Adolf Bartoszewski (wojskowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adolf Bartoszewski
Ilustracja
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1907
Świnarzyn
Data i miejsce śmierci 12 grudnia 1990
Chełmno
Przebieg służby
Lata służby 1939 - 1949
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki 40 Pułk Piechoty Dzieci Lwowskich
7 Dywizja Piechoty (PSZ)
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Odznaka honorowa za Rany i Kontuzje - dwukrotnie ranny
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti MilitariKrzyż Walecznych (od 1941)Medal WojskaKrzyż Pamiątkowy Monte CassinoGwiazda Italii (Wielka Brytania)Medal Obrony (Wielka Brytania)Gwiazda za Wojnę 1939–1945 (Wielka Brytania)

Adolf Bartoszewski (ur. 15 stycznia 1907 w Świnarzynie, zm. 12 grudnia 1990 w Chełmnie) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był trzecim dzieckiem Weroniki i Adama (po Leonie i Zofii – jeszcze po nim na świat przyszli kolejno: Piotr, Antoni, Władysława, Edward i najmłodszy – Henryk) szanowanych i zamożnych w Radowiczach właścicieli ziemskich i młyna do spółki. Z żoną Heleną (z domu: Podwiązka, córka Ludwiki i Józefa) miał troje dzieci: Waldemara, Irenę i Janusza.

W latach 1925–1927 odbył obowiązkową służbę wojskową, a po jej zakończeniu założył i opiekował się do wybuchu wojny miejscowym oddziałem Związku Strzeleckiego. We wrześniu 1939 uczestniczył w Obronie Lwowa jako dowódca plutonu 40 Pułku Piechoty. Po wkroczeniu Armii Czerwonej na Wołyń aresztowany i osadzony w więzieniu w Kowlu, gdzie też został skazany za dotychczasową działalność na karę śmierci. Żona Helena, wysyłając błagalne listy do kancelarii Stalina, uzyskała zamianę wyroku śmierci męża na 15-letnią zsyłkę do Uzbekistanu. Do miejsca przeznaczenia (Gizduan) przybył wraz z dwoma braćmi – Antonim i Piotrem, zesłanymi karnie za druk i kolportaż ulotek antysowieckich.

Wszyscy trzej 7 lutego 1942 wstąpili do 7 Dywizji Piechoty, gdzie Adolf w dniach od 20 marca do 29 listopada 1942 roku odbywał szkolenie w Szkole Podchorążych Rezerwy (uzyskując stopień starszego sierżanta), a po jego ukończeniu pełnił funkcję szefa kompanii i dowódcy plutonu. W wyniku przeformowań, bracia znaleźli się w składzie 3 Dywizji Strzelców Karpackich i w połowie grudnia 1943 przerzuceni z Egiptu do Tarentu we Włoszech. Adolf, przydzielony do 1 Brygady, 1 Batalionu i (prawdopodobnie) 2 kompanii kpt. Józefa Kromkaya, 12 maja 1944 dowodził plutonem w pierwszym ataku na wzgórze 593 (w kierunku Gardzieli) pod Monte Cassino. 1 sierpnia 1944 uzyskał awans na podporucznika. Dwukrotnie ciężko ranny (nad Chienti i pod Castel Bolognese). Od 1 grudnia 1944 do 1 września 1946 uzyskał przydział do 3 Brygady 7 Batalionu na stanowisko dowódcy kompanii strzeleckiej. 9 miesięcy służył w Dywizyjnym Centrum Wyszkolenia 3 D.S.K. jako zastępca dowódcy kompanii i Szkoły Podoficerskiej. Łącznie, ppor. A. Bartoszewski zaliczył 16 miesięcy służby frontowej 1-szej linii w oddziałach piechoty na stanowisku D-cy plutonu i Kompanii Strzeleckiej.

19 kwietnia 1947 odkomenderowany do Ośrodka Oficerskiego nr 43 w Rednal w Wielkiej Brytanii na stanowisko Oficera Zaopatrzenia i Transportu. 18 kwietnia 1949 oficjalnie zakończył służbę wojskową.

Do roku 1974 przebywał w Wielkiej Brytanii w Wolverhampton. Po powrocie do Polski zamieszkał w Chełmnie, gdzie też zmarł 12 grudnia 1990 i pochowany został w rodzinnym grobowcu na cmentarzu parafialnym.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Podporucznikowi Adolfowi Bartoszewskiemu (sygnatura żołnierska: 1907/92/III) potwierdzono następujące odznaczenia:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]