505 (jacht)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
International 5o5[1]
Oznaczenie klasy jachtu
Konstruktor John Westell
Rok konstrukcji 1955
Kraj pochodzenia  Francja
Typ ożaglowania slup
Grot 12,3 m²
Fok 4,94 m²
Spinaker 27 m²
Całkowite ożaglowanie 17,26 m²
Długość maksymalna 5,05 m
Długość LWK 4,57 m
Szerokość maksymalna 1,88 m
Masa całkowita 127,4 kg
Typ kadłuba mieczowy
Materiał konstrukcyjny dowolny
Zanurzenie minimalne 15 cm
Zanurzenie maksymalne 160 cm
Załoga 2
Trapezy 1
D-PN 79.8
RYA PN 902
Ilustracja
POL 7020 w Porcie WTW na Zalewie Zegrzyńskim

International 505 – monotypowa, jednokadłubowa i dwumiejscowa łodka z symetrycznym spinakerem, wykorzystująca jeden trapez dla załoganta. Łódka o wysokich osiągach i wymagająca przy silnym wietrze. 5o5 jest wyjątkowo stabilną łódką i łatwiej ją kontrolować niż wiele mniejszych łodek z trapezem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1953 roku John Westell zaprojektował łódkę "Coronet" o długości 18 stóp (5,5 m). Projekt żaglówki startował w konkursach selekcyjnych International Yacht Racing Union (IYRU) w La Baule we Francji w 1953 roku na nową dwuosobową łódź na igrzyska olimpijskie. Latającym Holender już rok wcześniej został wybrany w Holandii i do prób w La Baule zostały dopuszczone dwie łódki tej klasy oraz po jednej z każdej innej. Każdy Latający Holender płynął inną stroną trasy i zazwyczaj jeden z nich był pierwszy na górnym znaku. Mimo tak dziwnej sytuacji Cornet prowadził w punktacji w bardzo wszechstronnej serii prób.

W 1954 roku Alain Cettier, prezes Stowarzyszenia Caneton (AS.PRO.CA) we Francji, poprosił Westella, w imieniu stowarzyszenia, o zmodyfikowanie jego konstrukcji Coronet, aby stworzyć dla nich pięciometrową łódkę, która spełniłaby wymagania klasy Caneton, a jednocześnie byłaby nowoczesną łódką dla dwóch zawodników średniej wagi. Westell zmniejszył powierzchnię żagla o 25 stóp kwadratowych (2,3 m2) oraz długość z 18 stóp (5,5 m) do pięciu metrów z dokładnością do jednego procenta. Stowarzyszenie Caneton zbudowało prototyp i głosowało za jego przyjęciem na dorocznym walnym zgromadzeniu. Dzięki takie postawie stowarzyszenia nowa łódka "Caneton 5O5" uzyskała status francuskiej klasy narodowej i to zanim wybudowano choć jeden egzemplarz.

W niecałe dwa lata po premierze "Caneton 5O5" osiągna sporą popularność wśród żeglarzy. Klasa uzyskała międzynarodowy status z IYRU w 1955 roku[2]. Po spełnieniu wymagania wyprodukowania 100 łodzi klasy. Od tego momentu łódka przestaje być nazywana "Caneton 5O5" i zostaje samo 5O5. Po angielsku wymawiane jako "five-o-five".

Polskie Stowarzyszenie Klasy 505[edytuj | edytuj kod]

Z inicjatywą założenia Stowarzyszenia[3] wyszedł 12 grudnia 2007 Piotr Żółtowski, który zapoczątkował dyskusję o stowarzyszeniu. Stowarzyszenie zostało zarejestrowane 12 września 2008 roku w Gdyni i wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000313296.

Floty[edytuj | edytuj kod]

5O5 jest bardzo popularną międzynarodową klasą i aktywnie ścigają na niej zawodnicy w 18 krajach na całym Świecie, z największą liczbą w Niemczech, USA, Wielkiej Brytanii i Australii. Mistrzostwa świata odbywają się co roku w różnych miejscach na całym globie, na przemian w Europie, Ameryce Północnej i na półkuli południowej. Regularnie przyciągają one na start ponad 100 łódek. Na Mistrzostwach Świata w 2012 roku w La Rochelle w Niemczech było 188[4] łodzi. 5O5 również może pływać we flotcie mieszanej przy użyciu schematu HCP Portsmouth Yardstick. Numer Portsmouth (podawany w Wielkiej Brytanii) to 902[5] oraz D-PN (administrowane w USA) jako 79.8[6].

Nie ma zbyt wielu flot w tradycyjnym znaczeniu tego pojęcia z łódkami stojącymi obok siebie w klubie. Regularne uczestnictwo w typowych "wyścigach klubowych" nie jest raczej praktykowane. Łatwość transportu i przechowywania łódki w połączeniu z jej złożonością, która wymaga angażowania się w majsterkowanie, jak i nieco ryzykowne pozostawienie bez nadzoru na parkingu, spowodowało, że wielu właścicieli trzyma je "pod domem". Floty to przede wszystkim kolektywy żeglarzy, którzy utrzymują kontakt i szkolą się w dogodnym miejscu, zazwyczaj zgodnie z regionalnym kalendarzem imprez 5O5, który może obejmować całoroczne cykle, regaty regionalne, krajowe czy mistrzostwa świata. W szczególności Europa ma dobrze zorganizowany kalendarz wydarzeń, który przyciąga żeglarzy z całego kontynentu, z dużym udziałem załóg z całego Świata, szczególnie w tych latach w których to w Europie rozgrywane są Mistrzostwa Świata. Najlepsze miejsca, ze względu na łatwość podróżowania, to Hyeres, Jezioro Garda, Kilonia.

W Polsce od wielu lat rozgrywany jest cykl Pucharu Polski[7] składający się z 6 regat w kilku dogodnych miejscach: Gdynia, Krynica Morska, Świnoujście, Szczecin i Zbąszczyń[8]

Miejsca gdzie znajdują się ośrodki z dużą liczbą żeglujących na 5o5:

 Australia Brisbane, Coffs Harbour, Adelaide, Fremantle
 Stany Zjednoczone Marblehead, Rye, Annapolis, Clearwater, San Diego, Long Beach, San Francisco/Santa Cruz, Seattle/Bellingham
 Wielka Brytania Anglia (sporo miejsc), Szkocja
 Niemcy Kolonia, Warnemünde
 Polska[9] Szczecin, Trójmiasto, Warszawa
Europa Finlandia, Szwecja, Dania, Francja, Włochy, Szwajcaria, Irlandia
 Kanada Ottawa/Kingston, Toronto, Vancouver
 Południowa Afryka Port Elizabeth

Łódka[edytuj | edytuj kod]

Kadłuby we wczesnych latach pięćdziesiątych XX wieku były budowane z wodoodpornej sklejki i wiele z nich nadal nadaje się do ścigania. Nowe kadłuby są budowane z zastosowaniem kompozytów: mat z włókna szklanego, włókna węglowego oraz z użyciem żywic: winyloestrowych lub epoksydowych. Rdzenie kadłubów są wypełnione pianką, balsą lub Nomexem w celu zwiększenia sztywność i wytrzymałość. Kadłuby pozostają konkurencyjne przez ponad dziesięć lat, a łodzie w tym wieku kilkakrotnie wygrywały wyścigi w dużych mistrzostwach. Drzewce tradycyjnie były stopami aluminium, ale ostatnie zmiany reguł pozwoliły na użycie włókna węglowego na bomy i spinakerbomy. Wyjątkiem są maszty, które muszą pozostać aluminiowe lub drewniane.

Kształt kadłuba i kształt żagli są ściśle kontrolowane, podczas gdy omasztowanie, płetwy oraz takielunek ruchomy pozostają dowolne. Pozwala to na różnorodne okuwanie łodzi zgodne z preferencjami żeglarza, a nie narzucone przez reguły klasowe (tak jak na przykład dla klasy Laser). Sprzęt ma ogromne możliwości regulacji, tak aby sprostać warunkom wietrznym i stanowi morza, w wyniku czego łódka może pływać we względnie szerokim zakresie prędkości wiatru i być obsługiwana przez różne załogi. Zespoły występują w wielu kombinacjach wieku i płci. Do 2009 roku wybudowano ponad 9 tysięcy egzemplarzy pięćsetpiątki, a aktualnie (czerwiec 2018) wydawane numery zaczynają się powyżej 9200. Trzeba tutaj dodać, że numery nadawane są od początku istnienia klasy po kolei, więc nie ma powtarzających się numerów narodowych (poza kilkoma drobnymi wpadkami, znane są trzy: 7772, 7847, 8556). Kadłub zmieniając kraj nie zmienia numeru, zmieniają się tylko litery na żaglu kodujące kraj.

W ciągu sześćdziesięcioletniej historii klasy łódka była produkowana przez wiele firm. Obecnie najczęściej produkują ją firmy Rondar oraz Ovington. Ta ostatnia była kiedyś podwykonawcą, który budował kadłuby dla Rondara. Aktualnie budują własne kadłuby oraz dostarczają też okute i gotowe do pływania łódki.

Polska firma BlueBlue próbowała swoich sił w budowaniu kadłubów, po wytworzeniu 5 kadłubów nie kontynuowała ich budowy. Firma posiada kopyta potrzebne do wytworzenia kadłuba.

