37 Pułk Armat Polowych (austro-węgierski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Armat Polowych Nr 37. Zobacz też: inne pułki artylerii noszące numer „37”.

Pułk Armat Polowych Nr 37 (FKR. 37) – pułk artylerii polowej cesarskiej i królewskiej Armii.

W 1914 roku pułk stacjonował w Zagrzebiu (niem. Agram) na terytorium 13 Korpusu, który był jego okręgiem uzupełnień[1].

Pułk wchodził w skład 13 Brygady Artylerii Polowej, a pod względem taktycznym był podporządkowany komendantowi 36 Dywizji Piechoty[2].

Swoje święto pułk obchodził 22 lipca w rocznicę bitwy pod Blumenau(niem.) stoczonej w 1866 roku[1].

Komendanci pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Julius Steinhauser (1914[1])

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.)
  • Juliusz Bator: Wojna galicyjska. Działania armii austro-węgierskiej na froncie północnym (galicyjskim) w latach 1914-1915. Kraków: Wydawnictwo EGIS Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-7396-747-2. (pol.)