3 Oddział Rozpoznawczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
3 Oddział Rozpoznawczy
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1940
Rozformowanie 1940
Dowódcy
Pierwszy rtm. Hugo Kornberger
Działania zbrojne
kampania francuska
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Podległość 3 Dywizja Piechoty

3 Oddział Rozpoznawczy (OR-3) – oddział rozpoznawczy Wojska Polskiego we Francji.

Historia oddziału[edytuj | edytuj kod]

Oddział formował się od 23 marca 1940 roku w miejscowości Loyat, w Bretanii, w składzie 3 Dywizji Piechoty. Jednakże jeszcze w styczniu tego roku rtm. Hugo Kornberger zwrócił się do gen. Sikorskiego z prośbą o pozwolenie na zgromadzenie ułanów małopolskich w tej formacji. Dlatego też OR-3 nieoficjalnie kontynuował tradycje 9 Pułku Ułanów Małopolskich.

Jednostka nie dokończyła formowania. Nie wzięła też udziału w walkach. 17 czerwca dowódca OR-3 otrzymał rozkaz wycofania oddziału. Liczył on wówczas 33 oficerów i 430 szeregowych. Prócz broni osobistej posiadał jedynie 42 erkaemy i dwa cekaemy. Z portu Saint-Nazaire ewakuowano większości oficerów i znaczną części szeregowych do Wielkiej Brytanii.

Organizacja oddziału w 1940 roku[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo
  • szwadron konny
  • szwadron motocyklistów
  • szwadron ckm i broni towarzyszącej

Żołnierze oddziału[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy oddziału
Oficerowie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rotmistrz Hugo Kornberger był oficerem 9 Pułku Ułanów Małopolskich. W kampanii wrześniowej 1939 roku pełnił służbę w Oddziale II Sztabu Naczelnego Wodza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bohdan Królikowski: Kres ułańskiej epopei : szkice do dziejów kawalerii rozpoznawczej i pancernej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie 1939-1947. Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, 2007. ISBN 83-7306-332-3.
  • Witold Biegański "Wojsko Polskie we Francji 1939-1940" Warszawa 1967