Achiab

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Achiab (I wiek p.n.e.) – kuzyn Heroda Wielkiego.

Przypuszczalnie był synem Józefa I z pierwszego małżeństwa.

W 28/27 p.n.e. był jednym z dowódców garnizonu w Jerozolimie. W 5 lub 4 p.n.e. za jego sprawą Herod Wielki porzucił zamiar samobójstwa.

Po śmierci Heroda Achiab przyłączył się do idumejskiej rebelii. Po przybyciu rzymskiego legata Warusa namówił przywódców buntu do poddania się Rzymianom.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ciecieląg Jerzy, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego. Palestyna w epoce rzymsko-herodiańskiej, Kraków 2002, s. 39, 40.