Abd Allah Ibn Ali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Abdallah syn Alego (zm. 764), wódz arabski. Pobił w 750 kalifa Marwana II, zgładził prawie wszystkich członków jego rodu i w ten sposób utorował drogę do tronu własnemu rodowi Abbasydów. Dwaj pierwsi kalifowie z tego rodu byli jego siostrzeńcami. Także z krewnymi popadł w konflikt zbrojny po odmowie posłuszeństwa. Pokonany przez wojska swojego siostrzeńca Al-Mansura dowodzone przez Abu Muslima został uwięziony na kilka lat. Po uwolnieniu zamieszkał w domu podarowanym przez kalifa, który okazał się wymyślnym miejscem egzekucji[1] ponieważ jego fundamenty umieszczone były na pokładach soli wymywanych przez wodę. W kilka dni później zginął w ruinach domu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona: Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza. T. 4. 546-547: Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 457. ISBN 83-85719-85-7.