4 Pułk Artylerii Przeciwpancernej (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 4 pułk artylerii przeciwpancernej Polskich Sił Zbrojnych. Zobacz też: 4 Pułk Artylerii Przeciwpancernej.
4 Pułk Artylerii Przeciwpancernej
Ilustracja
Barwy pułku
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie 1947
Tradycje
Rodowód 1 Kompania Przeciwpancerna
I Dyon 2 Pułku Przeciwpancernego (Kadrowego)
Dowódcy
Pierwszy ppłk Tadeusz Rohoziński
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 4 Dywizji Piechoty

4 Pułk Artylerii Przeciwpancernej (4 pappanc) – oddział artylerii przeciwpancernej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu Naczelnego Wodza L.dz. 1210/Tjn.Org.43 z 21 września 1943 roku i rozkazu dziennego Nr 63 dowódcy 2 Dywizji Grenadierów Pancernych (Kadrowej) z 18 listopada 1943 roku dotychczasowa 1 Kompania Przeciwpancerna została przemianowana na I Dyon 2 Pułku Przeciwpancernego (Kadrowego). Na stanowisko dowódcy dywizjonu został wyznaczony kpt. art. Adam Heybowicz[1].

W maju 1944 roku, w wyniku dalszej redukcji 2 Dywizji Grenadierów Pancernych (Kadrowej), I/2 ppanc został włączony w skład 3 Pułku Artylerii Motorowej.

W lutym 1945 roku na bazie I/2 pappanc. przystąpiono do formowania 4 Pułku Artylerii Przeciwpancernej[a] będącego organiczną jednostką artylerii 4 Dywizji Piechoty. Oddział miał osiągnąć gotowość bojową do 1 czerwca 1945. W walkach na froncie nie wziął udziału. Większość żołnierzy stanowili Polacy przymusowo wcieleni do Wehrmachtu i organizacji Todta oraz przymusowi robotnicy.

10 marca 1947 roku płk Eugeniusz Luśniak rozkazał, z oddziałów artylerii dywizyjnej 4 DP, zorganizować Jednostkę Nr 4 PKPR (ang. Unit Nr 4 P.R.C.). Do pułku wcieleni zostali żołnierze 4 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej Lekkiej.

Organizacja pułku[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo
  • I dywizjon - kpt. Henryk Gasecki
  • II dywizjon
  • III dywizjon
  • IV dywizjon

Każdy dywizjon składał się z trzech baterii po cztery 4 działony. W każdym z czterech dywizjonów dwie baterie uzbrojone były w 57 mm armaty przeciwpancerne natomiast trzecia bateria w 76,2 mm armaty przeciwpancerne.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Numer 2 otrzymał pułk artylerii przeciwpancernej 2 Warszawskiej Dywizji Pancernej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]