Adolf Herforth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adolf Marian Herforth
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1866
Lwów
Data i miejsce śmierci 13 września 1935
Kraków
Przebieg służby
Lata służby 1883-1924
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Dowództwo Okręgu Generalnego „Kraków”
Ministerstwo Spraw Wojskowych
Stanowiska szef intendentury okręgu generalnego
zastępca szefa administracji armii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Adolf Marian Herforth (ur. 2 lutego 1866 we Lwowie, zm. 13 września 1935 w Krakowie) - generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Adolf Marian Herforth urodził się 2 lutego 1866 roku we Lwowie, w rodzinie Antoniego i Wiktorii z Szöttnerów[1]. Ukończył 4-klasową wojskową szkołę realną w Eisenstadt i Korpus Kadetów w Innsbrucku. Naukę kontynuował w Wojskowej Akademii Intendentury w Wiedniu. W cesarskiej i królewskiej armii służył od 1 sierpnia 1883 roku, początkowo w piechocie, a zakończył jako pułkownik intendentury.

24 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Początkowo przydzielony do Polskiej Wojskowej Komisji Likwidacyjnej w Wiedniu. Następnie na stanowisku szefa sekcji w Departamencie VII Ministerstwa Spraw Wojskowych. 3 czerwca 1919 roku został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Generalnego „Kraków” na stanowisko szefa intendentury[2]. Na tym stanowisku 1 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu generała podporucznika, w Korpusie Intendenckim, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[3].

Od 27 grudnia 1921 roku był zastępcą szefa Administracji Armii. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 6. lokatą w korpusie generałów[4].

Od 1 października 1923 roku pozostawał w dyspozycji Ministerstwa Spraw Wojskowych. Z dniem 31 października 1924 roku został przeniesiony w stan spoczynku, na własną prośbę, po uzyskaniu prawa do pełnego uposażenia emerytalnego oraz z powodu trwałej niezdolności do służby wojskowej stwierdzonej na podstawie przeprowadzonej superrewizji[5][1]. Osiadł w Krakowie[6]. W 1931 roku został filistrem honorowym Korporacji Akademickiej K!Capitolia. Żonaty z Pauliną z Fridrichów, miał trójkę dzieci. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym przy ul. Prandoty.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • podporucznik - 1888,
  • porucznik - 1892,
  • kapitan - 1900,
  • major - 1909,
  • podpułkownik - 1914,
  • pułkownik - 1917,
  • generał podporucznik intendent - 1 maja 1920 zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920
  • generał brygady - 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie generałów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Stawecki 1994 ↓, s. 137.
  2. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 68 z 21 czerwca 1919 roku, poz. 2179.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 15 maja 1920 roku, s. 353.
  4. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 15.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 99 z 27 września 1924 roku, s. 552.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 879.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]