48 Armia (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
48 Armia
48-я Армия
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 1941
Rozformowanie 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Operacja Bagration
Operacja wiślańsko-odrzańska
Organizacja
Dyslokacja ZSRR, Generalne Gubernatorstwo, III Rzesza
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Podległość Front Centralny
1 Front Białoruski
2 Front Białoruski

48 Armia (ros. 48-я Армия) – związek operacyjny Armii Czerwonej z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

48 Armia wchodziła w skład Frontu Centralnego i 1 Frontu Białoruskiego. Dowodzona przez gen. płk Prokofija Romanienkę brała udział w operacji Bagration[1]. Uczestniczyła w ciężkich walkach z niemiecką 2 Armią przebijającą się przez Puszczę Białowieską[2]. We wrześniu prowadziła walki o uchwycenie i utrzymanie przyczółka na Bugu[3].

Następnie, w składzie wojsk 2 Frontu Białoruskiego brała udział w ofensywie styczniowej. Od listopada 1944 dowódcą 48 Armią był gen. lejtn. Nikołaj Gusiew. Funkcję szefa sztabu pełnił gen. mjr Iwan Glebow[4]. Od 14 stycznia 1945 prowadziła natarcie w kierunku Przasnysza i Makowa Mazowieckiego. W dniach 19 i 20 marca 1945 razem z 5 Gwardyjską Armią Pancerną toczyła walki w rejonie Braniewa, w ramach operacji wschodniopruskiej[5].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • 29 Korpus Armijny
  • 42 Korpus Armijny
  • 53 Korpus Armijny[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bogusław Wołoszański, Encyklopedia II wojny światowej. Front. Warszawa 1997, s. 99.
  2. Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga, Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939–1945. Wybrane miejsca bitew, walk i akcji bojowych. Warszawa 1971, s.33.
  3. Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga, Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939–1945. Wybrane miejsca bitew, walk i akcji bojowych. Warszawa 1971, s.445.
  4. a b Bolesław Dolata, Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa 1971, s.591.
  5. Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga, Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939–1945. Wybrane miejsca bitew, walk i akcji bojowych. Warszawa 1971, s.45, 292.