Adam Aleksander Stadnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojewody. Zobacz też: Adam Stadnicki.
Adam Aleksander Stadnicki
Ilustracja
Herb
Szreniawa bez Krzyża
Rodzina Stadniccy herbu Szreniawa bez Krzyża
Data urodzenia ok. 1563
Data śmierci 14 października 1615
Ojciec Stanisław Stadnicki
Matka Barbara Korytkówna
Żona

Zofia Anna z domu Gostomska h. Nałęcz

Dzieci

Mikołaj Hieronim, Katarzyna, Zofia, Adam, Jan Kazimierz

Adam Aleksander Stadnicki herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. ok. 1563, zm. 14 października 1615) – kasztelan i starosta przemyski, wojewoda bełski, starosta kolski[1].

Był wnukiem Andrzeja Stadnickiego, kasztelana sanockiego, synem Stanisława Stadnickiego, kasztelana sądeckiego i Barbary Korytkówny, córki Jana Korytki, stolnika lwowskiego. Miał brata Stanisława, kasztelana przemyskiego.

Z małżeństwa z Zofią Anną z domu Gostomską h. Nałęcz (córką Hieronima Gostomskiego miał dzieci: Mikołaja Hieronima, Katarzynę, Zofię, Adama i Jana Kazimierza

Brał udział we wszystkich wyprawach Batorego przeciw Moskwie. W 1585 roku był już rotmistrzem. Po śmierci Batorego opowiedział się za Zygmuntem III Wazą, którego był zwolennikiem do końca życia. Był posłem z województwa ruskiego w latach 1590–1591. W 1593 roku został starostą kolskim. Około 1593 roku uzyskał nominację na oboźnego koronnego, którym był prawdopodobnie do 1602 roku. W tym roku dostał kasztelanię przemyską. Od stycznia 1615 roku był wojewodą bełskim.

Został pochowany w kościele franciszkanów w Przemyślu. Znajduje się tam jego nagrobek z epitafium.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 154.