Lista aktualnych producentów:

Budowniczy Kraj Opis Strona WWW
Rondar Raceboats  Wielka Brytania Kadłuby i kompletne łódki http://www.rondarraceboats.com
Ovington Boats  Wielka Brytania Tylko nieokute kadłuby http://www.ovingtonboats.com
Parker 505  Wielka Brytania Kadłuby i kompletne łódki http://www.parker505.com
Van Munster Boats  Australia Kadłuby i kompletne łódki http://www.vanmunsterboats.com
Duvoisin Nautique  Szwajcaria Tylko nieokute kadłuby http://duvoisinnautique.ch/en

Łódka przeznaczona jest dla żeglarzy, którzy kupują nie okute kadłuby, drzewca i płetwy, a następnie okuwają swoje łodzie. W efekcie istnieje wiele różnych konfiguracji, z wyraźnymi regionalnymi preferencjami. Na przykład amerykańskie łodzie często mają tradycyjnie szoty umieszczone na noku bomu, podczas gdy w Europie to się właściwie nie zdarza. Doprowadziło to do powstania kilku firm, prowadzonych przez odnoszących sukcesy 505 żeglarzy, którzy opracowali standardowe konfiguracje olinowania i sprzedali kompletne łodzie na bazie odkrytych kadłubów pochodzących od budowniczych. Należą do nich Holger Jess z SegelsportJESS w Kilonii, Ian Pinnell z Pinnell & Bax w Northampton. Dla wielu zestawów konfiguracji opublikowano dokładne ustawienia olinowania, co podwyższa poziom regat.

Jeżeli chodzi o żagle, to rynek jest zdominowane przez kilka firm je produkujących: Pinnell & Bax w Wielkiej Brytanii, Bojsen-Møller w Europie oraz Glaser i North w Ameryce Północnej.

W Polsce do produkcji kadłubów przymierzyła się firma BluBlue, a żagle szyje i klei firma Narval.

Charakterystyka żeglowania[edytuj | edytuj kod]

5O5 to dość duża łódka jak na standardy dinghy, z potężnym spinakerem, który został dodatkowo zwiększony w 2000 roku i wprowadzony do użycia od października 2001 roku[10]. Klasa jest uważana za klasę dla dorosłych, a załogi zazwyczaj mają łączną masę w zakresie od 150 do 185 kg. Wyjątkowo dobrze zrównoważona w czasie używania foka i grota, nawet przy dużym wietrze. Wiele łódek używa niepodnoszonej płetwy sterowej, co w przypadku startu z plaży wymaga odpłynięcia bez niego na głębszą wodę. W kursach na wiatr 5O5 wchodzi w ślizg w wietrze już od 10 węzłów. Pływanie z wiatrem jest bardzo ekscytujące, a sama łódka zachowuje się bardzo dobrze i stabilnie. Przy wiatrach powyżej 12 węzłów korzystne jest pływania baksztagami, wykorzystując oczywiste zalety takiego kierunku względem wiatru w celu poruszania się w ciągłym ślizgu. Z dużym spinakerem i pojedynczym bomem spinakera zwrot z wiatrem to szczególnie wymagający manewr i konsekwentne definiuję się go jako "rytuał przejścia" pomiędzy nowicjuszami, a zaawansowanymi załogami. Od wielu lat to rozwiązanie jest zastępowane przez podwójny bom spinaker, który ogranicza konieczność przebywania załoganta w okolicach masztu w czasie zwrotu oraz pozwala na bezpieczniejsze i zdecydowanie szybszy zwrot przez rufę.

Nawet po sześćdziesięciu latach 5O5 pozostaje jedną z najbardziej wyrafinowanych i satysfakcjonujących żaglówek. Lista żeglarzy 5O5 obejmuje wielu najlepszych na świecie zawodowych żeglarzy, z których wielu uczestniczy w dużych imprezach. Na podium w regatach europejskich i światowych często goszczą olimpijczycy, czy uczestnicy Pucharu Ameryki.

Przyszłość[edytuj | edytuj kod]

Klasa 5O5 bez problemu nadąża za nowinkami technologicznymi, utrzymując aktualność klasy i jej znaczenie, ale bez ryzyka wykluczenia już istniejących łodzi. Próbowano kilku eksperymentalnych modyfikacji reguł klasowych, które obejmowały utworzenie systemu podwójnych trapezów, instalację bukszprytu i użycie asymetrycznego spinakera. Do chwili obecnej nie zostały one przyjęte przez Stowarzyszenie Klasy 5O5.

Przygotowanie do wyścigu (Mistrzostwa Świata SAP 5O5). Nazwa 505 pochodzi od długości 5,05 metra (16,5 stopy).
Przygotowanie do wyścigu (Mistrzostwa Świata SAP 5O5). Nazwa 505 pochodzi od długości 5,05 metra (16,5 stopy).

Wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata klasy 505 to coroczne regaty wyłaniające najlepszych żeglarzy klasy.

