71 Pułk Piechoty (austro-węgierski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Piechoty Nr 71. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „71”.
Węgierski Pułk Piechoty Nr 71
Ungarisches Infanterieregiment Nr. 71
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1860
Rozformowanie 1918
Nazwa wyróżniająca Węgierski
Dowódcy
Pierwszy płk Heinrich Widenmann
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Trenczyn, Terezin
Rodzaj sił zbrojnych c. i k. Armia
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 14 Dywizja Piechoty
Szefowie pułku
GdI Anton Galgótzy
GdK Moritz von Boyneburg-Lengsfeld
Kapitan IR. 71 w mundurze służbowym
Kurtka munduru kaprala IR. 71

Węgierski Pułk Piechoty Nr 71 (IR. 71) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został utworzony 1 lutego 1860 roku z połączenia trzech batalionów wyłączonych z Liniowych Pułków Piechoty Nr: 8, 12 i 54[1][2].

Okręg uzupełnień nr 71 Trenczyn (węg. Trencsén) na terytorium 5 Korpusu[2].

Kolejnymi szefami pułku byli:

W latach 1860–1868 drugim szefem pułku był tytularny generał kawalerii Moritz Heinrich von Boyneburg-Lengsfeld[2].

Kolory pułkowe: czerwony (krebsrot), guziki złote.

Skład narodowościowy w 1914 roku 85% - Słowacy[3].

W 1866 roku sztab pułku stacjonował w Terezinie (niem. Theresienstadt), natomiast Główna Stacja Okręgu Uzupełnień i kancelaria rachunkowa pozostawała w Trenczynie[4].

W 1873 roku sztab pułku stacjonował w Brnie wszystkie bataliony w Trenczynie.

W latach 1903-1914 komenda pułku razem 2. i 3. batalionem stacjonowała w Trenczynie, 1. batalion w Trnawie (węg. Nagyszombat), natomiast 4. batalion był detaszowany do Crkvice (1903 i 1905-1906) oraz Budvie (wł. Budua) (1904), a w latach 1907-1914 stacjonował w Bratysławie (weg. Pozsony). Cały pułk wchodził w skład 27 Brygady Piechoty należącej do 14 Dywizji Piechoty[5].

Komendanci pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Heinrich Widenmann (1860[1] – 1866 → brygadier 15 Dywizji[6])
  • płk Emanuel du Hamel de Querlonde (1866[4] – )
  • płk Eduard van der Sloot (1873)
  • płk Michael Tisljar (1903-1904)
  • płk Franz Rukavina von Vezinovac (1905)
  • płk Karl Canic de Starigrad (1906-1909)
  • płk Felix Unschuld von Melasfeld (1910-1914[2])
  • płk Friedrich von Tilzer (1914)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1861.
  • Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes für 1867. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, kwiecień 1867.
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1873. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1873. (niem.)
  • Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1895. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1894. (niem.)
  • Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1900. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1889. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
  • Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914
  • Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 By Glenn Jewison & Jörg C. Steiner
  • Polegli na ziemiach polskich z K.u.K. Infanterie Regiment Galgotzy Nr 71