9 Kołobrzeski Batalion Saperów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
9 Batalion Saperów
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944 1967
Rozformowanie 1946 1970
Nazwa wyróżniająca Kołobrzeski
Dowódcy
Pierwszy kpt. Taras Czyżenek
Organizacja
Numer JW 2468
Dyslokacja Ełk
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Wojska inżynieryjne
Podległość 1 BSap WOW
Odznaczenia
Ag virtuti.jpg

9 Kołobrzeski Batalion Saperów (9 bsap) – samodzielny pododdział wojsk inżynieryjnych ludowego Wojska Polskiego.

Sformowany w miejscowości Lebiedin (okolice Sum) na podstawie rozkazu dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR nr 1 z 1 kwietnia 1944 roku, jako jednostka 1 Warszawskiej Brygady Saperów. Wyróżniony mianem "Kołobrzeski" nadanym rozkazem Naczelnego Dowódcy Armii czerwonej z 18 marca 1945 r., odznaczony krzyżem Virtuti Militari V klasy nadanym rozkazem Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego z 21 czerwca 1945 r. i orderem Czerwonej Gwiazdy nadanym uchwałą Rady Najwyższej ZSRR nr 253/132 z 9 lipca 1945 r.

Przysięgę żołnierze batalionu złożyli 9 lipca 1944 we wsi Ostrów na Wołyniu.

30 września 1967 roku dziedzictwo tradycji, numer i nazwę wyróżniającą przyjął 51 Batalion Saperów w Ełku.

27 marca 1970 roku 9 Kołobrzeski Batalion Saperów został rozformowany.

Dowódcy batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Taras Czyżenek
  • kpt. Jan Żytło

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Etat Nr 012/109

  • Dowództwo i sztab
  • pluton dowodzenia
  • 3 x kompania saperów
    • 3 x pluton saperów
    • drużyna zaopatrzenia
  • kwatermistrzostwo
    • punkt pomocy medycznej
    • lazaret weterynaryjny
    • warsztaty i magazyn techniczny
  • drużyna gospodarcza

Stan etatowy liczył 321 żołnierzy, w tym: 31 oficerów, 62 podoficerów i 228 szeregowych.

Na wyposażeniu znajdowały się między innymi 483 miny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Juliusz Malczewski, Roman Polkowski: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 4, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek inżynieryjno-saperskich, drogowych i chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970.
  • F. Kaczmarski S. Soroka, Wojska inżynieryjne LWP 1945-1979, wyd. WIH Warszawa 1982