Adam’s Song

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam’s Song
Singel zespołu Blink-182
z albumu Enema of the State
Wydany 5 września 2000
Nagrywany 1998-1999
Gatunek Rock alternatywny
Długość 4:10
4:07 (wersjaGreatest Hits)
Wydawnictwo Music Corporation of America
Producent Jerry Finn
Format CD single, DVD
Autor Mark Hoppus
Singel po singlu

Adam’s Song” – piosenka amerykańskiego pop punkowego zespołu Blink-182 pochodząca z ich trzeciego albumu Enema of the State. Album w dużej mierze przyczynił się do sukcesu grupy. Piosenka była wydana 5 września 2000 jako trzeci i ostatni singiel z albumu po „What's My Age Again?” i „All the Small Things”. "Adam’s Song” jest jednym z pięciu utworów zespołu, który osiągnął pierwsze miejsce na liście Modern Rock Tracks amerykańskiego magazynu muzycznego Billboard. Wokalistą wykonującym utwór jest Mark Hoppus. Piosenka jest powszechnie uważana za pierwszy „poważny” i spokojny utwór w repertuarze zespołu. Na płycie znajduje się między chwytliwymi i szybkimi piosenkami „Dysentery Gary” i „All the Small Things”. Tematyką tekstu jest depresja i samobójstwo. W utworze można zauważyć odejście od humorystycznego, czasem nawet wulgarnego charakteru obecnego w większości utworów albumu. Aranżacja piosenki również odbiega od pozostałej twórczości. W szczególności przesunięcie partii instrumentalnych. Zwrotki grane są na gitarze wyciszonymi akordami, przy akompaniamencie relatywnie zwykłej linii basu. W refrenie natomiast gitara gra dźwięki oktawy, podczas gdy bas przenosi akordy gry. Kompozycja porównywalna jest do ich późniejszego utworu „Stay Together for the Kids” (zajmującego się kwestią rozbitych rodzin) z ich czwartego albumu studyjnego pt:Take Off Your Pants and Jacket, .

Videoclip do piosenki jest melancholijnym montażem fragmentów z przeszłości zespołu, ukazującym fotografie z dzieciństwa podczas gry w starym magazynie. Później ten sam motyw został przez zespół użyty, do autoparodii w Man Overboard

Piosenka wywołała poruszenie, gdy w 2000 roku 17 letni Greg Barnes, po wcześniejszym ustawieniu ciągłego powtarzania piosenki na swoim odtwarzaczu stereo, powiesił się w garażu swojego rodzinnego domu. Nastolatek był jednym z ocalałych, po Masakrze w Columbine High School