47 Pułk Artylerii Haubic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
47 Pułk Artylerii Haubic
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1945
Dowódcy
Pierwszy mjr Maksym Krupień
Organizacja
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 7 Brygada Artylerii Haubic

47 Pułk Artylerii Haubic (47 pah) - pułk artylerii ludowego Wojska Polskiego.

47 Pułk Artylerii Haubic został sformowany we wsi Adampol koło Włodawy na podstawie rozkazu nr 8 Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiegoz 20 sierpnia 1944 roku. W grudniu 1944 roku w Adampolu żołnierze pułku złożyli przysięgę[1].

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • mjr Maksym Krupień (od 4 IX 1944)

Skład etatowy[edytuj | edytuj kod]

żołnierzy – 653 (oficerów – 70, podoficerów - 186, szeregowców - 397)

sprzęt:

  • 122 mm haubice - 20
  • rusznice przeciwpancerne - 20
  • samochody - 53
  • ciągniki - 25

Działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

Pułk wchodził w skład 7 Brygady Artylerii Haubic. Walczył w operacji łużyckiej pod Schwartz Adler i o stację kolejową Radibor. Prowadząc działania pościgowe w operacji praskiej doszedł 40 km na płn.-zach. od stolicy Czech. Szlak bojowy zakończył 11 maja 1945 roku[1].

Operacja luzycka.png Operacja berlin 1 1945.png Operacja berlin 2 1945.png Budziszyn 1945 b.png Budziszyn 1945 a.png

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ways 1967 ↓, s. 134.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Władysław S. Ways: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek artylerii. T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967, seria: Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej.