Adam Bednarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Bednarski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 listopada 1869
Podgórze
Data i miejsce śmierci 11 kwietnia 1941
Lwów
profesor
Specjalność: okulistyka
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1894 – okulistyka
Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja 1902 – okulistyka
Uniwersytet Lwowski
Profesura 1922
kierownik
Uczelnia Katedra Okulistyki
Uniwersytetu Lwowskiego
Okres zatrudn. 1922-1941

Adam Bednarski (ur. 3 listopada 1869 w Podgórzu, zm. 11 kwietnia 1941 we Lwowie) – polski lekarz okulista, profesor i szef Katedry Okulistyki Uniwersytetu Lwowskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn urzędnika i pedagoga Wojciecha Bednarskiego (1841–1914) oraz Julii, z domu Adamskiej. W 1921 ożenił się z Marią Przecławą Cicimirską (1878–1974)[1]. Medycynę studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim[1]. Dyplom doktorski uzyskał w 1894[1]. W okresie 1894–95 pracował jako okulista w krakowskim szpitalu św. Łazarza[1]. Swoje umiejętności doskonalił pod kierunkiem prof. Bolesława Wicherkiewicza praktykując u niego w Poznaniu (1895–96) oraz ponownie w Krakowie (1896–98)[1]. W okresie 1898–1902 pracował wraz z B. Wicherkiewiczem jako asystent w krakowskiej klinice uniwersyteckiej[1].

Habilitował się w 1902 u prof. Emanuela Macheka na Uniwersytecie Lwowskim na podstawie rozprawy O przyczynach powstawania krótkiego wzroku[1]. Zaraz po habilitacji uzyskał na lwowskiej uczelni docenturę, następnie awansował na profesora nadzwyczajnego (1909) oraz profesora zwyczajnego (1922)[1]. W okresie 1904–22 kierował we Lwowie oddziałem okulistyki szpitala dziecięcego św. Zofii[1]. W 1921 pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Lwowskiego. W 1922 przejął po prof. Emanuelu Macheku kierowanie lwowską Katedrą Okulistyki[1]. Jednocześnie w okresie 1922–41 pełnił także funkcję kierownika uniwersyteckiej kliniki okulistycznej[1].

W pracy klinicznej zajmował się m.in. usuwaniem ciał obcych z gałki ocznej, schorzeniami soczewki, zmianami naczyniowymi siatkówki oraz ślepotą u dzieci[1]. Interesował się również historią medycyny, zwłaszcza okulistyką w Polsce od XIII do XVIII wieku, a także leczniczym zastosowaniem ziół i rozwojem okularów[1][2][3].

W latach 1908-09 był redaktorem naczelnym (później, w latach 1911-12, był członkiem redakcji) czasopisma „Lwowski tygodnik lekarski”. Współpracował także z czasopismem „Postęp Okulistyczny”, wydawanym z własnych środków przez B. Wicherkiewicza[1]. Jego prace ukazywały się w języku niemieckim, francuskim i polskim, m.in. w niemieckojęzycznym „Archiv für Augenheilkunde“ oraz w „Przeglądzie Lekarskim”, „Wiadomościach z Kliniki Okulistycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego” i „Polskiej Gazecie Lekarskiej”[1].

Był członkiem oraz działaczem (od 1908 skarbnikiem, a od 1913 prezesem) Towarzystwa Lekarskiego Lwowskiego oraz członkiem Lwowskiego Towarzystwa Okulistycznego[1].

W 1928 otrzymał Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q Bednarski, Adam (1869–1941), Ophthalmologe (niem.). biographien.ac.at / ÖBL Online-Edition, Lfg. 4 (30.11.2015) / Österreichisches Biographisches Lexikon und biographische Dokumentation. [dostęp 2019-02-09].
  2. Andrzej Grzybowski, Mateusz Paluch, Tomasz Kazało: Adam Bednarski (1869–1941) – profesor okulistyki we Lwowie. Klinika Oczna – nr 2/2013. [dostęp 2019-02-09].
  3. Bednarski, Adam (1869-1941). Katalog Biblioteki Narodowej. [dostęp 2019-02-09].