Admirał Dickmann (1886)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
„Admirał Dickmann”
Historia
Stocznia Radnica, Pińsk
Wodowanie 1886
 Polska
Wejście do służby 1920
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 168 t
Długość 45,65 m
Szerokość 5,65 m
Zanurzenie 0,55 m
Napęd
1 maszyna parowa o mocy 135 KM
bocznokołowiec
Prędkość 16 km/h

Admirał Dickmann (ex. „H-3”, ex. „Leon”) – polski statek uzbrojony a później statek-cel z okresu międzywojennego i II wojny światowej. Nazwę otrzymał na cześć Arenda Dickmanna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rosyjski statek pierwotnie zbudowany jako holownik rzeczny, 5 marca 1920 roku zdobyty przez Polaków w zamarzniętym porcie w Mozyrzu. W okresie międzywojennym rozbrojony i wykorzystywany jako okręt-cel do ćwiczeń artylerii. Przydzielony do Flotylli Pińskiej. Po wybuchu wojny na okręcie umieszczono atrapy załogi i uzbrojenia przeciwlotniczego a następnie osadzono na mieliźnie przy Przewozie Łachewskim.

Przed przeklasyfikowaniem na okręt-cel 29 ludzi załogi i uzbrojenie:

  • 2 działa 75 mm
  • 3 ciężkie karabiny maszynowe
  • miny

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]