Rok Miejsce Gold medal world centered-2.svg Zwycięzca Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce Startujących Krajów
1956  Francja
La Baule-Escoublac
Francja
Jacques Baptiste Lebrun[11]
P. Harinkcouck
1957[12] Francja
La Baule-Escoublac
Dania
Paul Elvstrøm
Pierre Poullain
1958[12]  Francja
La Baule-Escoublac
Dania 500
Paul Elvstrøm
Pierre Poullain
Francja 473
Didier Poissant
C. Maury
Francja 19
M. Hannequin
P. Robert
62
1959  Irlandia
Cork
Francja
Marcel Buffet
Patrick Wolff
1960  Francja
La Baule-Escoublac
Francja
Marcel Buffet
Patrick Wolff
1961[13]  Wielka Brytania
Weymouth
Francja
Jean-Claude Cornu
D. Doufier
1962  Francja
La Baule-Escoublac
Wielka Brytania
Keith Paul
Bill Moakes
1963  Stany Zjednoczone
Larchmont
Australia 1505
Brian Price
Chris Hough
Stany Zjednoczone
Henry Schefter
Brian Smart
1964  Irlandia
Cork
Australia
John Parrington
Chris Hough
Wielka Brytania
Derek Farrant
Robin Farrant
Mathieu Tanon
1965  Maroko
Tanger
Wielka Brytania 2017
Derek Farrant
Robin Farrant
1966  Australia
Adelaide
Australia 2230
Jim Hardy
Max Whitnall
2366[14]
Dania Paul Elvstrøm
Australia Malcolm 'Pip' Pearson
Australia
John Bruce Cuneo
A. Martin
1967[15]  Francja
La Baule-Escoublac
Francja
B. Moret
R. Morch
1968[16][17]  Niemcy
Kilonia
Francja 3100
Marcel Troupel
Philippe Lanaverre
Francja 2767
Yves Pajot
Marc Pajot
Francja 2940
Marcel Buffet
Daniel Nottet
75
1969[18]  Argentyna
Buenos Aires
Wielka Brytania
Larry Marks
Victor Deschamps
Irlandia
Cudmore
Bruen
Argentyna
Domato
Sidmann
1970[19][20]  Wielka Brytania
Plymouth
Wielka Brytania
Larry Marks
Victor Deschamps
Wielka Brytania
Gordon Wilson
Philip Wilson
Wielka Brytania
Derek Farrant
Robin Farrant
80 19
1971[21]  Stany Zjednoczone
Santa Cruz
Wielka Brytania 4082
Derek Farrant
Robin Farrant
Stany Zjednoczone
Dave Vickland
Pingree
Wielka Brytania
Peter Bainbridge
1972[22]  Finlandia
Hanko
Francja 4420
Nicolas Loday
Nicolas Fedorenko
Francja 4390
Bruno Levesque
Jean-Luc Bapst
Finlandia 4335
Kari Wilén
Jyri Wilén
75
1973[23][24]  Hongkong
Hongkong
Wielka Brytania 4689
Peter White
John Davies
Stany Zjednoczone
Dennis Surtees
Stephen Owens
Francja
Yves Pajot
Yvon Kergreis
90
1974[25][26][27]  Szwecja
Marstrand
Francja 4747
Yves Pajot
Marc Pajot
Stany Zjednoczone 5059
Dennis Surtees
Stephen Owens
Szwecja 3316
Björn Arnesson
Göran Andersson
81 15
1975[28]  Bermudy
Hamilton
Wielka Brytania 5384
John Loveday
Lewis Dann
Francja
Jean-Marie Danielou
François Richard
Francja
Marcel Buffet
Thierry Desfarges
69
1976  Australia
jezioro Macquarie
Wielka Brytania 5789
Peter Colclough
Steve Jones
Australia
Terry Kyrwood
Reg Crick
Australia
R. Nonris
I. Rors
1977[29]  Francja
La Rochelle
Wielka Brytania 6189
Peter Colclough
Phil Brown
Stany Zjednoczone
Ethan Bixby
Larry Tuttle
Stany Zjednoczone
Steve Taylor
Stan Honey
1978[30][31]  Dania
Kopenhaga
Wielka Brytania 6589
Peter Colclough
Phil Brown
Dania 6208
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
Australia 6213
Terry Kyrwood
Reg Crick
86 12
1979  Południowa Afryka
Durban
Stany Zjednoczone 6292
Steve Taylor
David Penfield
Stany Zjednoczone
Dennis Surtees
Paul Cayard
Stany Zjednoczone
Dan Thompson /
1980  Wielka Brytania
Hayling
Stany Zjednoczone 6933
Steve Benjamin
Tucker Edmundson
Stany Zjednoczone
Jon Andron
Howie Hamlin
Wielka Brytania
Peter Colclough
Harold Barnes
1981[32]  Stany Zjednoczone
San Francisco
Stany Zjednoczone 7093
Ethan Bixby
Cam Lewis
Stany Zjednoczone 6933
Steve Benjamin
Tucker Edmundson
Dania 7143
Jørgen Schønherr
Anders Kæmpe
86
1982  Irlandia
Cork
Stany Zjednoczone 7093
Gary Knapp
Cam Lewis
Wielka Brytania
Peter Colclough
Harold Barnes
Stany Zjednoczone
Steve Benjamin
Tucker Edmundson
63
1983  Australia
Adelaide
Australia 7517
Terry Kyrwood
Reg Crick
Australia
Gary Bruniges
Greg Gardiner
Australia
Geoff Kyrwood
Bob Kyrwood
1984[33] Republika Federalna Niemiec (1949–1990)
Gromitz
Australia 7481
Dean Blatchford
Tom Woods
Wielka Brytania 7589
Peter Colclough
Harold Barnes
Stany Zjednoczone 7152
Howie Hamlin
Rick Rattray
90
1985[34]  Japonia
Enoshima
Australia 7738
Gary Bruniges
Greg Gardiner
Australia 7827
Dean Blatchford
Tom Woods
Wielka Brytania 7589
Peter Colclough
Harold Barnes
55 12
1986  Francja
La Rochelle
Wielka Brytania 7940
Peter Colclough
Harold Barnes
Szwecja 7655
Krister Bergström
Magnus Holmberg
Szwecja 7592
Jan Bergström
Bengt Zachrisson
87
1987[35]  Finlandia
Helsinki
Szwecja 7655
Krister Bergström
Olle Wenrup
Dania 8056
Jørgen Holm
Finn Jensen
Australia 7481
Dean Blatchford
Tom Woods
74 10
1988[36]  Australia
Sydney
Szwecja 7655
Krister Bergström
Olle Wenrup
Australia 7481
Dean Blatchford
Tom Woods
Australia 8035
Stephen McConaghy
Andrew McConaghy
90 11
1989  Wielka Brytania
Felixstowe
Szwecja 8211
Krister Bergström
Per Anders Hallberg
Wielka Brytania 8050
Peter Colclough
Phil Brown
Stany Zjednoczone 8016
Bruce Edwards
David Shelton
72 10
1990[37][38] Kanada
Kingston
Dania 7956
Jørgen Schønherr
Anders Kæmpe
Francja 8302
Philippe Boite
Jean-Luc Muzellec
Szwecja 8211
Krister Bergström
Olle Wenrup
76
1991  Szwecja
Marstrand
Szwecja 8211
Krister Bergström
Per Anders Hallberg
Wielka Brytania 8095
Ian Pinnell
Mark Darling
Dania 7956
Jørgen Schønherr
Anders Kæmpe
83
1992[39]  Stany Zjednoczone
Santa Cruz
Australia 8405
Chris Nicholson
Darren Nicholson
Dania 8433
Jørgen Schønherr
Michael Poulsen
Stany Zjednoczone 8266
Bruce Edwards
David Shelton
85 11
1993  Niemcy
Travemünde
Wielka Brytania 8431
Ian Barker
Tim Hancock
Wielka Brytania 8481
Paul Brotherton
Bill Masterman
Dania 8433
Jørgen Schønherr
Michael Poulsen
91 11
1994  Południowa Afryka
Durban
Australia 8522
Chris Nicholson
Darren Nicholson
Wielka Brytania 8521
Ian Barker
Tim Hancock
Dania 8266
Jørgen Schønherr
Michael Poulsen
41 8
1995[40]  Wielka Brytania
Mount’s Bay
Wielka Brytania 8481
Jeremy Robinson
Bill Masterman
Szwecja 8475
Krister Bergström
Thomas Moss
Szwecja 8232
Ebbe Rosén
Olle Wenrup
106 13
1996[41]  Australia
Townsville
Wielka Brytania 8521
Paul Towers
Dan Johnson
Stany Zjednoczone 8266
Howie Hamlin
Cam Lewis
Wielka Brytania 8510
Ian Barker
Daniel Cripps
96
1997[42]  Dania
Gilleleje
Wielka Brytania 8552
Mark Upton-Brown
Ian Mitchell
Szwecja 8232
Ebbe Rosén
Olle Wenrup
Stany Zjednoczone 8266
Howie Hamlin
Mike Martin
79
1998[43]  Stany Zjednoczone
Hyannis
Stany Zjednoczone 8610
Nick Trotman
Mike Mills
Stany Zjednoczone 7771
Howie Hamlin
Mike Martin
Wielka Brytania 8704
Ian Barker
Daniel Cripps
112
1999[44]  Francja
Quiberon
Stany Zjednoczone 8266
Howie Hamlin
Mike Martin
Stany Zjednoczone 7771
Andy Beeckman
Ben Benjamin
Dania 8728
Jørgen Schønherr
Anders Kæmpe
137
2000[45]  Południowa Afryka
Durban
Szwecja 8655
Krister Bergström
Thomas Moss
Stany Zjednoczone 8714
Mike Martin
Steve Bourdow
Stany Zjednoczone 8266
Howie Hamlin
Peter Alarie
56
2001[46]  Portugalia
Cascais
Niemcy 8788
Wolfgang Hunger
Holger Jess
Wielka Brytania 8774
Ian Pinnell
Tim Hancock
Szwecja 8655
Krister Bergström
Thomas Moss
105
2002[47]  Australia
Fremantle
Australia 8804
Chris Nicholson
Darren Nicholson
Stany Zjednoczone 8714
Howie Hamlin
Mike Martin
Szwecja 8655
Krister Bergström
Thomas Moss
98
2003[48]  Szwecja
Malmö
Niemcy 8826
Wolfgang Hunger
Holger Jess
Szwecja 8812
Krister Bergström
Johan Barne
Stany Zjednoczone 8714
Howie Hamlin
Peter Alarie
85
2004[49]  Stany Zjednoczone
Santa Cruz
Stany Zjednoczone 8854
Morgan Larson
Trevor Baylis
Stany Zjednoczone 8266
Howie Hamlin
Peter Alarie
Stany Zjednoczone 8714
Mike Martin
Jeff Nelson
102
2005[50][51][52]  Niemcy
Warnemünde
Niemcy 8851
Wolfgang Hunger
Holger Jess
Stany Zjednoczone
Mike Martin
Jesse Falsone
Niemcy
Dietrich Scheder-Bieschin
Reiner Görge
170
2006[53][54]  Wielka Brytania
Hayling
Wielka Brytania 8908
Mark Upton-Brown
Ian Mitchell
Stany Zjednoczone 8266
Howie Hamlin
Jeff Nelson
Niemcy 8875
Jens Findel
Johannes Tellen
113
2007[55][56]  Australia
Adelaide
Dania 8620
Jan Saugmann
Morten Ramsbæk
Stany Zjednoczone 8266
Howie Hamlin
Fritz Lanzinger
Australia 8839
Sandy Higgins
Paul Marsh
92
2008[57]  Włochy
Palermo
Wielka Brytania 8960
Ian Pinnell
Carl Gibbon
Stany Zjednoczone 8762
Howie Hamlin
Andy Zinn
Niemcy 8957
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
123
2009[58]  Stany Zjednoczone
San Francisco
Stany Zjednoczone 8714
Mike Martin
Jeff Nelson
Stany Zjednoczone 9002
Mike Holt
Carl Smit
Australia 8786
Chris Nicholson
Casey Smith
98
2010[59]  Dania
Aarhus
Niemcy 9027
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
Dania 8962
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
Wielka Brytania 9032
Ian Pinnell
Ian Mitchell
121
2011[60]  Australia
Wyspa Hamilton
Niemcy 9027
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
Stany Zjednoczone 9002
Mike Holt
Carl Smit
Australia 8946
Sandy Higgins
Paul Marsh
84
2012[4]  Francja
La Rochelle
8964
Dania Jan Saugmann
Niemcy Martin Görge
Dania 9062
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
Niemcy 9090
Christian Kellner
Martin Schoeler
188
2013[61]  Barbados
Barbados
Niemcy 8992
Class Lehmann
Leon Oehme
Niemcy 9035
Stefan Boehm
Gerald Roos
Niemcy 9071
Wolfgang Hunger
Holger Jess
77
2014[62]  Niemcy
Kilonia
Stany Zjednoczone 9072
Mike Holt
Rob Woelfel
Australia 9074
Peter Nicholas
Luke Payne
Niemcy 9071
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
161
2015[63]  Południowa Afryka
Port Elizabeth
Stany Zjednoczone 9072
Mike Holt
Carl Smit
Wielka Brytania 9136
Ian Pinnell
Johannes Tellen
Stany Zjednoczone 9091
Ted Conrads
Brian Haines
36
2016[64]  Wielka Brytania
Weymouth
Stany Zjednoczone 9106
Mike Martin
Adam Lowry
Stany Zjednoczone 9072
Mike Holt
Carl Smit
Niemcy 9152
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
130
2017[65]  Stany Zjednoczone
Annapolis
Stany Zjednoczone 9072
Mike Holt
Carl Smit
Stany Zjednoczone 9106
Mike Martin
Adam Lowry
Wielka Brytania 9088
Andy Smith
Roger Gilbert
87
2018[66]  Polska
Gdynia
Niemcy 8992
Lutz Stengel
Holger Jess
Stany Zjednoczone 9072
Mike Holt
Rob Woelfel
Niemcy 9121
Jan-Philipp Hofmann
Felix Björn Brockerhoff
127
2019[67][68]  Australia
Fremantle
Stany Zjednoczone 9106
Mike Martin
Adam Lowry
Stany Zjednoczone 9072
Mike Holt
Carl Smit
Stany Zjednoczone 9004
Parker Shinn
Eric Anderson
89
2020[69]  Szwecja
Båstad
Odwołane[70] z powodu pandemii COVID-19.
2021[69]  Bermudy

Polacy na Mistrzostwach Świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Kraj Miejsce Sternik Załogant Miejsce Startujących
2007[56]  Australia Adelaide Jakub Pawluk Piotr Żółtowski 57 92
2008[57]  Włochy Palermo Marcin Józefowski Jacek Barankiewicz 75 123
Jarosław Grabowski Michał Olko 89
Przemek Zagórski Piotr Juckiewicz 90
2014[62]  Niemcy Kilonia Mateusz Jura Bartosz Chroł 104 161
Karol Milewski Bartosz Milewski 127
Marcin Panek Przemysław Rzepecki 132
2016[64]  Wielka Brytania Weymouth Karol Milewski Bartosz Milewski 67 130
Przemek Zagórski Michał Olko 90
Domaski Kacper Kaczmarek 116
2017[65]  Stany Zjednoczone Annapolis Przemek Zagórski Michał Olko 60 87
2018[66]  Polska Gdynia Jakub Pawluk Marcin Józefowski 36 127
Karol Milewski Bartosz Milewski 46
Mateusz Jura Bartosz Chroł 51
Łącznie wystąpiło 30 polskich załóg.
2019[68]  Australia Fremantle Jakub Pawluk Marcin Józefowski 42 89
Przemek Zagórski Michał Olko 77

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Według zawodników[edytuj | edytuj kod]

Poniższa tabela zawiera zestawienie zawodników, którzy zdobyli przynajmniej jeden medal mistrzostw świata kasy 505.

