9 Batalion Strzelców Flandryjskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
9 Batalion Strzelców
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1943
Rozformowanie 1947
Nazwa wyróżniająca Strzelcy Flandryjscy
Tradycje
Święto 19 kwietnia
Nadanie sztandaru 1946
Kontynuacja 89 pz
2 bcz 34 BKPanc
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 3 Brygada Strzelców
Odznaczenia
Ag virtuti.jpg CDG 40 45.jpg

9 Batalion Strzelców Flandryjskich (ang. 9th Polish Flanders Rifle Battalion[a]) - pododdział piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Sztandar batalionu
Działania bojowe
Szlak bojowy batalionu
Bitwa falaise 1944.png
Barwy flandryjskie (czarny flandryjski lew znalazł się w odznace batalionu)

Sformowany na bazie 1 Pułku Rozpoznawczego i 3 Pułku Pancernego. Wchodził w skład 3 Brygady Strzelców z 1 Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka.

Swoje święto obchodził batalion 19 kwietnia, w rocznicę sześciodniowego boju nad kanałem Kiisten w 1945.

Za kampanię 1944–1945 we Francji, Belgii, Holandii i Niemczech batalion został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari (nr 13312) oraz belgijskim Krzyżem Wojennym (Croix de Guerre) z palmą[1]

Działania bojowe batalionu[edytuj | edytuj kod]

9 batalion strzelców został przetransportowany z Wielkiej Brytanii do Francji w pierwszych dniach sierpnia 1944 roku. Statek przewożący batalion ppłk. dr. Zdzisława Szydłowskiego zakotwiczył przy wybrzeżu Francji 1 sierpnia o 17:.00. 1 kompania strzelców płynęła transportem z 24 pułkiem ułanów. Pododdziały zaczęły schodzić na wybrzeże 2 sierpnia o 16:00. Stratami zakończył się poranny wyładunek sprzętu następnego dnia. Jedna z fal zmyła z barki transporter opancerzony Carrier i armatę przeciwpancerną. 3 sierpnia o 15:00 dowódca batalionu zameldował gotowości oddziału do dalszych działań[2].

Strzelcy flandryjscy[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy batalionu

  • kpt. Konrad Stępień (p.o. 5-21 XI 1943)
  • ppłk dr Zdzisław Szydłowski (21 XI 1943-15 I 1945)
  • mjr Konrad Stępień (15 I-15 V 1945)
  • mjr Edward Łabno (p.o. 15 V-7 VII 1945)
  • mjr Stefan Kazimierczak (7 VII 1945 - 10 VI 1947)

Zastępcy dowódcy batalionu

  • kpt. Eugeniusz Kozicki[3]
  • kpt./mjr Konrad Leopold Stępień[4]
  • mjr Edward Łabno (od 16 I 1945)[5]

Symbole batalionu[edytuj | edytuj kod]

Sztandar
Sztandar ufundowany został przez społeczeństwo szkockiego miasta Galashiels. Matką chrzestną była kierowniczka miejscowej szkoły i inicjatorka ufundowania sztandaru, p. Eleonora Sutherland. 22 czerwca 1946 r. sztandar odebrany został przez delegację batalionu. Ceremonia poświęcenia i wręczenia sztandaru odbyła się 9 lipca 1946 r. w Leer (Ostfriesland).

Strona lewa: Na tarczach: herby Szkocji, Normandii, Flandrii i Holandii. Na czerwonym tle miejsca najważniejszych bitew batalionu.

Obecnie sztandar eksponowany jest w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie[6].

Odznaka pamiątkowa
Odznaka[7] wykonana w metalu, fragmenty złocone, srebrzone i oksydowane oraz emaliowane; Dominującym elementem odznaki jest stylizowany orzeł. W lewe skrzydło orła wkomponowany szyszak ze skrzydłem husarski. Na dole inicjały jednostki 9 B SF przedzielone tarczą z herbem Belgii. Tarcza oksydowana na stare srebro. Korona orła i napis złocone. Tło tarczy herbowej - seledynowo - złociste, lew - czarny.

Odznaka specjalna:
Książę Karol Koburg, hrabia Flandrii, 1 lipca 1945 nadał batalionowi, wraz z tytułem „Strzelców Flandryjskich” - sznury naramienne, tzw. Fourragere w kolorach belgijskiego Krzyża Wojennego (czerwony przetykany zieloną nitką). Żołnierze nosili je na prawym naramienniku munduru. 10 sierpnia 1945 r. w Neu Arenberg proporzec batalionu udekorowany został Croix de Guerre 1940 avec Palme i odznaką Fourragers.

