Adam Błotnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Błotnicki
Sęp
Ilustracja
Adam Błotnicki przed 1932
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia 16 września 1894
Kraków
Przebieg służby
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Formacja Legiony Polskie
Jednostki 61 Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca batalionu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Odznaka honorowa za Rany i Kontuzje
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi

Adam Marian Błotnicki ps. „Sęp” (ur. 16 września 1894 w Krakowie) – major piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 16 września 1894 w Krakowie, w rodzinie Stanisława i Józefy[1]. Przed 1914 ukończył gimnazjum.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 1 pułku piechoty w składzie I Brygady. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[2][3][4]. W 1923, jako oficer nadetatowy 34 pułku piechoty (Biała Podlaska) był przydzielony do Oddziału III Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III (Grodno)[5]. W 1924 był przydzielony do 81 pułku piechoty w Grodnie [6]. W 1926 został przydzielony do Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie na stanowisko dowódcy kompanii[1][7]. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku[8]. W sierpniu 1929 został przeniesiony do 40 Pułku Piechoty we Lwowie[9], a w marcu 1930 wyznaczony w tym pułku na stanowisko obwodowego komendanta Przysposobienia Wojskowego[10][11]. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931[12]. W marcu 1932 został przeniesiony do 62 pułku piechoty w Bydgoszczy na stanowisko dowódcy batalionu[13][14]. W tym samym roku został przeniesiony do 61 Pułku Piechoty na takie samo stanowisko[15]. W czerwcu 1933 został zwolniony ze stanowiska dowódcy batalionu z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego[16], a z dniem 31 sierpnia tego roku przeniesiony w stan spoczynku z równoczesnym przeniesieniem ewidencyjnym do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII[17].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Ponadto publikował prace o historii Legionów na łamach czasopisma „Panteon Polski”[18].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Żołnierze Niepodległości ↓.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 413.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 357.
  4. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 189.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 85, 224.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 311.
  7. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 128.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927 roku. Dodatek Nr 1, s. 5.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 sierpnia 1929 roku, s. 291.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 100.
  11. Adam Błotnicki. Przysposobienie Wojskowe jako czynnik obrony państwa. „Jednodniówka A. O. Z. S.”, s. 29, 19 marca 1932. Akademicki Oddział Związku Strzeleckiego. 
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 37.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 233.
  14. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 590.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 415.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 127.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 183.
  18. Bibliograficzne zestawienie artykułów i ilustracji roczników 1924-1929. „Panteon Polski”, s. 6, 13, 17, 1929. 
  19. Kronika. „Orlęta”. Nr 4, s. 14, Grudzień 1928. 
  20. na podstawie Plik:Adam Błotnicki portrait.JPG

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]