Miejsce Zawodnik Państwo Lata[a] Złoto Srebro Brąz Razem
1. Krister Bergström  Szwecja 1986 – 2003 5 3 3 11
2. Wolfgang Hunger  Niemcy 2001 – 2016 5 0 4 9
3. Mike Martin  Stany Zjednoczone 1997 – 2019 4 5 2 11
4. Peter Colclough  Wielka Brytania 1976 – 1989 4 3 2 9
5. Holger Jess  Niemcy 2001 – 2018 4 0 1 5
6. Mike Holt  Stany Zjednoczone 2009 – 2019 3 5 0 8
7. Chris Nicholson  Australia 1992 – 2009 3 0 1 4
8. Darren Nicholson  Australia 1992 – 2002 3 0 0 3
9. Carl Smit  Stany Zjednoczone 2009 – 2019 2 4 0 6
10. Olle Wenrup  Szwecja 1987 – 1997 2 1 2 5
11. Derek Farrant  Wielka Brytania 1964 – 1971 2 1 1 4
11. Robin Farrant  Wielka Brytania 1964 – 1971 2 1 1 4
13. Elvstrøm, PaulPaul Elvstrøm  Dania 1957 – 1966 2 1 0 3
13. Phil Brown  Wielka Brytania 1977 – 1989 2 1 0 3
13. Cam Lewis  Stany Zjednoczone 1981 – 1996 2 1 0 3
13. Adam Lowry  Stany Zjednoczone 2016 – 2019 2 1 0 3
17. Julien Kleiner  Niemcy 2008 – 2016 2 0 3 5
18. Marcel Buffet  Francja 1959 – 1975 2 0 2 4
19. Ian Mitchell  Wielka Brytania 1997 – 2010 2 0 1 3
20. Pierre Poullain  Dania 1957 – 1958 2 0 0 2
20. Patrick Wolff  Francja 1959 – 1960 2 0 0 2
20. Chris Hough  Australia 1963 – 1964 2 0 0 2
20. Larry Marks  Wielka Brytania 1969 – 1970 2 0 0 2
20. Victor Deschamps  Wielka Brytania 1969 – 1970 2 0 0 2
20. Per Anders Hallberg  Szwecja 1989 – 1991 2 0 0 2
20. Mark Upton-Brown  Wielka Brytania 1997 – 2006 2 0 0 2
20. Jan Saugmann  Dania 2007 – 2012 2 0 0 2
28. Howie Hamlin  Stany Zjednoczone 1980 – 2008 1 8 4 13
29. Ian Pinnell  Wielka Brytania 1991 – 2015 1 3 1 5
30. Harold Barnes  Wielka Brytania 1980 – 1986 1 2 2 5
31. Dean Blatchford  Australia 1984 – 1988 1 2 1 4
31. Tom Woods  Australia 1984 – 1988 1 2 1 4
33. Tim Hancock  Wielka Brytania 1993 – 2001 1 2 0 3
34. Jørgen Schønherr  Dania 1981 – 1999 1 1 5 7
35. Ian Barker  Wielka Brytania 1993 – 1998 1 1 2 4
35. Thomas Moss  Szwecja 1995 – 2002 1 1 2 4
37. Yves Pajot  Francja 1968 – 1974 1 1 1 3
37. Reg Crick  Australia 1976 – 1983 1 1 1 3
37. Terry Kyrwood  Australia 1976 – 1983 1 1 1 3
37. Steve Benjamin  Stany Zjednoczone 1980 – 1982 1 1 1 3
37. Tucker Edmundson  Stany Zjednoczone 1980 – 1982 1 1 1 3
37. Jeff Nelson  Stany Zjednoczone 2004 – 2009 1 1 1 3
43. Marc Pajot  Francja 1968 – 1974 1 1 0 2
43. Ethan Bixby  Stany Zjednoczone 1977 – 1981 1 1 0 2
43. Gary Bruniges  Australia 1983 – 1985 1 1 0 2
43. Greg Gardiner  Australia 1983 – 1985 1 1 0 2
43. Bill Masterman  Wielka Brytania 1993 – 1995 1 1 0 2
43. Rob Woelfel  Stany Zjednoczone 2014 – 2018 1 1 0 2
49. Anders Kæmpe  Dania 1981 – 1999 1 0 3 4
50. Steve Taylor  Stany Zjednoczone 1977 – 1979 1 0 1 2
51. Jacques LebrunJacques Baptiste  Francja 1956 1 0 0 1
51. P. Harinkcouck  Francja 1956 1 0 0 1
51. D. Doufier  Francja 1961 1 0 0 1
51. Jean-Claude Cornu  Francja 1961 1 0 0 1
51. Bill Moakes  Wielka Brytania 1962 1 0 0 1
51. Keith Paul  Wielka Brytania 1962 1 0 0 1
51. Brian Price  Australia 1963 1 0 0 1
51. John Parrington  Australia 1964 1 0 0 1
51. Jim Hardy  Australia 1966 1 0 0 1
51. Max Whitnall  Australia 1966 1 0 0 1
51. B. Moret  Francja 1967 1 0 0 1
51. R. Morch  Francja 1967 1 0 0 1
51. Marcel Troupel  Francja 1968 1 0 0 1
51. Philippe Lanaverre  Francja 1968 1 0 0 1
51. Nicolas Fedorenko  Francja 1972 1 0 0 1
51. Nicolas Loday  Francja 1972 1 0 0 1
51. John Davies  Wielka Brytania 1973 1 0 0 1
51. Peter White  Wielka Brytania 1973 1 0 0 1
51. John Loveday  Wielka Brytania 1975 1 0 0 1
51. Lewis Dann  Wielka Brytania 1975 1 0 0 1
51. Steve Jones  Wielka Brytania 1976 1 0 0 1
51. David Penfield  Stany Zjednoczone 1979 1 0 0 1
51. Gary Knapp  Stany Zjednoczone 1982 1 0 0 1
51. Jeremy Robinson  Wielka Brytania 1995 1 0 0 1
51. Dan Johnson  Wielka Brytania 1996 1 0 0 1
51. Paul Towers  Wielka Brytania 1996 1 0 0 1
51. Mike Mills  Stany Zjednoczone 1998 1 0 0 1
51. Nick Trotman  Stany Zjednoczone 1998 1 0 0 1
51. Morgan Larson  Stany Zjednoczone 2004 1 0 0 1
51. Trevor Baylis  Stany Zjednoczone 2004 1 0 0 1
51. Morten Ramsbæk  Niemcy 2007 1 0 0 1
51. Carl Gibbon  Wielka Brytania 2008 1 0 0 1
51. Martin Görge  Dania 2012 1 0 0 1
51. Class Lehmann  Niemcy 2013 1 0 0 1
51. Leon Oehme  Niemcy 2013 1 0 0 1
51. Lutz Stengel  Niemcy 2018 1 0 0 1
87. Dennis Surtees  Stany Zjednoczone 1973 – 1979 0 3 0 3
87. Jacob Bojsen-Møller  Dania 1978 – 2012 0 3 0 3
87. Bojsen-Møller, JørgenJørgen Bojsen-Møller  Dania 1978 – 2012 0 3 0 3
90. Stephen Owens  Stany Zjednoczone 1973 – 1974 0 2 0 2
91. Michael Poulsen  Dania 1992 – 1994 0 1 2 3
91. Peter Alarie  Stany Zjednoczone 2000 – 2004 0 1 2 3
93. Ebbe Rosén  Szwecja 1995 – 1997 0 1 1 2
93. Johannes Tellen  Niemcy 2006 – 2015 0 1 1 2
95. C. Maury  Francja 1958 0 1 0 1
95. Didier Poissant  Francja 1958 0 1 0 1
95. Brian Smart  Stany Zjednoczone 1963 0 1 0 1
95. Henry Schefter  Stany Zjednoczone 1963 0 1 0 1
95. Malcolm 'Pip' Pearson  Australia 1966 0 1 0 1
95. Bruen  Irlandia 1969 0 1 0 1
95. Cudmore  Irlandia 1969 0 1 0 1
95. Gordon Wilson  Wielka Brytania 1970 0 1 0 1
95. Philip Wilson  Wielka Brytania 1970 0 1 0 1
95. Dave Vickland  Stany Zjednoczone 1971 0 1 0 1
95. Pingree  Stany Zjednoczone 1971 0 1 0 1
95. Bruno Levesque  Francja 1972 0 1 0 1
95. Jean-Luc Bapst  Francja 1972 0 1 0 1
95. François Richard  Francja 1975 0 1 0 1
95. Jean-Marie Danielou  Francja 1975 0 1 0 1
95. Larry Tuttle  Stany Zjednoczone 1977 0 1 0 1
95. Paul Cayard  Stany Zjednoczone 1979 0 1 0 1
95. Jon Andron  Stany Zjednoczone 1980 0 1 0 1
95. Magnus Holmberg  Szwecja 1986 0 1 0 1
95. Finn Jensen  Dania 1987 0 1 0 1
95. Jørgen Holm  Dania 1987 0 1 0 1
95. Jean-Luc Muzellec  Francja 1990 0 1 0 1
95. Philippe Boite  Francja 1990 0 1 0 1
95. Mark Darling  Wielka Brytania 1991 0 1 0 1
95. Paul Brotherton  Wielka Brytania 1993 0 1 0 1
95. Andy Beeckman  Stany Zjednoczone 1999 0 1 0 1
95. Ben Benjamin  Stany Zjednoczone 1999 0 1 0 1
95. Steve Bourdow  Stany Zjednoczone 2000 0 1 0 1
95. Johan Barne  Szwecja 2003 0 1 0 1
95. Jesse Falsone  Stany Zjednoczone 2005 0 1 0 1
95. Fritz Lanzinger  Stany Zjednoczone 2007 0 1 0 1
95. Andy Zinn  Stany Zjednoczone 2008 0 1 0 1
95. Gerald Roos  Niemcy 2013 0 1 0 1
95. Stefan Boehm  Niemcy 2013 0 1 0 1
95. Luke Payne  Australia 2014 0 1 0 1
95. Peter Nicholas  Australia 2014 0 1 0 1
131. Bruce Edwards  Stany Zjednoczone 1989 – 1992 0 0 2 2
131. David Shelton  Stany Zjednoczone 1989 – 1992 0 0 2 2
131. Daniel Cripps  Wielka Brytania 1996 – 1998 0 0 2 2
131. Paul Marsh  Australia 2007 – 2011 0 0 2 2
131. Sandy Higgins  Australia 2007 – 2011 0 0 2 2
136. M. Hannequin  Francja 1958 0 0 1 1
136. P. Robert  Francja 1958 0 0 1 1
136. Mathieu Tanon 1964 0 0 1 1
136. A. Martin  Australia 1966 0 0 1 1
136. John B. Cuneo  Australia 1966 0 0 1 1
136. Daniel Nottet  Francja 1968 0 0 1 1
136. Domato  Argentyna 1969 0 0 1 1
136. Sidmann  Argentyna 1969 0 0 1 1
136. Peter Bainbridge  Wielka Brytania 1971 0 0 1 1
136. Jyri Wilén  Finlandia 1972 0 0 1 1
136. Kari Wilén  Finlandia 1972 0 0 1 1
136. Yvon Kergreis  Francja 1973 0 0 1 1
136. Björn Arnesson  Szwecja 1974 0 0 1 1
136. Göran Andersson  Szwecja 1974 0 0 1 1
136. Thierry Desfarges  Francja 1975 0 0 1 1
136. I. Rors  Australia 1976 0 0 1 1
136. R. Nonris  Australia 1976 0 0 1 1
136. Stan Honey  Stany Zjednoczone 1977 0 0 1 1
136. Dan Thompson  Stany Zjednoczone 1979 0 0 1 1
136. Bob Kyrwood  Australia 1983 0 0 1 1
136. Geoff Kyrwood  Australia 1983 0 0 1 1
136. Rick Rattray  Stany Zjednoczone 1984 0 0 1 1
136. Bengt Zachrisson  Szwecja 1986 0 0 1 1
136. Jan Bergström  Szwecja 1986 0 0 1 1
136. Andrew McConaghy  Australia 1988 0 0 1 1
136. Stephen McConaghy  Australia 1988 0 0 1 1
136. Dietrich Scheder-Bieschin  Niemcy 2005 0 0 1 1
136. Reiner Görge  Niemcy 2005 0 0 1 1
136. Jens Findel  Niemcy 2006 0 0 1 1
136. Casey Smith  Australia 2009 0 0 1 1
136. Christian Kellner  Niemcy 2012 0 0 1 1
136. Martin Schoeler  Niemcy 2012 0 0 1 1
136. Brian Haines  Stany Zjednoczone 2015 0 0 1 1
136. Ted Conrads  Stany Zjednoczone 2015 0 0 1 1
136. Andy Smith  Wielka Brytania 2017 0 0 1 1
136. Roger Gilbert  Wielka Brytania 2017 0 0 1 1
136. Felix Björn Brockerhoff  Niemcy 2018 0 0 1 1
136. Jan-Philipp Hofmann  Niemcy 2018 0 0 1 1
136. Eric Anderson  Stany Zjednoczone 2019 0 0 1 1
136. Parker Shinn  Stany Zjednoczone 2019 0 0 1 1
Według państw[edytuj | edytuj kod]

