92 Pułk Piechoty Austro-Węgier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Piechoty Nr 92. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „92”.
Czeski Pułk Piechoty Nr 92
Böhmisches Infanterieregiment Nr. 92
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1883
Rozformowanie 1918
Nazwa wyróżniająca Czeski
Tradycje
Święto 28 czerwca
Dowódcy
Pierwszy płk Karl Went von Römö
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Josephstadt, Terezin, Kalinovik
Rodzaj sił zbrojnych cesarska i królewska Armia
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 29 Dywizja Piechoty
Koszary piechoty w Theresienstadt
Szef pułku gen. piech. Lothar von Hortstein
Kapitan IR. 92 w mundurze paradnym

Czeski Pułk Piechoty Nr 92 (IR. 92) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został utworzony 1 stycznia 1883 roku w Josephstadt (obecnie dzielnica Jaroměř) z połączenia czterech batalionów wchodzących dotąd w skład pułków piechoty nr: 12, 36, 42 i 74[1][2].

Okręg uzupełnień Chomutov (niem. Komotau) na terytorium 9 Korpusu[1][2].

Kolejnymi szefami pułku byli generałowie piechoty: Gustav von König (1883 – †17 VII 1909), Mansuet Versbach von Hadamar (1910 – †9 XII 1912) i Lothar von Hortstein (1912-1918)[2].

Swoje święto pułk obchodził 28 czerwca w rocznicę bitwy pod Czeską Skalicą stoczonej w 1866 roku[2].

Kolory pułkowe: biały, guziki srebrne. Skład narodowościowy w 1914 roku 80% – Niemcy[3].

W latach 1903-1909 komenda pułku razem z 2. i 4. batalionami stacjonowała w Terezinie (niem. Theresienstadt), 1. batalion przebywał w Chomutovie, a 3. batalion w okręgu uzupełnień w Kadniu.

W latach 1910-1914 komenda pułku razem z 3. i 4. batalionami stacjonowała w Terezinie, 1. batalion w Chomutovie, a 2. batalion był detaszowany w Sarajewie. W 1914 roku 2. batalion został przeniesiony do Hercegowiny do miasta Kalinovik[2].

W 1914 roku pułk (bez 2. batalionu) wchodził w skład 57 Brygady Piechoty w Terezinie należącej do 29 Dywizji Piechoty, natomiast 2. batalion wchodził w skład 10 Brygady Górskiej należącej do 48 Dywizji Piechoty[4].

W czasie I wojny światowej wszystkie bataliony walczyły na froncie bałkańskim w składzie 2 Armii i 6 Armii (2. batalion)[5].

Komendanci pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Karl Went von Römö (1883[1] – 1887 → komendant 5 Brygady Piechoty[6])
  • płk Joseph Karl Beroldingen (1887[7] – 1892 → komendant 2 Brygady Piechoty[8])
  • płk Alfons Makowiczka (1892[9] – 1896 → komendant 13 Brygady Piechoty)
  • płk Anton Angerholzer von Almburg (od 1896)
  • płk Leo Lederle (1903-1904)
  • płk Calixtus Ritter Winnicki von Radziewicz (1905 – 1909 → komendant 21 Brygady Piechoty)
  • płk Karl Wojtêchowsky Edler von Broddenritt (1909 – 1913 → komendant 22 Brygady Piechoty[10])
  • płk Wilhelm von Reinöhl (1913-1914[2])

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]