Adam Aumer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Aumer
pułkownik pułkownik
Data urodzenia 1918
Data śmierci 1995
Przebieg służby
Lata służby 1941-1976
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Orzeł LWP.jpg LWP
Jednostki Śląski Okręg Wojskowy, Pomorski Okręg Wojskowy, Wojska Lotnicze i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju, Główny Zarząd Polityczny Wojska Polskiego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal „Za udział w walkach o Berlin”

Adam Aumer (ur. 1918, zm. 1995) – pułkownik Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1941 pełnił służbę w Armii Czerwonej, skąd przeszedł do WP. W stopniu plutonowego był dowódcą drużyny topograficznej baterii sztabowej 3 pułku artylerii ciężkiej, a następnie walczył w szeregach 1 Brygady Artylerii Armat im. gen. Józefa Bema.

Po ukończeniu Oficerskiej Szkoły Artylerii pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy baterii do spraw politycznych. W latach 40. był szefem Wydziału V Inspekcji Oddziału I Organizacyjnego Głównego Zarządu Polityczno-Wychowawczego WP. W następnych latach był zastępcą szefa i szefem wydziału politycznego jednostki wojskowej, zastępcą szefa i pełniącym obowiązki szefa Zarządu Politycznego Śląskiego Okręgu Wojskowego.

W latach 1956–1957 był zastępcą dowódcy – szefem Zarządu Politycznego Pomorskiego Okręgu Wojskowego, a następnie zastępcą dowódcy – szefem Zarządu Politycznego Inspektoratu Lotnictwa oraz zastępcą dowódcy – szefem Zarządu Politycznego Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej i Obszaru Kraju.

Był również sekretarzem naukowym Rady Naukowej MON do spraw Psychologii i Socjologii Wojskowej. Ostatnio był sekretarzem Rady Nauk Społecznych MON.

Od 1976 w stanie spoczynku. Pożegnany oficjalnie przez wiceministra obrony narodowej, szefa Głównego Zarządu Politycznego WP, gen. broni Włodzimierza Sawczuka.

W latach 1985–1990 pracował społecznie w Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa na stanowisku rzecznika prasowego.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. W pogrzebie uczestniczyło szereg generałów i oficerów Wojska Polskiego, m.in. generałowie Tadeusz Tuczapski, Czesław Piotrowski, Edwin Rozłubirski, Roman Paszkowski, Mieczysław Grudzień, Lucjan Czubiński, Jan Raczkowski.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Karnowski, Pomorski Okręg Wojskowy 1945-1987: zarys dziejów, Wydawnictwo Pomorskie, 1989, str. 131, 303
  • Kierownictwo PPR i PZPR wobec wojska 1944-1956, Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa 2003, str. 175
  • Izydor Koliński, Ludowe Lotnictwo Polskie 1943-1945, Wydawnictwo MON, Warszawa 1965, str. 300-301
  • Paweł Piotrowski, Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne 1945-1956, Wydawnictwo Trio, 2003, str. 96, 253
  • Leonard Skibiński, 1 Brygada Artylerii Armat 1943-1945: dzieje 1 Warszawskiej Brygady Artylerii Armat im. gen. Józefa Bema, Wydawnictwo MON, Warszawa 1984, str. 239