Adam Śmigielski (zm. 1716)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy chorążego nadwornego koronnego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Adam Śmigielski herbu Łodzia (ur. ok. 1650, zm. w 1716 roku) – chorąży nadworny koronny w latach 1706-1716, stolnik koronny z nadania Stanisława Leszczyńskiego w 1707 roku, starosta gnieźnieński. Był konsyliarzem województwa poznańskiego w konfederacji sandomierskiej 1704 roku.

W 1706 po bitwie pod Kaliszem pojmał wojewodę kijówskiego Józefa Potockiego w pochodzie wraz z żoną i dziećmi, i chciał tą zdobyczą prezent zrobić carowi moskiewskiemu Piotrowi, czego mu pozazdrościł raczej niedozwolił książę Menszyków[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoni Schneider. Encyklopedya do Krajoznawstwa Galicyi. T. 1. Lwów : Drukarnia Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1871, s. 7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]