38 Batalion Straży Granicznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
38 Batalion Straży Granicznej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1922
Rozformowanie 1923
Tradycje
Rodowód 38 Batalion Celny
Dowódcy
Pierwszy kapitan Jan Ziołecki
Organizacja
Dyslokacja Kamionki (do 18 V 1923)
Podwołoczyska[1]
Formacja Straż Graniczna
Podległość Komenda Powiatowa Straży Granicznej w Tarnopolu
S graniczna 1922.png
38 batalion SG w 1922.png

38 Batalion Straży Granicznej – jednostka organizacyjna Straży Granicznej w II Rzeczypospolitej pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922 roku, Minister Spraw Wewnętrznych rozkazem z 9 listopada 1922 roku zmienił nazwę „Bataliony Celne” na „Straż Graniczną”[2]. Wprowadził jednocześnie w formacji nową organizację wewnętrzną[3]. 38 batalion celny przemianowany został na 38 batalion Straży Granicznej.

 Osobny artykuł: 38 batalion celny.

38 batalion Straży Granicznej funkcjonował w strukturze Komendy Powiatowej Straży Granicznej w Tarnopolu, a jego dowództwo stacjonowało w Kamionkach[4]. W skład batalionu wchodziły cztery kompanie strzeleckie oraz jedna kompania karabinów maszynowych w liczbie 3 plutonów po 2 karabiny maszynowe na pluton[5]. Dowódca batalionu posiadał uprawnienia dyscyplinarne dowódcy pułku. Cały skład osobowy batalionu obejmował etatowo 614 żołnierzy, w tym 14 oficerów[6]. Z uwagi na eksterytorialne stacjonowanie, batalion odkomenderował oficera łącznikowego do starosty zbarażskiego i skałatskiego[7].

W dniu 18 maja 1923 komenda batalionu została przeniesiona do Podwołoczysk[8].

W lipcu 1923 roku 38 batalion SG w Podwołoczyskach[1] przekazał swój odcinek oddziałom Policji Państwowej i został rozwiązany[9].

Żołnierze batalionu[edytuj | edytuj kod]

Komendanci batalionu
stopień imię i nazwisko okres pełnienia służby kolejne stanowisko
pułkownik Jan Werstakowski[10] 1922 – IX 1922 emeryt[11]
kapitan Jan Ziołecki IX 1922[12]
major Jan Zięba był XII 1922
mjr rez. piech. Mikołaj Szmieloff[13] od 23.04.1923 do 30.06.1923 komisarz Policji Państwowej
Inni oficerowie
por. piech. Franciszek Boczek

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Ordre de Bataille 38 batalionu SG w Kamionkach 30 listopada 1922[14]
kompania 3. Podwołoczyska 2. Rożyska 3. Toki 4. Kokoszyńce
wartownia Mysłowa (1/21)[a] Tarnoruda (0/27) Prosowce (1/29) Leśniewska Kozina (0/9)
wartownia Zadmieszówka[b][15] (0/9) Rożyska (0/8) Podczapieńce[c] (0/8) Kokoszyńce (1/61)
wartownia Podwłoczyska (1/49) Rożyska II (0/13) Sobołówka[d] (0/8) f. Jacówka[e] (0/9)
wartownia Staromiejszczyzna (0/9) Rożyska III (0/15) Toki (2/25) Łuka Mała (1/17)
wartownia Zagroble[16] (0/8) Rożyska IV (1/28) punkt 311 (0/8) Łuka Mała II (0/11)
wartownia Dorofijówka (1/18) Orzechowiec (1/26) punkt 309 (0/8) Faszczówka (1/14)
wartownia Dorofijówka II (0/18 Żukowce[f] (0/8) Faszczówka (0/9)
Palczyńce (0/14)
Białozórka (1/28)

Kompania karabinów maszynowych stacjonowała w Kamionkach.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W liczniku podano liczbę oficerów, w mianowniku – pozostałych żołnierzy.
  2. Na południe od Podwołoczyska, obecnie cześć miasta
  3. Chutor na południe od Worobijówki, w zakolu Zbrucza
  4. Położona na południe od Toków
  5. Folwark na południe od wsi Łuka Mała
  6. Na północ od Nowej Grobli, na południowy wschód od wsi Palczyńce

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]