W poniższej tabeli przedstawione zostały państwa, których reprezentanci zdobyli przynajmniej jeden medal mistrzostw świata klasy 5O5.

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1.  Wielka Brytania 17 10 8 35
2.  Stany Zjednoczone 13 24 12 49
3.  Australia 9 6 9 24
4.  Francja 8 5 4 17
5.  Niemcy 8 1 8 17
6.  Szwecja 5 4 6 15
7.  Dania 4 5 5 14
8.  Irlandia 0 1 0 1
9.  Argentyna 0 0 1 1
10.  Finlandia 0 0 1 1

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Rok[71] Miejsce Gold medal world centered-2.svg Zwycięzca Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce Startujących Krajów
1966  Dania
Kopenhaga
Wielka Brytania
Derek Farrant
Robin Farrant
1969[72]  Irlandia
Dublin
Wielka BrytaniaDerek Farrant
Mike Fountain
Dania
Jan Eppers
Per Gotfredsen
Szwecja
Christer Bath
Pelle Bath
1970  Dania
Kopenhaga
Szwecja
Christer Bath
Pelle Bath
1971[73]  Dania
Kopenhaga
Wielka Brytania 4079
Hugh Bourn
Paul Deschamps
Francja 4122
Serge Guillaume
Szwecja 3991
Christer Bath
Pelle Bath
83
1973[74]  Francja
Carnac
Francja 4808
Nicolas Loday
Nicolas Fedorenko
Francja 4702
Danielou
Chouraki
Wielka Brytania 4689
Peter White
John Davies
78 9
1975[75]  Szwajcaria
Sankt Moritz
Wielka Brytania
John Loveday
Lewis Dann
Wielka Brytania
Bourn
Pusinelli
Francja
Marcel Buffet
Thierry Desfarges
1976[76]  Wielka Brytania
Hayling
Wielka Brytania
Peter Colclough
Phil Brown
Francja
Nicolas Loday
Nicolas Fedorenko
Szwecja
Anderson
82 9
1979[77][78]  RFN
Kilonia
Dania 6886
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
Wielka Brytania 6989
Peter Colclough
Phil Brown
Szwecja 6630
Staffan Eklund
Anders Eklund
69
1981[75][79]  Włochy
jezioro Garda
Szwecja 7351
Karl-Erik Nilsson
A. Aven
Szwecja 7352
Krister Bergstrm
P. Anders Hallberg
Dania 7381
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
82 8
1983[80]  Szwecja
Karlskron
Szwecja 7343
Karl-Erik Nilsson
Jan Calvert
Szwecja 7591
Ebbe Rosén
Olle Wenrup
Szwecja 7593
Staffan Eklund
Anders Eklund
1985  Wielka Brytania
Mount’s Bay
Wielka Brytania
Peter Colclough
Harold Barnes
1988  Szwajcaria
Genewa
Szwecja
Krister Bergstrom
Per Anders Hallberg
1990  Francja
Quiberon
Dania
Jorgen Schonherr
Anders Kæmpe
1992[81]  Dania
Hellerup
Wielka Brytania 8095
Ian Pinnell
Mark Darling
Szwecja 8232
Ebbe Rosén
Olle Wenrup
Dania 8433
Jørgen Schønherr
Michael Poulsen
44 7
1994[82][83]  Holandia
Medemblik
Dania
Jorgen Schonherr
Anders Kæmpe
Wielka Brytania
Paul Towers
Dan Johnson
Stany Zjednoczone
Howie Hamlin
Mike Martin
63 8
1996[84]  Szwajcaria
jezioro Silvaplana
Szwajcaria 8441
Markus Bohren
R. Fischer
Dania 8620
Rasmus Damsgaard
Søren Overbeck
Wielka Brytania 8464
Carveth
Ian Mitchell
49 7
1998[85]  Niemcy
Damp
Wielka Brytania 8481
Jeremy Robinson
Bill Masterman
Wielka Brytania 8677
Ian Pinnell
Nick Powell
Niemcy 8670
Wolfgang Hunger
Holger Jess
36 5
2000[75]  Walia
Abersoch
Wielka Brytania
Ian Pinnell
Nick Powell
Wielka Brytania
David Smithwhite
Neil Fulcher
Wielka Brytania
Simon Payne
Boll Masterman
2002[75][86]  Włochy
jezioro Garda
Szwecja 8655
Krister Bergstrom
Thomas Moss
Niemcy 8670
Martin Görge
Rainer Görge
Wielka Brytania 8773
Simon Payne
Boll Masterman
45 5
2004[87]  Chorwacja
Pula
Niemcy 8851
Wolfgang Hunger
Holger Jess
Dania 8620
Jan Saugmann
Morten Ramsbak
Dania 8827
Dario Kliba
Christian Stormark
56 8
2006  Dania
Aarhus
Dania
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
2007[88][89]  Polska
Sopot
Dania
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
Dania
Jan Saugman
Morten Ramsbarle
Niemcy
Meike Schomaker
Rainer Gorge
53
2008[90]  Włochy
Palermo
Stany Zjednoczone 8715
Ethan Bixby
Erik Boothe
Niemcy 8875
Jens Findel
Johannes Tellen
Stany Zjednoczone 8762
Howie Hamlin
Andy Zinn
69
2009[91]  Niemcy
Kilonia
Niemcy 8957
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
Dania 8964
Jan Saugmann
Morten Ramsbæk
Dania 8962
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
101
2011  Włochy
Malcesnie
Niemcy
Meike Schomaeker
Holger Jess
2013[92]  Holandia
Medemblik
Dania 9062
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
Niemcy 9112
Morten Bogacki
Lars Dehne
Niemcy 9102
Meike Schomaeker
Holger Jess
89
2015[93][94]  Szwecja
Varberg
Niemcy 9152
Meike Schomaeker
Holger Jess
Niemcy 9071
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
Niemcy 9110
Jan Saugmann
Jakob Karbo
94 11
2017[95][96]  Niemcy
Warnemünde
Dania 9181
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
Wielka Brytania 9180
Nathan Batchelor
Sam Pascoe
Niemcy 8992
Lutz Stengel
Frank Feller
93
2019[97][98]  Dania
Sønderborg
Wielka Brytania 9215
Roger Gilbert
Ben Mcgrane
Wielka Brytania 9221
Ian Pinnell
Stany Zjednoczone Carl Smit
Stany Zjednoczone 9153
Howie Hamlin
Jeff Nelson
75

