4E-BP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

4E-BP (białko wiążące czynnik inicjacji translacji 4E, ang. 4E Binding Protein) – białko wiążące się z eukariotycznym czynnikiem inicjującym translację eIF4E. Jest inhibitorem translacji zależnej od kapu (biosyntezy białek w komórkach). Jego masa wynosi ok. 12 kDa. Występuje w komórkach eukariotycznych; w komórkach ssaczych – w trzech izoformach: 4E-BP1, 4E-BP2 i 4E-BP3.

Oddziaływanie z eIF4E[edytuj | edytuj kod]

Wolne 4E-BP w roztworze w zasadzie nie ma struktury drugorzędowej. Gdy wiąże się z eIF4E, jego fragment przyjmuje kształt helisy[1].

W procesie inicjacji translacji eIF4E przyłącza kap i eIF4G. Wraz z innymi białkami i podjednostką rybosomu 40S tworzą kompleks inicjacyjny. 4E-BP przyłącza się do eIF4E w tym samym miejscu co eIF4G i uniemożliwia powstanie kompleksu inicjacyjnego[2].

4E-BP, podobnie jak eIF4G, przyłącza się do eIF4E za pomocą charakterystycznej sekwencji aminokwasów: YXXXXLΦ (Y – tyrozyna, L – leucyna, X – dowolny aminokwas, Φ – dowolny aminokwas hydrofobowy). We wszystkich izoformach w komórkach ssaczych fragment ten ma postać: YDRKFLM (tyrozynakwas asparaginowyargininalizynafenyloalaninaleucynametionina)[3].

Hiperfosforylacja[edytuj | edytuj kod]

4E-BP jest fosforylowane przez różne kinazy, m.in. FRAP/mTOR i PI3K. Fosforylowanie 4E-BP służy regulacji oddziaływania 4E-BP z eIF4E: reszty fosforanowe odpychają ujemnie naładowane aminokwasy białka eIF4E. Reszty aminokwasowe 4E-BP są fosforylowane w określonej kolejności (numeracja według ludzkiego 4E-BP)[4]:

  1. treonina 37 i treonina 46;
  2. treonina 70;
  3. seryna 65.

Oprócz nich fosforylowane są seryna 83 i seryna 112[5].

Rola w komórce[edytuj | edytuj kod]

4E-BP odgrywa ważną rolę w rozwoju organizmu, spowalniając lub zatrzymując syntezę białek, które nie powinny powstawać na danym etapie rozwoju. Spowalnia wzrost nowotworów, w komórkach których występuje nadmiar eIF4E. Fosforylacja 4E-BP prawdopodobnie odgrywa rolę w regulacji przepływu sygnałów przez synapsy[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Joseph Macrotrigiano, Anne-Claude Gingras, Nahum Sonenberg, Stephen K. Burley. Cap-Dependent Translation Initiation in Eukaryotes Is Regulated by a Molecular Mimic of eIF4G. „Molecular Cell.”. 3, s. 707-716, czerwiec 1999. PMID: 10394359. 
  2. T. A. Brown: Genomy. Warszawa: PWN, 2001.
  3. a b Joel D. Richter, Nahum Sonenberg. Regulation of cap-dependent translation by eIF4E inhibitory proteins. „Nature”. 433, s. 477-480, luty 2005. DOI: 10.1038/nature03205.. 
  4. Anne-Claude Gingras, Brian Raught, Steven P. Gygi, Anna Niedźwiecka, Mathieu Miron, Stephen K. Burley, Roberto D. Polakiewicz, Aleksandra Wysłouch-Cieszyńska, Ruedi Aebersold, Nahum Sonenberg. Hierarchical phosphorylation of the translation inhibitor 4E-BP1. „Genes & Development”. 15, s. 2852-2864, 2001. DOI: 10.1101/gad.912401. 
  5. Nathalie Oulhen, Sandrine Boulben, Michael Bidinosti, Julia Morales, Patrick Cormier, Bertrand Cosson. A Variant Mimicking Hyperphosphorylated 4E-BP Inhibits Protein Synthesis in a Sea Urchin Cell-Free, Cap-Dependent Translation System. „PLoS ONE”. 4 (3), s. 1-11, marzec 2009. DOI: 10.11371/journal.pone.0005070.