44 Dywizja Strzelców

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 44 Dywizji Strzelców RFSRR. Zobacz też: 44 Dywizja Piechoty - inne dywizje piechoty z numerem 44.
44 Dywizja Strzelców
Historia
Państwo  Rosyjska FSRR
Sformowanie 1919
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 12 Armia

44 Dywizja Strzelcówzwiązek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.

Formowanie i walki[edytuj | edytuj kod]

Sformowana latem 1919 z oddziałów 3 Pogranicznej Dywizji i ochotników. Weszła w skład została 12 Armii. Walczyła przeciw oddziałom Denikina na Ukrainie, a następnie z oddziałami Ukraińskiej Republiki Ludowej. W lutym 1920 nad Wołkiem weszła w kontakt taktyczny z polską 5 Dywizja Piechoty. W walce z jednostkami polskimi poniosła wysokie straty i została wycofana na tyły. Podczas polskiej ofensywy na Kijów pobita pod Berdyczowem, a 28 kwietnia poddała się pod Holendrami. Odtworzona w maju 1920, wzięła udział w ofensywie Armii Czerwonej, docierając pod Tyszowce. Podczas odwrotu broniła linii Ptyczy i Słuczy. Po podpisaniu rozejmu z Polską wzięła udział w walkach z oddziałami Ukraińskiej Republiki Ludowej[1].


Jednostki tyłowe 44 DS wraz z 58 DS odpierały atak polskiej Dywizji Kawalerii gen. Józefa Romera pod Koziatynem. Niedobitki 44 DS uchodziły pospiesznie w kierunku Czerkas nad Dnieprem. Uporczywe walki Wojska Polskiego z 44 DS o Emilczyn zakończyły się ustąpieniem wojsk polskich (2 Armii). 3 października 1920 dywizja została rozbita po brawurowym ataku kawalerii polskiej na południe od Prypeci[potrzebny przypis].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Skład na dzień 12 lipca 1920[2]:

  • dowództwo dywizji
  • 130 Brygada Strzelców
    • 388 pułk strzelców
    • 389 pułk strzelców
    • 390 pułk strzelców
  • 131 Brygada Strzelców
    • 391 pułk strzelców
    • 392 pułk strzelców
    • 393 pułk strzelców
  • 132 Brygada Strzelców
    • 394 pułk strzelców
    • 395 pułk strzelców
    • 396 pułk strzelców
  • 44 pułk kawalerii

Dowódcy dywizji[edytuj | edytuj kod]

  • I.N. Dubowoj (X 1919 − II 1922)[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]