51 Pułk Piechoty (austro-węgierski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Piechoty Nr 51. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „51”.

Węgierski Pułk Piechoty Nr 51 (niem. Ungarisches Infanterieregiment Nr. 51) - pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został utworzony w 1702 roku[1].

Okręg uzupełnień nr 51 Kluż-Napoka (niem. Klausenburg, węg. Kolozsvár) na terytorium 12 Korpusu.

Kolejnymi szefami pułku byli:

Szef pułku Heinrich Österreich
  • arcyksiążę, generał kawalerii Karol Ferdynand Habsburg (1833 – †20 XI 1874),
  • arcyksiążę, FML Heinrich Anton Maria Rainer Karl Gregor von Österreich (1875 – †30 XI 1891),
  • FML Anton von Bils (1891 – †22 XII 1894),
  • generał piechoty Emil Probszt von Ohstorff (1897 – †18 XI 1913),
  • marszałek polny Svetozar Boroević von Bojna (1913–1918)[1].

Kolory pułkowe: szare (aschgrau), guziki złote.

Skład narodowościowy w 1914 roku 24% - Węgrzy, 72% - Rumunii[2].

W 1873 roku sztab pułku stacjonował w Oradea (ówcześnie niem. Gross-Wardein, węg. Nagy-Várad), natomiast komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień w Klausenburgu[3].

W 1893 roku pułk stacjonował w Klausenburgu z wyjątkiem 4. batalionu, który był detaszowany do Višegradu na terytorium 15 Korpusu. Pułk wchodził w skład 70 Brygady Piechoty należącej do 35 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 4. batalion był podporządkowany komendantowi 1 Brygady Piechoty należącej do 1 Dywizji Piechoty[4].

W latach 1894–1895 cały pułk stacjonował w Klausenburgu[5].

W latach 1904–1907 pułk stacjonował w Wiedniu z wyjątkiem 4. batalionu, który pozostawał we własnym okręgu uzupełnień, w Koloszwarze.

W latach 1910-1914 komenda pułku razem z 2. i 3. batalionami stacjonowała w Târgu Mureș (węg. Marosvásárhely), 4. batalion w Klużu-Napoce, a 1. batalion był detaszowany w miejscowości Domanović[1].

W 1914 roku pułk (bez 2. batalionu) wchodził w skład 69 Brygady Piechoty w Alba Iulia należącej do 35 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 1. batalion był podporządkowany komendantowi 1 Brygady Górskiej w Mostarze należącej do 18 Dywizji Piechoty[6].

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w Królestwie Kongresowym w lutym i marcu 1915 roku w okolicach Tomaszowa Mazowieckiego, gdzie w kwaterze na cmentarzu parafialnym do dnia dzisiejszego znajduje się kilka grobów żołnierzy pułku.

Komendanci pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Ferdinand Schkrobanek ( – 1895 → komendant 32 Brygady Piechoty)
  • płk Karl Khautz von Eulenthal (1895[5])
  • płk Johann Perathoner (1903-1904)
  • płk Friedrich Mannsbarth (1905-1908)
  • płk Peter Togni (1909-1912)
  • płk Ludwig Langendorf (1913 – 1914[1])

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1873. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1873.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1893. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1893.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1895. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1895.
  • Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1900. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1889. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
  • Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914
  • Polegli na ziemiach polskich z K.u.K. Infanterie Regiment von Boroevic Nr 51