7 Oddział Kadrowy Rozpoznawczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
7 Oddział Kadrowy Rozpoznawczy
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1940
Rozformowanie 1941
Dowódcy
Pierwszy ppłk dypl. kaw. Bronisław Mokrzycki
Organizacja
Dyslokacja Dunfermline, Edzell
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk kawaleria
Podległość 7 Kadrowa Brygada Strzelców

7 Oddział Kadrowy Rozpoznawczy (7 OR) - pododdział kawalerii Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Historia oddziału[edytuj | edytuj kod]

Oddział został sformowany 24 listopada 1940 roku w Dunfermline, w Szkocji, na podstawie rozkazu L.dz. 12811/O.I.tjn. dowódcy I Korpusu z 5 listopada 1940 roku i rozkazu organizacyjnego L.dz. 387/O.I.tjn.40 dowódcy 7 Brygady Kadrowej Strzelców z 26 listopada 1940 roku[1].

Do oddziału zostali wcieleni w większości oficerowie byłego Samodzielnego Szwadronu Kawalerii, który wchodził w skład Obozu Oficerskiego Nr 2 stacjonującego w Bronghton koło Peebles, a od 16 października 1940 roku w Dunfermline. Pierwszym dowódcą szwadronu był pułkownik Leonard Łodzia-Michalski, a po nim podpułkownik Józef Grad-Soniński[2].

W początkowym okresie funkcjonowania dowódcy oddziału została podporządkowana Kompania Kadrowa Przeciwpancerna rotmistrza Hugo Kornbergera. Oba pododdziały były zakwaterowane w sali teatralnej Towarzystwa Dunfermline Cooperative Society Limited oraz w kwaterach prywatnych[3].

4 marca 1941 roku oddział został dyslokowany do m. Edzell, na północ od Brechin i tam zakwaterowany w hotelu razem z 20 Batalionem Kadrowym Strzelców. 7 lipca 1941 roku oddział objął służbę na odcinku wybrzeża koło Montrose. 7 września 1941 roku ubyli z oddziału oficerowie, którzy zostali przyjęci do służby w koloniach brytyjskich.

Obsada personalna oddziału[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna oddziału[4]

  • dowódca - ppłk dypl. kaw. Bronisław Mokrzycki
  • zastępca dowódcy - mjr rez. kaw. Mirosław Olszewski (do 9 I 1941 → dowódca Kompanii Kadrowej Przeciwpancernej)
  • zastępca dowódcy - mjr rez. kaw. Mieczysław Borkowski (od 9 I 1941[5])
  • 1 adiutant - rtm. rez. Teodor Kotowicz
  • oficer broni i pgaz - kpt. uzbr. Feliks Lemieszek były szef służby uzbrojenia Armii „Karpaty”
  • dowódca szwadronu motocyklistów - rtm. Jerzy Baliński
  • zastępca dowódcy szwadronu motocyklistów - rtm. Józef Jagielski
  • ppor. rez. kaw. Marian Kamil Dziewanowski (do 24 I 1941 → Kurs Specjalny)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]