42 Pułk Armat Polowych (austro-węgierski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Armat Polowych Nr 42. Zobacz też: inne pułki artylerii noszące numer „42”.
Pułk Armat Polowych Nr 42
Feldkanonenregiment Nr. 42
Ilustracja
Pieczęć pułkowa
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1894
Rozformowanie 1916
Tradycje
Kontynuacja 37. Dywizjon
42. Pułk Artylerii Dywizyjnej
Dowódcy
Pierwszy płk Wilhelm Nemanić
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Wiedeń, Steyr
Rodzaj sił zbrojnych c. i k. Armia
Rodzaj wojsk artyleria polowa
Podległość 14 Brygada Artylerii
2 Brygada Artylerii
2 Brygada Artylerii Polowej
47 Dywizja Piechoty
14 Brygada Artylerii Polowej
3 Dywizja Piechoty

Pułk Armat Polowych Nr 42 (FKR. 42) – pułk artylerii polowej cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Na początku 1892 roku ze składu 14. Dolnoaustriacko-morawskiego Pułku Artylerii Korpuśnej wyłączono 37. Dywizjon w Wiedniu i podporządkowano bezpośrednio komendantowi 14 Brygady Artylerii[1].

Z dniem 1 stycznia 1894 roku 37. Dywizjon w Wiedniu został rozwinięty w 42. Pułk Artylerii Dywizyjnej[2].

W 1906 roku Komenda 14 Brygady Artylerii została przeniesiona z Wiednia do Linzu i podporządkowana komendantowi 14 Korpusu. Ze składu brygady wyłączony został 42. Pułk Artylerii Dywizyjnej w Wiedniu i podporządkowany komendantowi 2 Brygady Artylerii[3].

Z dniem 6 kwietnia 1908 roku weszła w życie nowa organizacja artylerii, w ramach której oddział został przemianowany na 42. Pułk Armat Polowych, a wchodzący w jego skład depot kadry zapasowej został przemianowany na kadrę zapasową. Pułk nadal pozostawał w składzie 2 Brygady Artylerii Polowej ale pod względem taktycznym został podporządkowany komendantowi 47 Dywizji Piechoty[4].

W 1912 roku pułk został przeniesiony z Wiednia do Steyr na terytorium 14 Korpusu i ponownie włączony w skład 14 Brygady Artylerii Polowej oraz podporządkowany pod względem taktycznym komendantowi 3 Dywizji Piechoty[5][6].

Żołnierze[edytuj | edytuj kod]

Komendanci pułku
  • ppłk / płk Wilhelm Nemanić (1894 – 1897 → urlopowany)
  • ppłk / płk Emil von Beckh-Widmanstetter (1897 – 1902)
  • ppłk / płk Georg Lončarski von Ravnica (1902 – 1906 → stan spoczynku)
  • ppłk / płk Karl Seyferth von Uhlen (1906 – 1912 → komendant 10 Brygady Artylerii Polowej)
  • płk Adalbert Mikowetz von Minkewitz (1912 – 1914[7])
Oficerowie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Schematismus 1892 ↓, s. 97, 771, 773, 1125.
  2. Schematismus 1894 ↓, s. 97, 829.
  3. Schematismus 1907 ↓, s. 123, 147, 847, 902.
  4. Schematismus 1909 ↓, s. 127, 921.
  5. Schematismus 1913 ↓, s. 165, 998.
  6. Schematismus 1914 ↓, s. 111, 829.
  7. Schematismus 1914 ↓, s. 829.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1892. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1892. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1894. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1894. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1907. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1906. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1909. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1909. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1913. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1912. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.)
  • Juliusz Bator: Wojna galicyjska. Działania armii austro-węgierskiej na froncie północnym (galicyjskim) w latach 1914-1915. Kraków: Wydawnictwo EGIS Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-7396-747-2. (pol.)