Wersja ortograficzna: 93 Pułk Piechoty (II RP)

93 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 93 Pułku Piechoty okresu II RP. Zobacz też: 93 Pułk Piechoty - inne pułki piechoty z numerem 93.
93 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy ppłk Stanisław Kowalski
Ostatni Czesław Rzedzicki
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 39 Dywizja Piechoty

93 Pułk Piechoty (93 pp) – rezerwowy oddział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Pułk nie występował w organizacji pokojowej wojska. Był jednostką formowaną zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” dla rezerwowej 39 Dywizji Piechoty.

Mobilizacja pułku[edytuj | edytuj kod]

Jednostkami mobilizującymi były pułki piechoty 3 i 28 Dywizji Piechoty:

Walki w kampanii wrześniowej 1939 roku[edytuj | edytuj kod]

Wieczorem 3 września 1939 r. pułk wymaszerował do Zagnańska. Składał się z I/93 pp (rez.) i improwizowanego batalionu (72 pułk piechoty mjr. J. Papielewicza. Wszedł w skład Podgrupy „Radom” ppłka Bronisława Kowalczewskiego w Grupie Kielce. 6 września pod Zagnańskiem odpierał ataki oddziałów 2 Dywizji Lekkiej.

III/93 pp rez.

Po zmobilizowaniu batalion 7 września przemaszerował z Dęblina do Solca i wzmocnił dywizjon rozpoznawczy WBPM mjr. Konstantego Kułagowskiego. Następnie od 9 września wraz z plutonem artylerii i dwoma plutonami 105 kompanii km plot. bronił przeprawy przez Wisłę pod miejscowością Kamień. Batalion zaatakowany od strony Kazimierza przez jednostki niemieckie wycofał się 13 września w ślad za 39 DP rez. i dołączył do niej w rejonie Kurowa. Wcielony do 94 pp rez. ppłk. Kazimierza Gołkowskiego przemieścił się w okolice Chełma. Walczył pod Cześnikami 22 września, Krasnobrodem 25 września, skapitulował wraz z macierzystą dywizją 27 września 1939 roku.

Obsada personalna pułku[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna pułku[1]

  • dowódca pułku - ppłk piech. Stanisław V Kowalski
  • adiutant - kpt. piech. Jan Józef Papiz
  • dowódca I batalionu - mjr piech. Jerzy ? Ksawery Wierzbowski[a]
  • dowódca II batalionu - mjr piech. mgr Jan Kanty Lasota
  • dowódca III batalionu - mjr piech. Zygmunt Szymański †1940 Katyń[5]
    • dowódca 7 kompanii strzeleckiej - por. Leopold Michał [6]
    • dowódca 3 kompanii ckm - ppor. Michał Jan Michalik[6]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Według Głowackiego i Wróblewskiego dowódca I batalionu major Wróbelwski miał na imię Jerzy[1][2], lecz oficer o tym imieniu i nazwisku – kpt. piech. Jerzy Wierzbowski (ur. 23 listopada 1894) był dowódcą II baonu rezerwowego Lądowej Obrony Wybrzeża i poległ 8 września 1939[3]. Prawdopodobnie dowódcą I/93 pp był mjr piech. Ksawery Wierzbowski (ur. 18 września 1891), pokojowy II zastępca dowódcy 72 pp w Radomiu[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]