5 Pułk Artylerii Lekkiej (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 5 Pułku Artylerii Lekkiej PSZ w ZSRR. Zobacz też: 5 Pułk Artylerii Lekkiej - inne pułki artylerii lekkiej z numerem 5.
5 Pułk Artylerii Lekkiej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1941
Tradycje
Kontynuacja 5 Wileński Pułk Artylerii Lekkiej
Dowódcy
Pierwszy ppłk Tadeusz Sheybal
Organizacja
Dyslokacja Tatiszczewo
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 5 Wileńska Dywizja Piechoty
Radziecka 76 mm armata

5 Pułk Artylerii Lekkiej (5 pal) – oddział artylerii lekkiej Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR.

Pułk został sformowany w 1941 roku, w Tatiszczewie, w składzie 5 Wileńskiej Dywizji Piechoty[1]. Na bazie pułku w 1942 roku powstał 4 Kresowy pułk artylerii lekkiej[2].

Etat wojenny pułku[edytuj | edytuj kod]

  • dowództwo pułku z baterią dowodzenia (sztabową)
  • 2 dywizjony ogniowe:

Według etatu pułk liczyć miał 85 oficerów i 970 kanonierów.

1 kwietnia 1942 roku pułk liczył 60 oficerów, 319 podoficerów, 963 kanonierów. Posiadał 110 koni wierzchowych, 396 artyleryjskich i 47 taborowych. Do etatu brakowało: 4 armat 76 mm, 4 haubic 122 mm, 32 jaszcze do dział[1].

Pierwsza obsada pułku (Tatiszczewo, 28 XII 1941)[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca pułku – ppłk Tadeusz Sheybal[1]
  • zastępca i szef sztabu – kpt. Wojciech Biliński
  • bateria sztabowa – kpt. rez. Władysław Kunat
  • dowódca I dywizjonu – mjr Adam Machnowski
    • 1 bateria – kpt. Mieczysław Nadratowski
    • 2 bateria – kpt. Paweł Czerniuk
    • 3 bateria – por. Zygmunt Zwolanowski
  • dowódca II dywizjonu – mjr Stanisław Monkielewicz
    • 4 bateria – kpt. Bolesław Uchman
    • 5 bateria – por. rez. Tadeusz Kumorek
    • 6 bateria – por. rez. Tadeusz Bornholtz

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Szczurowski 2001 ↓, s. 205.
  2. Szczurowski 2001 ↓, s. 281.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]