Adam Elbanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Elbanowski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 23 maja 1954
Poznań
Doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność:
literaturoznawstwo hispano-amerykańskie, teoria literatury
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 15 października 1985
UW
Habilitacja 1 grudnia 1998 – literaturoznawstwo
UW
Wykładowca, naukowiec
Jednostka Wydział Lingwistyki Stosowanej; Instytut Komunikacji Specjalistycznej i Interkulturowej
Ambasador RP w Kolumbii
Okres spraw. 1992–1997
Poprzednik Mieczysław Biernacki
Następca Paweł Kulka Kulpiowski

Adam Krzysztof Elbanowski (ur. 23 maja 1954 w Poznaniu)[1] – polski hispanista, doktor habilitowany, profesor nadzwyczajny UW, znawca literatury i historii Ameryki Łacińskiej, tłumacz, eseista, ambasador w Kolumbii (1992–1997).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Magister hispanistyki Uniwersytetu Warszawskiego (1978). Tam też się doktoryzował w 1985 na podstawie pracy Opowiadania fantastyczne Julio Cortazara: struktura, model i funkcja fantastyki w "Relatos" i habilitował w 1998 na podstawie monografii En el umbral del texto: la obra de Jorge Luis Borges. Zyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa - specjalność: literatura hiszpańska.

Od 1980 wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, m.in. na Wydziale Neofilologii i Lingwistyki Stosowanej. Od 2002 profesor nadzwyczajny. Wypromował co najmniej jeden doktorat[2].

Pełnił funkcję ambasadora RP w Kolumbii, akredytowany także w Ekwadorze. W latach 2008–2012 Dyrektor Instytutu Ameryk i Europy UW (skupiającego trzy jednostki akademickie: EUROREG, OSA, CESLA). Od 2007 członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Autor przekładów m.in. Jorge Luisa Borgesa, Juana José Millasa, Luisa Sepulvedy.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Kraina Mwisków. Przewodnik po Eldorado (1999)
  • Nowe Królestwo Grenady (2006)
  • La imagen del Nuevo Mundo en el discurso enciclopédico antiguo (2012)
  • Świadectwa, metafory, fabulacje: współczesna literatura Ameryki Łacińskiej (2013)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Barbara Wizimirska (red.), Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej 1991, Warszawa: PISM, 1993, s. 207.
  2. System Wspomagania Wyboru Recenzentów, recenzenci.opi.org.pl [dostęp 2019-02-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]