Adam Popowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Popowicz
Data i miejsce urodzenia 6 maja 1947
Katowice
Wzrost 174
Pozycja napastnik, rozgrywający, lewy pomocnik, stoper
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1957–1966 Kabel Kraków
1966–1970 Wawel Kraków
1970–1974 Stal Mielec
1975 Motor Lublin
1975–1978 Górnik Zabrze
1978 Falcons Toronto
1978 Hamilton
1978–1980 Concordia Knurów
1979 Hamilton
1979 Italo-Canadian Toronto
1980–1983 SAK Salzburg
1984–1988 HSV Salzburg
1988–1991 SV Kassern
1991–1993 SV Kiege Liefering
1993–1997 SV Bergheim

Adam Popowicz (ur. 6 maja 1947 w Katowicach) – polski piłkarz, grający na wielu pozycjach. Wychowanek Kabla Kraków, następnie grał w Wawelu Kraków. W 1970 sprowadzony do mieleckiej Stali, w której zadebiutował 20 września 1970 w meczu przeciw Zagłębiu Wałbrzych (1:4). Wraz ze Stalą zdobył mistrzostwo Polski w 1973. W mieleckiej drużynie rozegrał 113 meczów (w tym 95 w I lidze) i strzelił 9 goli. Z Mielca odszedł w 1974 i grał w Motorze Lublin, a później w Górniku Zabrze. Później aż do 50. roku życia grał w prowincjonalnych drużynach austriackich. Obecnie mieszka w Salzburgu.