62 Kompania Kolarzy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kompania kolarzy nr 62[1]pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Kompania kolarzy nr 62 nie występowała w pokojowej organizacji wojska. Została sformowana w I rzucie mobilizacji powszechnej zarządzonej dnia 30 sierpnia 1939. Pododdział został zorganizowany w garnizonie Kołomyja przez 49 Huculski pułk strzelców. Dowódcą kompanii został por. Roman Mazurek[2]. Pododdział był organiczną jednostką 11 Karpackiej Dywizji Piechoty.

We wrześniu 1939 kompania została skierowana w rejon koncentracji. Na skutek bombardowań w okolicach Jarosławia (4–5 września) do wyznaczonego rejonu nie dotarła. Włączona została w skład Grupy „Żółkiew” i wraz z nią wzięła udział w walkach w obronie Lwowa. W trakcie wypadu na stanowiska niemieckie pod Zboiskami, w nocy 14 września 1939 ciężko ranny został por. Mazurek.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W niektórych źródłach nazywana jest 11 Kompanią Kolarzy.
  2. Absolwent Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej, rocznik 1935.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Dalecki: Armia „Karpaty” w wojnie obronnej 1939 r., Rzeszów 1989, wyd. II, ​ISBN 83-03-02830-8​.
  • Piotr Zarzycki: Plan mobilizacyjny „W”. Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Pruszków 1995, ​ISBN 83-85621-87-3​, s. 39.