9 Dywizjon Artyleryjskiego Rozpoznania Pomiarowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 9 darp ludowego Wojska Polskiego. Zobacz też: inne dywizjony artylerii noszące numer 9.

9 Samodzielny Dywizjon Artyleryjskiego Rozpoznania Pomiarowego[1] (9 sdarp) – pododdział artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego ludowego Wojska Polskiego (poczta polowa nr 52227).

Dywizjon został sformowany w październiku 1944 roku, Zwierzyńcu, w składzie 3 Armii, według sowieckiego etatu Nr 08/555 samodzielnego dywizjonu artyleryjskiego rozpoznania (ros. отдельный разведывательный артиллерийский дивизион). 30 listopada 1944 roku, w związku z rozformowaniem 3 Armii, dyon został oddany do dyspozycji dowódcy 10 Brygady Artylerii Ciężkiej i dyslokowany do Starego Zamościa. 25 grudnia 1944 roku stan ewidencyjny liczył 35 żołnierzy, w tym 17 oficerów, 1 podoficer i 17 szeregowców. Do stanu etatowego brakowało 226 żołnierzy (86%). W lutym 1945 roku jednostka została przegrupowana do Łowicza, gdzie kontynuowała szkolenie. 5 kwietnia 1945 roku pododdział liczył 219 żołnierzy, w tym 22 oficerów, 57 podoficerów i 140 szeregowców. 30 kwietnia 1945 roku dyon został włączony w skład 5 Dywizji Artylerii. 8 maja 1945 roku jednostka dotarła do miejscowości Velefanz w Niemczech. W działaniach bojowych nie wzięła udziału. W październiku 1945 roku dyon został włączony w skład 71 Pułku Artylerii Ciężkiej w Toruniu zachowując dotychczasową organizację. W lutym 1947 roku pododdział został wyłączony ze struktury pułku i usamodzielniony. Latem 1948 roku dywizjon został włączony w skład nowo powstałego Pułku Artyleryjskiego Rozpoznania Pomiarowego w miejscowości Szlaga.

Obsada personalna dowództwa dywizjonu

Struktura organizacyjna sdarp według etatu Nr 08/555

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W dokumentach używano także nazw: 9 Samodzielny Artyleryjski Dywizjon Zwiadowczy, 9 Samodzielny Dywizjon Pomiarów Artyleryjskich, 9 Dywizjon Pomiarowy, 9 Samodzielny Dywizjon Zwiadu Artyleryjskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Igor Błagowieszczański, Artyleria ludowego Wojska Polskiego 1943-1945, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr specjalny 3 (66), Warszawa 1973
  • Igor Błagowieszczański, Artyleria w II wojnie światowej. Studium historyczno-wojskowe, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1983, ​ISBN 83-11-06909-3
  • Władysław Ways, Regularne jednostki Ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek artylerii. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej, tom 2, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967