Polacy na Mistrzostwach Europy[edytuj | edytuj kod]

Rok Kraj Miejsce Sternik Załogant Łódka Miejsce Startujących
2006 Dania Aarhus Jakub Pawluk Piotr Żółtowski 7539 13 46
2007[89] Polska Sopot Przemysław Zagórski Piotr Juckiewicz 8416 45 53
Marcin Józefowski Jacek Barankiewicz 8358 46
Antonina Żółtowska Piotr Żółtowski 7539 49
Michał Korneszczuk Krzysztof Krempeć 8622 51
2015[93][94][99] Szwecja Varberg Jarosław Grabowski Michał Olko 9132 49 94
Karol Milewski Bartosz Milewski 8909 54
Jan Domański Patryk Witkowski 8358 88
Aleksandra Kachlicka Kacper Kaczmarek 8437 92
2017[95][96] Niemcy Warnemünde Mateusz Jura Bartosz Chroł 9119 38 93
Przemek Zagórski Michał Olko 9132 39
Jan Domański Jan Widerski 8909 76
Dominik Ostrowski Jakub Folczak 8802 81
Dominik Pawłowski Kacper Kaczmarek 8437 90

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Według zawodników[edytuj | edytuj kod]

Poniższa tabela zawiera zestawienie zawodników, którzy zdobyli przynajmniej jeden medal mistrzostw europy klasy 5O5.

Miejsce Zawodnik Państwo Lata[b] Złoto Srebro Brąz Razem
1. Jacob Bojsen-Møller  Dania 1979 – 2017 5 0 2 7
1. Bojsen-Møller, JørgenJørgen Bojsen-Møller  Dania 1979 – 2017 5 0 2 7
3. Holger Jess  Niemcy 1998 – 2015 3 0 2 5
4. Ian Pinnell  Wielka Brytania 1992 – 2019 2 2 0 4
5. Wolfgang Hunger  Niemcy 1998 – 2015 2 1 1 4
6. Peter Colclough  Wielka Brytania 1976 – 1985 2 1 0 3
7. Meike Schomaeker  Niemcy 2007 – 2015 2 0 2 4
8. Derek Farrant  Wielka Brytania 1966 – 1969 2 0 0 2
8. Karl-Erik Nilsson  Szwecja 1981 – 1983 2 0 0 2
8. Krister Bergstrom  Szwecja 1988 – 2002 2 0 0 2
8. Anders Kæmpe  Dania 1990 – 1994 2 0 0 2
8. Jorgen Schonherr  Dania 1990 – 1994 2 0 0 2
13. Phil Brown  Wielka Brytania 1976 – 1979 1 1 0 2
13. Nick Powell  Wielka Brytania 1998 – 2000 1 1 0 2
13. Julien Kleiner  Niemcy 2009 – 2015 1 1 0 2
16. Christer Bath  Szwecja 1969 – 1971 1 0 2 3
16. Pelle Bath  Szwecja 1969 – 1971 1 0 2 3
18. Robin Farrant  Wielka Brytania 1966 1 0 0 1
18. Mike Fountain  Wielka Brytania 1969 1 0 0 1
18. Hugh Bourn  Wielka Brytania 1971 1 0 0 1
18. Paul Deschamps  Wielka Brytania 1971 1 0 0 1
18. Nicolas Fedorenko  Francja 1973 1 0 0 1
18. Nicolas Loday  Francja 1973 1 0 0 1
18. John Loveday  Wielka Brytania 1975 1 0 0 1
18. Leww Dann  Wielka Brytania 1975 1 0 0 1
18. A. Aven  Szwecja 1981 1 0 0 1
18. Jan Calvert  Szwecja 1983 1 0 0 1
18. Harold Barnes  Wielka Brytania 1985 1 0 0 1
18. Per Anders Hallberg  Szwecja 1988 1 0 0 1
18. Mark Darling  Wielka Brytania 1992 1 0 0 1
18. Markus Bohren  Szwajcaria 1996 1 0 0 1
18. R. Fischer  Szwajcaria 1996 1 0 0 1
18. Bill Masterman  Wielka Brytania 1998 1 0 0 1
18. Jeremy Robinson  Wielka Brytania 1998 1 0 0 1
18. Thomas Moss  Szwecja 2002 1 0 0 1
18. Erik Boothe  Stany Zjednoczone 2008 1 0 0 1
18. Ethan Bixby  Stany Zjednoczone 2008 1 0 0 1
18. Ben Mcgrane  Wielka Brytania 2019 1 0 0 1
18. Roger Gilbert  Wielka Brytania 2019 1 0 0 1
40. Jan Saugmann  Dania 2004 – 2015 0 3 1 4
41. Ebbe Rosén  Szwecja 1983 – 1992 0 2 0 2
41. Olle Wenrup  Szwecja 1983 – 1992 0 2 0 2
41. Morten Ramsbæk  Dania 2007 – 2009 0 2 0 2
44. Jan Eppers  Dania 1969 0 1 0 1
44. Per Gotfredsen  Dania 1969 0 1 0 1
44. Serge Guillaume  Francja 1971 0 1 0 1
44. Chouraki  Francja 1973 0 1 0 1
44. Danielou  Francja 1973 0 1 0 1
44. Bourn  Wielka Brytania 1975 0 1 0 1
44. Pusinelli  Wielka Brytania 1975 0 1 0 1
44. Nicolas Loday Nicolas Fedorenko  Francja 1976 0 1 0 1
44. Krister Bergstrm  Szwecja 1981 0 1 0 1
44. P. Anders Hallberg  Szwecja 1981 0 1 0 1
44. Dan Johnson  Wielka Brytania 1994 0 1 0 1
44. Paul Towers  Wielka Brytania 1994 0 1 0 1
44. Rasmus Damsgaard  Dania 1996 0 1 0 1
44. Søren Overbeck  Dania 1996 0 1 0 1
44. David Smithwhite  Wielka Brytania 2000 0 1 0 1
44. Neil Fulcher  Wielka Brytania 2000 0 1 0 1
44. Martin Görge  Niemcy 2002 0 1 0 1
44. Rainer Görge  Niemcy 2002 0 1 0 1
44. Morten Ramsbak  Dania 2004 0 1 0 1
44. Jens Findel  Niemcy 2008 0 1 0 1
44. Johannes Tellen  Niemcy 2008 0 1 0 1
44. Lars Dehne  Niemcy 2013 0 1 0 1
44. Morten Bogacki  Niemcy 2013 0 1 0 1
44. Nathan Batchelor  Wielka Brytania 2017 0 1 0 1
44. Sam Pascoe  Wielka Brytania 2017 0 1 0 1
44. Carl Smit  Stany Zjednoczone 2019 0 1 0 1
70. Howie Hamlin  Stany Zjednoczone 1994 – 2019 0 0 3 3
71. Anders Eklund  Szwecja 1979 – 1983 0 0 2 2
71. Staffan Eklund  Szwecja 1979 – 1983 0 0 2 2
71. Boll Masterman  Wielka Brytania 2000 – 2002 0 0 2 2
71. Simon Payne  Wielka Brytania 2000 – 2002 0 0 2 2
75. John Davies  Wielka Brytania 1973 0 0 1 1
75. Peter White  Wielka Brytania 1973 0 0 1 1
75. Marcel Buffet  Francja 1975 0 0 1 1
75. Thierry Desfarges  Francja 1975 0 0 1 1
75. Anderson  Szwecja 1976 0 0 1 1
75. Jørgen Schønherr  Dania 1992 0 0 1 1
75. Michael Poulsen  Dania 1992 0 0 1 1
75. Mike Martin  Stany Zjednoczone 1994 0 0 1 1
75. Carveth  Wielka Brytania 1996 0 0 1 1
75. Ian Mitchell  Wielka Brytania 1996 0 0 1 1
75. Christian Stormark  Dania 2004 0 0 1 1
75. Dario Kliba  Dania 2004 0 0 1 1
75. Rainer Gorge  Niemcy 2007 0 0 1 1
75. Andy Zinn  Stany Zjednoczone 2008 0 0 1 1
75. Jakob Karbo  Niemcy 2015 0 0 1 1
75. Frank Feller  Niemcy 2017 0 0 1 1
75. Lutz Stengel  Niemcy 2017 0 0 1 1
75. Jeff Nelson  Stany Zjednoczone 2019 0 0 1 1
Według państw[edytuj | edytuj kod]

W poniższej tabeli przedstawione zostały państwa, których reprezentanci zdobyli przynajmniej jeden medal mistrzostw europy klasy 5O5.