Proporczyk żółto-granatowy z paskiem granatowo-żółtym pośrodku.

Tradycje[edytuj | edytuj kod]

22 kwietnia 1992 na podstawie decyzji Nr 12/MON ministra obrony narodowej 89 Pułk Zmechanizowany przyjął dziedzictwo tradycji 9 Batalionu Strzelców Flandryjskich i 8 Batalionu Strzelców Brabanckich.

Z dniem 30 maja 2008 2 batalion czołgów 34 Brygady Kawalerii Pancernej im. hetmana wielkiego koronnego Jana Zamoyskiego przejął dziedzictwo tradycji 9 Batalionu Strzelców Flandryjskich i nazwę wyróżniającą „Flandryjski”[8].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Nazwa na otoku pieczęci herbowej batalionu. Wyraz „Flanders” wzięty w nawias. Inna nazwa jednostki to 9th Polish Light Infantry Battalion.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoni Grudziński: Lista żołnierzy odznaczonych. s. 288. [dostęp 2015-09-25].
  2. Kutzner i Tym 2010 ↓, s. 33-35.
  3. Juliusz S. Tym, 3 Brygada Strzelców. Polskie oddziały pancerne na zachodzie. str.47, 2015.
  4. Juliusz S. Tym, 1.Dywizja Pancerna. Organizacja i wyszkolenie. str. 546, 2009.
  5. Marek Wroński, Barwa 9. Batalionu Strzelców Flandryjskich - zarys monograficzny str. 22, 36., 2001.
  6. Murgrabia 1990 ↓, s. 122.
  7. Odznaka pamiątkowa zatwierdzona Dz. Rozk. Szefa Sztabu Głównego Nr 1 z 1 listopada 1946, poz. 4, L. dz. 27/0rg/46.
  8. Decyzja Nr 174/MON Ministra Obrony Narodowej w sprawie w sprawie przejęcia dziedzictwa tradycji i przyjęcia nazwy wyróżniającej przez 2 batalion czołgów 34 Brygady Kawalerii Pancernej im. Hetmana Wielkiego Koronnego Jana Zamoyskiego w Żaganiu w: Dziennik Urzędowy MON Nr 8 z 15 maja 2008 r., poz. 94. Decyzja weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dembinok J., Szczech B., Urbański A. Oznaki i odznaki PSZ na Zachodzie KAW Katowice 1984
  • Zbigniew Wawer: Organizacja polskich wojsk lądowych w Wielkiej Brytanii 1940–1945. Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk : Bellona, 1992. ISBN 83-11-08218-9.
  • Witold Biegański: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie : formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1967.
  • Jacek Kutzner, Juliusz S. Tym: Polska 1 Dywizja Pancerna w Normandii. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2010. ISBN 978-83-7399-404-1.
  • Tadeusz Antoni Wysocki: 1 Polska Dywizja Pancerna 1939–1947 : geneza i dzieje. Warszawa: Bellona, 1994. ISBN 83-11-08219-7.
  • Jan Partyka, Odznaki i oznaki PSZ na Zachodzie 1939–1946. Wojska Lądowe. Rzeszów 1997.
  • Stefan Kazimierczak, Żołnierz losu nie wybierał, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, ISBN 83-11-06697-3, OCLC 830304906.
  • | Zbiór zdjęć przedstawiających sporo dokumentów i części umundurowania żołnierzy m.in. z 9BSF. Stroja w języku francuskim
  • Jerzy Murgrabia: Symbole wojskowe Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Wydawnictwo Bellona, 1990. ISBN 83-11-07825-4.
  • Marek Wroński: Barwa 9.Batalionu Strzelców Flandryjskich - zarys monograficzny. Londyn-Tarnowskie Góry: Wydawnictwo Instytutu Tarnogórskiego, 2001. ISBN 83-87470-46-5.
  • Juliusz Tym: 1.Dywizja Pancerna. Organizacja i wyszkolenie. Warszawa: ZP Grupa sp.z.o.o., 2009. ISBN 978-83-61529-27-9.
  • Juliusz Tym: 3 Brygada Strzelców 1943-1945. Polskie oddziały pancerne na zachodzie. Śladami polskich gąsienic tom 21. Warszawa: Edipresse Kolekcje, 2015. ISBN 978-83-7989-120-7.