5 Szpital Okręgowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
5 Szpital Okręgowy
Szpital Okręgowy Nr V
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Ostatni ppłk lek. dr Marian Dietrich
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Kraków
Rajcza
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk służba zdrowia
Podległość Okręg Korpusu Nr V
Szpitale Okręgowe WP w 1939

5 Szpital Okręgowyjednostka organizacyjna służby zdrowia Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.

Historia szpitala[edytuj | edytuj kod]

Zadaniem 5 Szpitala Okręgowego w Krakowie (filia w Rajczy) było leczenie wojskowych i osób uprawnionych do leczenia wojskowego Okręgu Korpusu nr V[1]. Szpital dysponował ambulatorium dentystycznym, chirurgicznym, okulistycznym, laryngologicznym oraz przychodnią ogólną dla chorych. Komendant szpitala posiadał uprawnienia dowódcy pułku[2].

Minister spraw wojskowych wydał rozkaz nr O.I.Szt.Gen. 7980 Org. Częściowa likwidacja zakładów służby zdrowia, w którym między innymi nakazał dowódcy Okręgu Korpusu Nr V przeprowadzić do 25 lipca 1924 roku likwidację Zakładu Leczniczo-Protezowego dla Inwalidów Wojennych w Krakowie z wyjątkiem fabryki protez, którą dołączono jako pododdział do Szpitala Okręgowego Nr V. Równocześnie etat szpitala został powiększony o skład osobowy fabryki protez[3].

W październiku 1931 roku został zlikwidowany 5 batalion sanitarny, a w jego miejsce, w strukturze szpitala, została zorganizowana Kadra Zapasowa 5 Szpitala Okręgowego[4].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Organizacja szpitala w 1923 roku[5]:

  • komendant, kancelaria i komisja gospodarcza,
  • oficer administracji budynków i magazynów,
  • oddziały chorych i pracowni klinicznych: chorób wewnętrznych, zakaźny, chirurgiczny, ginekologiczny, dermatologiczny, oddział neurologiczny, okulistyczny i laryngologiczny;
  • pracownia bakteriologiczna
  • pracownia rentgenowska,
  • prosektorium,
  • ambulatorium dentystyczne,
  • apteka okręgowa,
  • trzy plutony obsługi sanitarnej

Szpital posiadał 600 łóżek[5]. Plutony obsługi sanitarnej były pododdziałami wydzielonymi ze składu 5 Baonu Sanitarnego[6].

Kadra szpitala[edytuj | edytuj kod]

Komendanci szpitala

Obsada personalna i struktura w marcu 1939 roku[edytuj | edytuj kod]

„Pokojowa” obsada personalna szpitala[15][a]:

  • komendant szpitala – ppłk dr Władysław Jan Rymaszewski
  • zastępca komendanta – ppłk dr Józef Oktawiec
  • starszy ordynator oddziału chirurgicznego – mjr dr Henryk Mazanek
  • ordynator oddziału – kpt. dr Stanisław Kostarczyk
  • starszy ordynator oddziału wewnętrznego – ppłk dr Adolf Antoni Stanoch
  • ordynator oddziału – kpt. dr Boguchwał Ignacy Panas
  • starszy ordynator oddziału ocznego – mjr dr Ignacy Bernard Chrzanowski
  • starszy ordynator oddziału uszno-gardłowego – ppłk dr Walenty Popek
  • starszy ordynator oddziału skórno-wenerycznego – ppłk dr Stanisław Jan Malinowski
  • ordynator oddziału – kpt. dr Edward Eustachy Małkiewicz
  • starszy ordynator oddziału nerwowego – mjr dr Stefan Marceli Krudowski
  • starszy ordynator oddziału gazoterapii – mjr dr Antoni Bednarski
  • kierownik pracowni rentgenowskiej – mjr dr Mieczysław I Ossowski
  • kierownik pracowni bakteriologicznej – mjr dr Władysław Pęksa
  • pomocnik kierownika pracowni bakteriologicznej – kpt. Adam Lukas (*)[b]
  • kierownik przychodni dentystycznej – kpt. lek. dent. Manswet Rudolf Pyrka
  • kierownik apteki – mjr mgr Henryk Polaczek
  • zastępca kierownika apteki – por. mgr Karol Sodolski
  • na praktyce szpitalnej – kpt. lek. Bolesław Euzebiusz Herchold
  • na praktyce szpitalnej – kpt. lek. Józef Piotr Jankiewicz
  • na praktyce szpitalnej – por. dr Stanisław Józef Grochmal
  • pomocnik komendanta ds. gospodarczych – mjr. Ferdynand Antoni Wanke
  • oficer gospodarczy – kpt. int. Józef Franciszek Gróger
  • dowódca plutonu gospodarczego – kpt. Adam Lukas (*)[b]
  • kapelan – kpl. ks. Wacław Jabłoński
Kadra zapasowa 5 Szpitala Okręgowego
  • komendant kadry – ppłk dr Józef Oktawiec (*)[b]
  • lekarz kadry – por. lek. Jan Marian Suchomel
  • oficer mobilizacyjny – kpt. Józef II Jaworski
  • oficer ewidencji personalnej – kpt. adm. (piech.) Stefan Rzepecki
  • oficer materiałowy – por. mgr Wiktor Emil Bawankiewicz
  • zastępca oficera materiałowego – chor. Alojzy Macura
  • dowódca kompanii szkolnej – kpt. Andrzej Gwardjan[c] †1940 Charków[23]
  • dowódca I plutonu – vacat

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[16].
  2. a b c Gwiazdką oznaczono oficera, który pełnił jednoczenie więcej niż jedną funkcję[17].
  3. Andrzej Gwardjan (ur. 9 maja 1891 roku w Rejowcu, zm. 1940 w Charkowie) – kapitan Wojska Polskiego. Do 15 września 1932 roku pełnił służbę w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Warszawa Miasto II. Początkowo jako urzędnik wojskowy w XI randze, a następnie porucznik administracji, dział kancelaryjny. Zajmował stanowisko oficera ewidencyjnego III rejonu, a od lutego 1926 roku referenta. Z dniem 15 września 1932 roku przeniesiony został do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie na stanowisko oficera żywnościowego[18]. Z dniem 1 listopada 1933 roku został przeniesiony do 7 pp Leg. w Chełmie[19]. W marcu 1934 roku został przeniesiony do korpusu oficerów piechoty w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 grudnia 1922 roku i 12,3 lokatą[20]. W czerwcu 1934 roku został przeniesiony do Kadry Zapasowej 2 Szpitala Okręgowego w Lublinie[21]. Był odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[22].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Almanach oficerski 1923 ↓, s. 111.
  2. Almanach oficerski 1923 ↓, s. 105.
  3. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 30 z 29 lipca 1924 roku, poz. 447.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 337, 339-341.
  5. a b Almanach oficerski 1923 ↓, s. 104.
  6. Almanach oficerski 1923 ↓, s. 103.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 318.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 213.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 222.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 339.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 171.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 172.
  13. Kazimierz Przybyszewski. Leczył rannych na frontach w kilku wojnach. „Nowości”, 2010-10-06. Toruń. 
  14. Felchner 1996 ↓, s. 119.
  15. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 891.
  16. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  17. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VIII.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 428.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933 roku, s. 205.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 12 marca 1934 roku, s. 87.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 157.
  22. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 388.
  23. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 156.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]