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1.  Wielka Brytania 10 6 4 20
2.  Dania 7 5 4 16
3.  Szwecja 5 3 5 13
4.  Niemcy 4 4 5 13
5.  Francja 1 3 1 5
6.  Stany Zjednoczone 1 1 3 5
7.  Szwajcaria 1 0 0 1

Mistrzostwa Ameryki Północnej[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Gold medal world centered-2.svg Zwycięzca Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce Startujących Kraje
1998[100]  Stany Zjednoczone
Hyannis
Stany Zjednoczone 8610
Nick Trotman
Mike Mills
Wielka Brytania 8552
Mark Upton-Brown
Ian Mitchell
Stany Zjednoczone 7318
Mike Zani
Peter Alarie
90
2016[101]  Stany Zjednoczone
Bellingham Bay
Stany Zjednoczone 9088
Riley Gibbs
Reeve Dunne
Stany Zjednoczone 9080
Howard Hamlin
Jeff Nelson
Stany Zjednoczone 9173
Tyler Moore
Rob Woelfel
49
2017[102]  Stany Zjednoczone
Buzzards Bay
Stany Zjednoczone
Howard Hamlin
Andy Zinn
Stany Zjednoczone
Chris Behm
Jesse Falsone
Stany Zjednoczone
Ted Conrads
Jeff Nelson
25
2019[103]  Kanada
Kingston
Stany Zjednoczone 9106
Mike Martin
Adam Lowry
Stany Zjednoczone 9160
Howard Hamlin
Russell Clark
Stany Zjednoczone 9202
Mike Holt
Carl Smit
39

Mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Gold medal world centered-2.svg Zwycięzca Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce
2006[104] Sopot Jakub Pawluk / Piotr Żółtowski Michał Korneszczuk / Jakub Klimek Dorota Dajkowska / Łukasz Stawski
2007[105] Sopot Michał Korneszczuk / Krzysztof Krempeć Jakub Pawluk / Michał Redmerski Przemysław Zagórski / Piotr Juckiewicz
2008[106][107] Kamień Pomorski Michał Korneszczuk[108] / Krzysztof Krempeć – 8622 Jakub Pawluk / Michał Redmerski – 7957 Jarosław Grabowski / Michał Olko – 8130
2009[109][110] Gdynia Jakub Pawluk / Michał Redmerski Rafał Becker / Przemysław Zagórski Jarek Grabowski / Michał Olko
2010[111] Górki Zachodnie Jakub Pawluk / Michał Redmerski Bartosz Makała / Łukasz Skrzycki Tymon Sadowski / Piotr Juckiewicz
2011[112] Gdynia Jakub Pawluk / Michał Redmerski Bartosz Makała / Łukasz Zakrzewski Mirosław Majcher / Piotr Juckiewicz
2012[113] Kamień Pomorski Jakub Pawluk / Michał Redmerski Bartosz Makała / Łukasz Skrzycki Antonina Żółtowska / Piotr Żółtowski
2013[114][115] Kamień Pomorski Jakub Pawluk / Marcin Józefowski – 8358 Bartosz Makała / Łukasz Skrzycki – 8665 Przemysław Zagórski / Piotr Juckiewicz – 8416
2014[116] Sopot Bartosz Makała / Łukasz Skrzycki – 9119 Przemysław Zagórski / Piotr Juckiewicz – 8416 Jarosław Grabowski / Michał Olko – 8736
2015[117][118] Puck Tymon Sadowski / Łukasz Skrzycki – 9119 Szymon Wierzbicki / Kacper Kaczmarek – 8427 Jakub Pawluk / Marcin Józefowski – 9120
2016[119][120] Krynica Morska Karol Milewski / Bartosz Milewski – 9170 Jakub Pawluk / Marcin Józefowski – 9120 Agnieszka Skrzypulec / Adam Kominek – 8416
2017[121][122] Gdynia Mateusz Jura / Bartosz Chroł – 9119 Przemysław Zagórski / Michał Olko – 9132 Dominik Ostrowski / Jakub Folczak – 8802
2018[123][124] Świnoujście Ewa Bartosiewicz / Dominik Buksak – 9110 Jakub Pawluk / Marcin Józefowski – 9118 Szymon Wierzbicki / Marek Kaczmarek
2019[125] Dziwnów Jakub Pawluk / Marcin Józefowski – 9118 Mateusz Jura / Bartosz Chroł – 9119 Karol Milewski / Jan Siekierzyński – 9170
2020[126] Ustka Jakub Pawluk / Marcin Józefowski – 9020 Mateusz Jura / Bartosz Chroł – 9119 Karol Milewski / Jan Siekierzyński – 9170

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Poniższa tabela zawiera zestawienie zawodników, którzy zdobyli przynajmniej jeden medal mistrzostw polski klasy 5O5.

Miejsce Zawodnik Lata[c] Złoto Srebro Brąz Razem
1. Jakub Pawluk 2006 – 2020 8 4 1 13
2. Michał Redmerski 2007 – 2012 4 2 0 6
3. Marcin Józefowski 2013 – 2020 3 2 1 6
4. Łukasz Skrzycki 2010 – 2015 2 3 0 5
5. Michał Korneszczuk 2006 – 2008 2 1 0 3
6. Krzysztof Krempeć 2007 – 2008 2 0 0 2
7. Bartosz Makała 2010 – 2014 1 4 0 5
8. Bartosz Chroł 2017 – 2020 1 2 0 3
8. Mateusz Jura 2017 – 2020 1 2 0 3
10. Karol Milewski 2016 – 2020 1 0 2 3
11. Piotr Żółtowski 2006 – 2012 1 0 1 2
11. Tymon Sadowski 2010 – 2015 1 0 1 2
11. Bartosz Milewski 2016 – 2020 1 0 1 2
14. Dominik Buksak 2018 1 0 0 1
14. Ewa Bartosiewicz 2018 1 0 0 1
16. Przemysław Zagórski 2007 – 2017 0 3 2 5
17. Piotr Juckiewicz 2007 – 2014 0 1 4 5
18. Michał Olko 2008 – 2017 0 1 3 4
19. Szymon Wierzbicki 2015 – 2018 0 1 1 2
20. Jakub Klimek 2006 0 1 0 1
20. Rafał Becker 2009 0 1 0 1
20. Zakrzewski, ŁukaszŁukasz Zakrzewski 2011 0 1 0 1
20. Kacper Kaczmarek 2015 0 1 0 1
24. Jarosław Grabowski 2008 – 2014 0 0 3 3
25. Dorota Dajkowska 2006 0 0 1 1
25. Łukasz Stawski 2006 0 0 1 1
25. Mirosław Majcher 2011 0 0 1 1
25. Antonina Żółtowska 2012 0 0 1 1
25. Adam Kominek 2016 0 0 1 1
25. Skrzypulec, AgnieszkaAgnieszka Skrzypulec 2016 0 0 1 1
25. Dominik Ostrowski 2017 0 0 1 1
25. Jakub Folczak 2017 0 0 1 1
25. Marek Kaczmarek 2018 0 0 1 1
25. Jan Siekierzyński 2019 0 0 1 1

