5 Pułk Piechoty (austro-węgierski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Piechoty Nr 5. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „5”.
Węgierski Pułk Piechoty Nr 5
Ungarisches Infanterieregiment Nr. 5
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1762
Rozformowanie 1918
Nazwa wyróżniająca Węgierski
Tradycje
Święto 24 czerwca
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Satu Mare, Wiedeń, Eger, Preszów
Rodzaj sił zbrojnych c. i k. Armia
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 15 Dywizja Piechoty
Szefowie pułku
FML Eduard Franz Ludwig Fürst von Liechtenstein
FZM Theodor Braumüller von Tannbruck
Porucznik IR. 5 w mundurze służbowym
Kurtka munduru feldfebla IR. 5

Węgierski Pułk Piechoty Nr 5 (IR. 5) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został utworzony w 1762 roku, w latach 1805-1808 5 Pułk Piechoty Cesarstwa Austriackiego.

Okręg uzupełnień nr 5 Satu Mare (węg. Szatmár-Németi, niem. Szatmár) na terytorium 6 Korpusu.

Swoje święto pułk obchodził 24 czerwca w rocznicę bitwy pod Custozą stoczonej w 1866 roku[1].

Kolory pułkowe: różowy (rosenrot), guziki złote.

W 1873 roku sztab pułku stacjonował w Wiedniu, natomiast komenda uzupełnień oraz batalion zapasowy Satu Mare.

W 1903 roku pułk stacjonował w Egerze za wyjątkiem 4. batalionu, który załogował w Prjepolju.

W 1909 roku komenda pułku razem z 1. batalionem stacjonowała w Preszowie, 2. batalion w Nowej Wsi Spiskiej (Igló), 3. batalion w Satu Mare, a 4. batalion w Sabinovie[2].

W latach 1910-1914 komenda pułku razem z 1. batalionem stacjonowała w Preszowie (Eperjes), 3. batalion w Satu Mare (węg. Szatmárnémeti), a 4. batalion w Sabinovie (węg. Kisszeben), natomiast 2. batalion był detaszowany w Rogaticy[1].

W 1914 roku pułk (bez 2. batalionu) wchodził w skład 29 Brygady Piechoty należącej do 15 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 2. batalion był podporządkowany komendantowi 7 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty[3].

Szefowie pułku[edytuj | edytuj kod]

Kolejnymi szefami pułku byli:

  • FML Eduard Franz Ludwig Fürst von Liechtenstein (1851 – †27 VI 1864),
  • król Bawarii Ludwik II Wittelsbach (1864 – †13 VI 1886),
  • król Portugalii Ludwik I Bragança (1888 – †19 X 1889),
  • FZM Theodor Braumüller von Tannbruck (1889 – †27 II 1904),
  • generał kawalerii Wilhelm von Klobučar (od 1904).

W latach 1864-1870 drugim szefem pułku był FML Gustav Heinrich Wetzlar von Plankenstern[1].

Komendanci pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Conrad Mederer von Mederer und Wuthwehr (1873)
  • płk Carl Appiano (1860)
  • płk Simon Schwerdtner von Schwertburg (1903-1907)
  • płk Viktor Halvar (1908-1909)
  • płk Heinrich Pongrácz de Szent-Miklós et Ovár (1910-1912)
  • płk Lorenz Frauenberger (1913-1914[1])

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1873. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1873. (niem.)
  • Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1895. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1894. (niem.)
  • Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1900. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1889. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
  • Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914
  • Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 By Glenn Jewison & Jörg C. Steiner