Adam Koseski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Koseski
Data urodzenia 12 października 1939
Zawód, zajęcie nauczyciel akademicki, historyk
Narodowość polska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka Honorowa „Zasłużony dla Mazowsza” Order Cyryla i Metodego (1950-1991)

Adam Waldemar Koseski (ur. 12 października 1939 w Warszawie) – polski historyk i politolog, profesor nauk humanistycznych, specjalizujący się w historii najnowszej i stosunkach międzynarodowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na kierunku historia w Uniwersytecie Warszawskim w 1963. Stopień doktora otrzymał w 1972, doktora habilitowanego w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w 1979, natomiast tytuł profesora zwyczajnego w 1987.

W latach 1981–1984 był dyrektorem Instytutu Wiedzy o Partiach w Wyższej Szkole Nauk Społecznych. W latach 1985–1989 piastował stanowisko I zastępcy dyrektora Centrum Studiów Politycznych. W Akademii Bydgoskiej pełnił funkcję kierownika Katedry Stosunków Międzynarodowych. W Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku od 1994 był I prorektorem, od 2004 pełnił obowiązki rektora, a 17 marca 2004 został powołany na stanowisko rektora.

Był członkiem Instytutu Krajów Socjalistycznych Polskiej Akademii Nauk. W latach 1983–1986 był członkiem Rady Naukowej. W latach 1986–1989 był członkiem Instytutu Słowianoznawstwa PAN. W latach 1991–1993 zasiadał w radzie naukowej Centrum Badań Radzieckich Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1978–1990 był członkiem Prez. Stow. Polska-Wschód. Następnie pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Bułgarskiej. Poza tym w latach 1969–1980 pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego miesięcznikaPanorama Bułgarska”, a w latach 1990–1991 redaktora naczelnego dwumiesięcznikaSekrety Historii”. Obecnie jest członkiem Rady Krajowej Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”, przewodniczącym Rady Programowej Muzeum Mazowieckiego w Płocku oraz Muzeum Szlachty Mazowieckiej w Ciechanowie, pełni również funkcję członka Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego na lata 2007–2013.

Prowadzi badania w zakresie najnowszych dziejów powszechnych, zwłaszcza problematyki bałkańskiej oraz losów Polaków na Wschodzie.

Bez powodzenia kandydował do sejmiku mazowieckiego w 2006 z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego, do Sejmu w 2011 z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej i w 2015 z listy Platformy Obywatelskiej oraz do Parlamentu Europejskiego w 2014 z listy SLD-UP.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Jest autorem i współautorem 30 książek m.in.:

  • Bułgaria w polityce europejskiej 1944–1948, 1975;
  • Międzynarodowy ruch robotniczy, t. 2,, 1976, współautor;
  • Europejskie państwa socjalistyczne 1948–1960, 1977, współautor;
  • Zarys rozwoju politycznego, 1977;
  • Ludowa Republika Bułgarii 1944–1980. Zarys rozwoju politycznego, 1980;
  • Albania. Krótki zarys dziejów, 1988;
  • Emigracja z ziem polskich w XX wieku, 1998;
  • Polonia w walce o niepodległość 1914–1920, 2000;
  • W bałkańskim tyglu, 2002;
  • Procesy migracji ludności polskiej, 2002.

Poz tym jest współautorem i redaktorem serii dokumentów O Niepodległą i Granice (4 tomy), 2000–2002 i tłumaczem bułgarskiej literatury pięknej, historycznej i naukowej (14 książek). Promotor 15 prac doktorskich.

Nagrody, odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]