Adam Dezydery Saryusz Łącki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Dezydery Saryusz Łącki
Herb
Jelita
Rodzina Łąccy herbu Jelita
Data urodzenia 1720
Data i miejsce śmierci 29 lipca 1784
Warszawa
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Adam Dezydery Saryusz Łącki herbu Jelita (ur. w 1720 roku – zm. 29 lipca 1784 roku w Warszawie) – generał lejtnant wojsk koronnych w 1777 roku, kasztelan sandomierski w latach 1764-1784, kasztelan czechowski w latach 1768-1774, konsyliarz Rady Nieustającej w latach 1776-1780, cześnik opoczyński w latach 1754-1757, podstoli opoczyński w latach 1757-1764, stolnik opoczyński w latach 1764-1765, chorąży opoczyński w latach 1765-1768[1].

W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła właściwego dla realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku[2]. Poseł na Sejm 1767 roku i konsyliarz konfederacji[3] z województwa sandomierskiego[4]. Gorliwy stronnik Stanisława Augusta Poniatowskiego, walczył przeciwko konfederatom barskim, w 1772 roku delegowany do układów z zaborcami. Członek konfederacji 1773 roku[5]. Członek Komisji Wojskowej Koronnej w 1775 roku[6]. Komisarz Komisji Dobrego Porządku województwa sandomierskiego[7]. Członek Departamentu Wojskowego Rady Nieustającej w 1779 roku[8].

W 1778 roku odznaczony Orderem Orła Białego, w 1776 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Krzysztof Chłapowski i Alicja Falniowska-Grabowska. Kórnik 1993, s. 195.
  2. Носов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг. Moskwa, 2004, s. 663.
  3. Wiadomości Warszawskie. 29 sierpnia 1767, nr 69, [b.n.s]
  4. Носов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг., Moskwa 2004, s. 663.
  5. Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 559.
  6. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 87.
  7. Melchior Buliński, Monografija miasta Sandomierza, Warszawa, 1879, s. 142.
  8. KALENDARZ polityczny dla Królestwa Polskiego y Wielkiego Xięstwa Litewskiego na rok pański 1779. w Warszawie, Nakładem y drukiem Michała Groella Księgarza Nadwornego J.K.Mci., [b.n.s]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk P. Kosk, Generalicja polska, t. I, Pruszków 1998.
  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008.
  • Mariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Wojsko koronne. Sztaby i kawaleria, Kraków 2002