39 Batalion Straży Granicznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
39 Batalion Straży Granicznej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1922
Rozformowanie 1923
Tradycje
Rodowód 39 Batalion Celny
Dowódcy
Pierwszy kpt. Stanisław Borelowski
Organizacja
Dyslokacja Borszczów
Kopyczyńce[1]
Formacja Straż Graniczna
Podległość Komenda Powiatowa Straży Granicznej w Tarnopolu
S graniczna 1922.png

39 Batalion Straży Granicznej – jednostka organizacyjna Straży Granicznej w II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922 roku, Minister Spraw Wewnętrznych rozkazem z 9 listopada 1922 roku zmienił nazwę „Bataliony Celne” na „Straż Graniczną”[2]. Wprowadził jednocześnie w formacji nową organizację wewnętrzną[3]. 39 batalion celny przemianowany został na 39 batalion Straży Granicznej. Z uwagi na eksterytorialne stacjonowanie, batalion odkomenderował oficera łącznikowego do starosty borszczowskiego[4].

 Osobny artykuł: 39 batalion celny.

39 batalion Straży Granicznej funkcjonował w strukturze Komendy Powiatowej Straży Granicznej w Tarnopolu, a jego dowództwo stacjonowało w Borszczowie[5]. W skład batalionu wchodziły cztery kompanie strzeleckie oraz jedna kompania karabinów maszynowych w liczbie 3 plutonów po 2 karabiny maszynowe na pluton[6]. Dowódca batalionu posiadał uprawnienia dyscyplinarne dowódcy pułku. Cały skład osobowy batalionu obejmował etatowo 614 żołnierzy, w tym 14 oficerów[7].

W lipcu 1923 roku 39 batalion SG w Kopyczyńcach[1] batalion przekazał swój odcinek oddziałom Policji Państwowej i został rozwiązany[8].

Komendanci batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Stanisław Borelowski (IX 1922[9] – )

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]