3,7 cm FlaK 18/36/37/43

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
3,7 cm FlaK 18/36/37/43
3,7 cm FlaK 43 na podwoziu ciężarówki
3,7 cm FlaK 43 na podwoziu ciężarówki
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Rheinmetall
Rodzaj Działo przeciwlotnicze
Historia
Produkcja seryjna 1935–1945
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 37 mm
Długość lufy 3626 mm (L/98)
Donośność 4800 m (pionowa)
6500 m (pozioma)
Prędkość pocz. pocisku 820 m/s (pocisk odłamkowy)
770 m/s (pocisk przeciwpancerny)
Masa 1750 kg (bojowa)
3560 kg (marszowa)
Kąt ostrzału -5° do +85° (w pionie)
360° (w poziomie)
Szybkostrzelność 160 strz./min (teoretyczna)
80 strz./min (praktyczna)

3,7 cm Flak 18/36/37/43 holowana, automatyczna armata przeciwlotnicza kalibru 37 mm wykorzystywana przez Niemców w czasie II wojny światowej. Armata ta była ciągle udoskonalana, więc powstało kilka wersji tego działa.

Armata przeciwlotnicza 3,7 cm Flak 18 weszła do uzbrojenia w 1935 w czasie gdy nazistowskie Niemcy jeszcze ukrywały swoje zbrojenia. Cyfra 18 w nazwie miała sugerować, że projekt tej armaty powstał w 1918, czyli w chwili gdy jeszcze nie zaczęły obowiązywać postanowienia traktatu wersalskiego. Traktat ten bowiem zakazywał prowadzenia prac badawczych nad nowym uzbrojeniem.

Parametry tego pierwszego modelu armaty przeciwlotniczej zamieszczone są obok.

Prace nad tą armatą trwały jednak dalej i już w 1936 pojawił się nowy, udoskonalony model tej armaty czyli 3,7 cm Flak 36. Zmiany dotyczyły podstawy, która stała się lżejsza. Masę armaty w położeniu bojowym udało się zmniejszyć do 1550 kg. Natomiast masa w położeniu marszowym uległa zmniejszeniu aż do 2400 kg. Zwiększono też szybkostrzelność praktyczną z 80 do 120 strzałów na minutę. W 1937 pojawiła się niewielka zmiana, ponieważ zmodernizowano tylko system celowniczy. Armatę z tym nowym celownikiem oznaczano jako 3,7 cm Flak 37.  

W chwili wybuchu wojny Wehrmacht posiadał 1030 sztuk armat przeciwlotniczych 3,7 cm Flak 18/36/37. Umieszczane były one w bateriach artylerii przeciwlotniczej po 9 sztuk.

W 1943 nastąpiła kolejna, tym razem już dosyć gruntowna modernizacja, a ten nowy model oznaczano jako 3,7 cm Flak 43. Armata stała się jeszcze lżejsza. Masa w pozycji bojowej wynosiła 1250 kg. Natomiast masa w położeniu marszowym to 2000 kg. Zwiększono też szybkostrzelność praktyczną do 150 strzałów na minutę. Szybkostrzelność teoretyczna wynosiła teraz 180 strzałów na minutę. Zwiększono też kąt ostrzału pionowego z 85° do 90°.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • А. Б. Широкорад: БОГ ВОЙИЫ ТРЕТЬЕГО РЕЙХА, Москва 2003, str. 128-131 i str. 394-397.
  • Marcin Bryja: Artyleria niemiecka 1933–1945. Taktyka, organizacja, uzbrojenie, 1996, str. 107-106 i str. 125.