3 Pułk Przeciwlotniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
3 pułk przeciwlotniczy
Ilustracja
Odznaka 3 pułku przeciwlotniczego
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1995
Rozformowanie 31 grudnia 2010
Patron płk dypl. Włodzimierz Ludwig
Tradycje
Święto 30 kwietnia
Nadanie sztandaru 23 czerwca 1996[1]
Rodowód 124 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej
Dowódcy
Pierwszy płk Wiesław Wolski
Ostatni ppłk Marek Rakowski
Organizacja
Numer JW 1640
Dyslokacja Koszalin
Rodzaj sił zbrojnych Wojska Lądowe
Rodzaj wojsk Wojska obrony przeciwlotniczej
Podległość 12 Dywizja Zmechanizowana
Skład patrz w treści artykułu
Tablica w kościele garnizonowym w Szczecinie

3 Pułk Przeciwlotniczy im. płk. Włodzimierza Ludwiga (3 pplot) - oddział Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Sił Zbrojnych RP.

W roku 1995 124 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej, wchodzący w skład 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej, przemianowany został na 3 Pułk Przeciwlotniczy[2].

Do końca 2007 roku pułk stacjonował w garnizonie Szczecin, w kompleksie koszarowym przy ulicy Wojska Polskiego 252, choć jego przemieszczenie do garnizonu Koszalin rozpoczęło się w maju 2007 roku na podstawie decyzji ministra obrony narodowej, który w 2006 roku podjął decyzję o przeniesieniu jednostki do Koszalina. W 2008 roku wszystkie pododdziały znalazły się w nowym garnizonie, w koszarach przy ulicy 4 Marca 5. W tym samym kompleksie, co stacjonujący 8 Pułk Przeciwlotniczy.

Z dniem 31 grudnia 2010 roku 3 pułk przeciwlotniczy został rozformowany, a jego pododdziały zostały włączone w struktury 8 pplot.

Tradycje pułku[edytuj | edytuj kod]

18 czerwca 1996 oddział otrzymał imię patrona - płk. dypl. Włodzimierza Ludwiga oraz przyjął dziedzictwo tradycji:

  • 3 Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej (1924-1939)
  • 3 Karpackiego Pułku Artylerii Przeciwlotniczej (1942-1947)
  • 22 Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej (1951-1955 i 1957-1967)
  • 124 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej (1955-1957 i 1967-1995)

Równocześnie dzień 30 kwietnia ustanowiony został świętem pułku.

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Wiesław Wolski (1988-1997)
  • płk Zdzisław Antczak (1997-2003)
  • płk Sławomir Kowalski (2003-2004)
  • płk Piotr Kołacz (od 18 kwietnia 2005)
  • płk Ryszard Krawiec (od sierpnia 2007 do kwietnia 2010)
  • ppłk Marek Rakowski (od kwietnia 2010 do grudnia 2010)

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Do roku 2001 pułk posiadał strukturę bateryjną. W roku 2001 przeszedł reorganizację - powstały dwa dywizjony przeciwlotnicze: 1 dplot - rakietowy oraz 2 dplot - artyleryjski. Jako jednostka dywizyjna, w odróżnieniu od samodzielnych pułków przeciwlotniczych Wojsk Lądowych, składał się z dwóch dywizjonów, pododdziału dowodzenia (bateria dowodzenia) oraz kompanii logistycznych (kompanie: remontowa, zaopatrzenia i medyczna).

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Na uzbrojeniu i wyposażeniu oddziału znajdowały się:

  • 9K33M3 "Osa-AKM"
  • 23mm armaty przeciwlotnicze ZU-23-2
  • ZUR-23
  • stacja radiolokacyjna NUR-31
  • stacja radiolokacyjna NUR-41
  • stacja radiolokacyjna NUR-22
  • stacja radiolokacyjna NUR-21
  • ZSyDiKO ŁOWCZA/REGA
    • ZWD ŁOWCZA-3K
    • WD 2001 (REGA-1)
  • RWŁC-10T
  • ZWD-3

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Faszcza 2005 ↓, s. 64.
  2. Dariusz Faszcza, Z dziejów 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej s. 35

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dariusz Faszcza: Z dziejów 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2005. ISBN 83-11-10131-0.
  • Andrzej Wojtaszak, Kazimierz Kozłowski: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek : materiały z sesji naukowej z 10 listopada 1999 r. : praca zbiorowa. Szczecin: Oddział Edukacji Obywatelskiej, 2001. ISBN 83-86992-76-X.
  • Kazimierz Kozłowski [red.], Andrzej Wojtaszak: Generałowie i wybrani dowódcy Wojska Polskiego związani z Pomorzem Zachodnim. Szczecin: Szczecińskie Towarzystwo „Pogranicze”.Instytut Politologii i Europeistyki Uniwersytetu Szczecińskiego, 2009. ISBN 978-83-89341-62-4.