drugiem połowie lat osiemdziesiątych XX w., ze względu na ujednolicenie wzoru awersu monet obiegowych, została zastąpiona dwuzłotówką wzór 1986.

Wersje próbne[edytuj | edytuj kod]

Istnieje wersja tej monety należąca do serii próbnych w niklu (1979) z wypukłym napisem „PRÓBA”, wybita w nakładzie 500 sztuk. Katalogi informują również o istnieniu wersji próbnych technologicznych w żelazie (1975) z wypukłym napisem „PRÓBA” oraz bez napisu „PRÓBA” w aluminium (1983) w nieznanych nakładach[2].

W 2006 roku na 35-tej aukcji Warszawskiego Centrum Numizmatycznego pod numerem 692 po raz pierwszy pojawił się konkurencyjny projekt Józefa Markiewicza-Nieszcza dwuzłotówki z 1975 r., niewprowadzony do obiegu[3], który nie ma swojego odpowiednika w serii monet próbnych niklowych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jerzy Chałupski, Specjalizowany katalog monet polskich XX i XXI w. część trzecia Rzeczpospolita Polska 1945-1952 Polska Rzeczpospolita Ludowa 1952-1989, 2010.
  2. a b c d Janusz Parchimowicz, Monety polskie, 2003.
  3. WCN :: Archiwum :: 35/692, wcn.pl [dostęp 2017-09-30].