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Lata, w których dany zawodnik zdobywał medale mistrzostw świata.
  2. Lata, w których dany zawodnik zdobywał medale mistrzostw europy.
  3. Lata, w których dany zawodnik zdobywał medale mistrzostw polski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Specifications (ang.). International 505. [dostęp 2018-06-12].
  2. International 505, Outer Harbour Centreboard Club [dostęp 2013-07-20].
  3. Dane, Klasa 5O5 [dostęp 2018-11-14].
  4. a b 505 Worlds 2012, SAP Sailing [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  5. Portsmouth Number List 2012 (ang.). Royal Yachting Association. [dostęp 2012-07-31].
  6. Centerboard Classes (ang.). US Sailing. [dostęp 2012-07-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-12)].
  7. Puchar Polski Klasy 5O5. Klasa 5O5, 2017-12-07. [dostęp 2018-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-31)].
  8. Kalendarz regat 2018. Klasa 5O5, 2017-12-15. [dostęp 2018-06-05].}
  9. Flota 505 w Polsce. Klasa 5O5, 2017-11-21. [dostęp 2018-06-05].
  10. Summary of Rule Changes (ang.). International 505. [dostęp 2018-06-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-12)].
  11. Sailor Biography : Sailors : Jacques Baptiste LEBRUN, World Sailing [dostęp 2018-12-05] (ang.).
  12. a b Paul Elvstrøm – Results, World Sailing [dostęp 2018-06-06] (ang.).
  13. D Doufier – Results, World Sailing [dostęp 2018-06-06] (ang.).
  14. Boat Registry - 0 to 6999, 505 sailing Australia [dostęp 2018-12-05] (ang.).
  15. B Moret – Results, World Sailing [dostęp 2018-06-06] (ang.).
  16. 505 World Championship 1968, ISAF [dostęp 2018-05-28] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-28] (ang.).
  17. 505 World Championship 1968 [dostęp 2018-06-07] (ang.).
  18. VM 1969 12 – 18 januari [dostęp 2018-06-07] (szw.).
  19. 505 World Championship 1970, ISAF [dostęp 2018-05-28] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-28] (ang.).
  20. 505 World Championships 1970 [dostęp 2019-02-06] [zarchiwizowane z adresu 2005-02-08] (ang.).
  21. 505 World Championship 1971, ISAF [dostęp 2018-05-28] (ang.).
  22. 505 World Championship 1972, ISAF [dostęp 2018-05-28] (ang.).
  23. 505 World Championship 1973, ISAF [dostęp 2018-06-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-28] (ang.).
  24. 1973: 505 World Champions from Felixstowe Ferry Sailng Club [dostęp 2018-11-13] (ang.).
  25. 505 World Championship 1974, ISAF [dostęp 2018-06-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-28] (ang.).
  26. 505 Worlds 1974, Marstrand, Sweden [dostęp 2018-06-07].
  27. Marcel Buffet, 505 VM Marstrand 1974 - Bröderna Pajot mot VM-guld, en [dostęp 2020-02-25].
  28. 505 World Championship 1975, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  29. 505 World Championship 1977, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  30. 505 World Championship 1978, ISAF [dostęp 2018-06-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-28] (ang.).
  31. 1978 - Copenhagen, Denmark [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  32. 505 World Championship 1981, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  33. 505 World Championship 1984, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  34. 505 World Championship 1985, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  35. 505 World Championship 1987, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  36. 505 World Championship 1988, ISAF [dostęp 2018-06-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-28] (ang.).
  37. 505 World Championships Kingston Ontario, Canada 1990, International 505 [dostęp 2018-05-28] (ang.).
  38. 505 World Championship 1990, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  39. The 1992 International 505 WORLDS, Santa Cruz/CA, International 505 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  40. Alexander Meller, Record Turnout at 1995 505 World Championship and Pre-Worlds [dostęp 2018-11-09] (ang.).
  41. 1996 505 World Championship [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  42. 1997 - Gilleleje, Denmark, 505 sailing Australia, 19 kwietnia 2015 [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  43. Sea-Land - 505 World Championship, ISAF, 21 sierpnia 1998 [dostęp 2018-11-09].
  44. The 44th international 505 class World championship, International 505 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  45. 505 World Championships 2000 – Overall Results, International 505, 23 listopada 2000 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  46. 2001 505 World Championship Results, International 505, 23 listopada 2000 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  47. Final Result for 505 Championship, International 505, 14 grudnia 2002 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  48. 2003 Worlds Results, International 505, 1 sierpnia 2003 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  49. 2004 505 World Championships, Santa Cruz Yacht Club, 20 sierpnia 2004 [dostęp 2018-11-08] (ang.).
  50. CSC 505 Worlds at Rostock Warnemünde, Germany – Overall, Yachts and Yachting Online, 29 sierpnia 2005 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  51. Third 505 World Championship For HUNGER/JESS, World Sailing, 29 sierpnia 2005 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  52. CSC Int. 505 world championship – Results Worlds, International 505, 26 sierpnia 2005 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  53. Results for CSC 505 World Championships – 2006 Hayling Island SC, International 505 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  54. 2006 - Hayling Island, UK [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  55. 505 World Championships 2007 Results Race to, International 505, 2 lutego 2007 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  56. a b MŚ 2007 – Results, World Sailing [dostęp 2018-06-06] (ang.).
  57. a b 2008 - Palermo, Italy [dostęp 2018-11-04] (ang.).
  58. 2009 – San Francisco, USA, International 505, 30 sierpnia 2009 [dostęp 2018-08-30] (ang.).
  59. 505 Worlds 2010, SAP Sailing [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  60. 505 Worlds 2011, SAP Sailing [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  61. 505 Worlds 2013, 3 maja 2013 [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  62. a b 505 Worlds 2014, SAP Sailing [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  63. SAP Sailing – 5O5 Worlds 2015 – Overview, SAP Sailing, 3 kwietnia 2015 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  64. a b 2016 505 World Championship Results, Sail 1 Design, 6 sierpnia 2016 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  65. a b SAP 2017 International 5O5 World Championship, Yacht Scoring [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  66. a b Results are final as of 17:12 on July 27, 2018, 505 Worlds 2018, 27 lipca 2018 [dostęp 2018-07-28] (ang.).
  67. Fremantle, January 2019: 505 World Championship, Fremantle Sailing Club [dostęp 2018-12-20] (ang.).
  68. a b 505 Worlds 2019 - Leaderboard, SAP Sailing, 7 stycznia 2019 [dostęp 2019-01-07] (ang.).
  69. a b Venue Selection, International 505 Sailing [dostęp 2019-01-09] (ang.).
  70. 5O5 World Championship 2020 Cancelled, [w:] 2020-04-07 [online], International 5O5 Sailing [dostęp 2020-04-07] (ang.).
  71. European Champions (ang.). int505.org. [dostęp 2018-05-28].
  72. 505 Europeans 1969. [dostęp 2018-06-07].
  73. 505 Europeans 1971 – Report by Mike Nott (ang.). [dostęp 2018-06-07].
  74. bulletin mensuel, „505 Class Section Francaise” (17), 165, Bd Haussman, 75008 Paris, 13 sierpnia 1973 (fr.).
  75. a b c d Segeln - Weltmeisterschaften (Herren - Teil 1), Sport-Komplett [dostęp 2018-12-05] (niem.).
  76. European Championships, Hayling Island 1976 [dostęp 2020-02-25] (ang.).
  77. Resultat Frän EM i Kiel [dostęp 2018-06-07] (szw.).
  78. 505 Europeans [dostęp 2018-11-13] (ang.).
  79. EM 81 Final Results [dostęp 2020-02-25] (ang.).
  80. Lars Hultgren: 5o5 Europeans '83 in Karlskrona (ang.). 505 Great Britain No.23. [dostęp 2020-02-25].
  81. European 505 Championship, Hellerup in Denmark 1992 [dostęp 2020-02-25] (ang.).
  82. 1994 505 European Championships Medemblik, Holland 8/13-21 [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  83. Howard Hamlin: 1994 505 European Championships (ang.). [dostęp 2020-02-25].
  84. 1996 - European Championship (ang.). World Sailing. [dostęp 2020-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (1997-01-08)].
  85. European's 1998, Damp(Germany) [dostęp 2020-02-25] (ang.).
  86. EUROPEAN CHAMPIONSHIP 505 (ang.). [dostęp 2020-02-25].
  87. int 505 European Championship Pula 2004 [dostęp 2020-02-25] (ang.).
  88. Zakończenie regat // ME klasy 505 2007. sails.pl Gdyński Serwis Regatowy, 2007-09-01. [dostęp 2018-06-06].
  89. a b 505 Class European Championship 2007. Welcome to the 5o5 EuroCup, 2007-09-01. [dostęp 2018-08-05].
  90. CLASSIFICA FINALE EUROPEAN CHAMPIONSHIP 505 2008 (wł.). 5o5 EuroCup. [dostęp 2018-08-05].
  91. 505 SAP EM (ang.). Kieler Woche 2009. [dostęp 2018-07-11].
  92. 505 European Championship Medemblik 2013 (ang.). www.505euro2013.org. [dostęp 2018-05-28].
  93. a b Mistrzostwa Europy klasy 505: RELACJA i ZDJĘCIA. zagle.se.pl, 2015-08-11. [dostęp 2018-06-06].
  94. a b 505 European Championship 2015 (ang.). Varberg Yacht Club, 20015-08-08. [dostęp 2018-07-11].
  95. a b 505 European Championship Warnemünde (ang.). manage2sail, 2017-07-31. [dostęp 2018-06-05].
  96. a b Warnemunder Woche: mistrzostwa Europy klasy 505. zagle.se.pl, 2017-07-12. [dostęp 2018-06-05].
  97. European Championship (ang.). International 505 Sailing. [dostęp 2019-08-12].
  98. 505 European Championship 2019 (ang.). manage2sail. [dostęp 2019-08-12].
  99. Mistrzostwa Europy. Klasa 5O5. [dostęp 2018-09-26].
  100. NORTH AMERICAN 505 CHAMPIONSHIPS (ang.). [dostęp 2020-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  101. 2016 505 North American Championships (ang.). Bellingham Yacht Club, 2016-06-05. [dostęp 2018-12-31].
  102. Drew: 2017 North Americans Regatta Report (ang.). 505 Class - American Section, 2017-06-22. [dostęp 2018-12-31].
  103. Results – North American Championship, International 5O5 Sailing, 25 sierpnia 2019 [dostęp 2019-08-30] (ang.).
  104. Mistrzostwa Polski klasy 505. sails.pl Gdyński Serwis Regatowy, 2006-08-30. [dostęp 2018-06-06].
  105. 5 załóg z Polski w 505. sails.pl Gdyński Serwis Regatowy, 2007-08-27. [dostęp 2018-06-06].
  106. 2008 – Międzynarodowe Mistrzostwa Polski. Klasa 5O5. [dostęp 2018-06-18].
  107. Jerzy Kuliński – III MISTRZOSTWA POLSKI. [dostęp 2018-06-07].
  108. Wyniki Sportowe – Michał Korneszczuk. Michał Korneszczuk. [dostęp 2018-06-06].
  109. Hotton Cup – IV Otwarte MP w klasie 505. zagle.se.pl, 2009-09-29. [dostęp 208-06-06].
  110. Koniec Mistrzostw // Hotton Cup IV Otwarte Mistrzostwa Polski w Klasie 505. sails.pl Gdyński Serwis Regatowy, 2009-09-30. [dostęp 2018-06-06].
  111. Jubileuszowe regaty w Gdyni, mistrzowskie tytuły w Gdańsku. 2010-07-14. [dostęp 2018-06-05].
  112. Żeglarskie Mistrzostwa Polski klasy 505 zakończone. zagle.se.pl, 2011-09-07. [dostęp 2018-06-05].
  113. Mistrzostwa Polski klasy 505 zakończone. zagle.se.pl, 2012-09-25. [dostęp 2018-06-05].
  114. 2013 – Klasyfikacja Pucharu Polski (pol.). int505.pl. [dostęp 2018-05-28].
  115. Mistrzostwa Polski w regatowej klasie 505 zakończone. zagle.se.pl, 2013-09-12. [dostęp 2018-06-05].
  116. 2014 – Klasyfikacja Pucharu Polski (pol.). int505.pl. [dostęp 2018-05-28].
  117. 2015 – Klasyfikacja Pucharu Polski (pol.). int505.pl. [dostęp 2018-05-28].
  118. Sadowski i Skrzycki mistrzami Polski klasy 505! ZDJĘCIA. zagle.se.pl, 2015-09-16. [dostęp 2018-06-06].
  119. 2016 – Ranking Pucharu Polski (pol.). int505.pl. [dostęp 2018-05-28].
  120. Mistrzostwa Polski Klasy 505 w Krynicy Morskiej!. mierzeja.pl, 2016-09-13. [dostęp 2018-06-05].
  121. 2017 – Kalendarz regat + wyniki (pol.). int505.pl. [dostęp 2018-05-28].
  122. Klasa 505: Złoto Otwartych Mistrzostw Polski dla Agnieszki Skrzypulec i Holgera Jessa (pol.). zagle.se.pl, 2017-07-25. [dostęp 2018-06-05].
  123. Mistrzostwa Polski. Klasa 5O5, 2018-08-22. [dostęp 2018-08-22].
  124. Materiały prasowe PSK 505 / Redakcja Żagli: Ewa Bartosiewicz i Dominik Buksak mistrzami Polski 2018 w kl. 505. zagle.se.pl, 2018-08-22. [dostęp 2018-08-22].
  125. Otwarte Mistrzostwa Polski Klasy 505. Upwind24, 2019-09-08. [dostęp 2019-09-09].
  126. Ustka Charlotta Sailing Days - 505, Ustka Charlotta Sailing Days, 9 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]