37 Pułk Zmechanizowany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
37 Pułk Zmechanizowany
Historia
Państwo  PRL
Sformowanie 1967
Rozformowanie 1989
Tradycje
Rodowód 94 Pułk Zmechanizowany
Kontynuacja 43 Ośrodek Materiałowo-Techniczny
16 Pomorsko-Warmińska Brygada Zmechanizowana im. Hetmana Wielkiego Koronnego Stanisława Koniecpolskiego
Organizacja
Dyslokacja Morąg
Rodzaj wojsk Wojska zmechanizowane
Podległość 15 Dywizja Zmechanizowana im. Gwardii Ludowej

37 Pułk Zmechanizowany - oddział zmechanizowany Sił Zbrojnych PRL.

Zgodnie z rozkazem nr 07/MON z 04 maja 1967 w sprawie przekazania jednostkom wojskowym historycznych nazw i numerów oddziałów frontowych oraz ustanowienia dorocznych świąt jednostek , Dz. Rozk. Tjn. MON Nr 5, poz. 21, 94 Pułk Zmechanizowany przemianowano na 37 Pułk Zmechanizowany

Pułk wchodził w skład 15 Dywizji Zmechanizowanej im. Gwardii Ludowej. Stacjonował w garnizonie Morąg.

Po rozformowaniu, na jego bazie powstał 43 Ośrodek Materiałowo-Techniczny.

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • ppłk dypl. Józef Kuczak
  • mjr dypl. Ryszard Korzeniowski

Struktura organizacyjna (lata 80. XX w)[edytuj | edytuj kod]

Podstawowy transporter pułku SKOT 2A
  • Dowództwo i sztab
    • 3 x bataliony zmechanizowane
      • 3 x kompanie zmechanizowane
      • bateria moździerzy 120mm
      • pluton plot
      • pluton łączności
    • batalion czołgów[1]
      • 3 kompanie czołgów
      • pluton łączności
    • kompania rozpoznawcza
    • bateria haubic 122mm
    • bateria ppanc
    • kompania saperów
    • bateria plot
    • kompania łączności
    • kompania zaopatrzenia
    • kompania remontowa
    • kompania medyczna
    • pluton chemiczny
    • pluton ochrony i regulacji ruchu

Przekształcenia[edytuj | edytuj kod]

94 Pułk Piechoty94 Pułk Zmechanizowany37 Pułk Zmechanizowany → 43 Ośrodek Materiałowo-Techniczny → 16 Brygada Zmechanizowana → 16 batalion zmechanizowany 20 Bartoszyckiej Brygady Zmechanizowanej (JW 1248)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W latach 80. XX w. na bazie batalionu czołgów funkcjonowała Szkoła Podoficerska i Młodszych Specjalistów szkoląca czołgistów dla potrzeb innych jednostek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Kazimierz Czernikowski, 16 Pomorska Dywizja Zmechanizowana im. Króla Kazimierza Jagiellończyka, Drukarnia W&P Edward Waszkiewicz, Elżbieta Panter s. c., Malbork 2001, ​ISBN 83-86590-02-5​.