Adolf Walery Formiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adolf Walery Formiński (ur. 1845, zm. 1928 w Warszawie) – działacz robotniczy i niepodległościowy, stolarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był działaczem robotniczym uczestniczącym w tworzeniu kółek partyjnych I Proletariatu, pracował jako stolarz. Aresztowano go jesienią 1885, podczas procesu otrzymał wyrok 16 lat zesłania na Syberii Wschodniej. Na miejsce zesłania dotarł wraz z rodziną we wrześniu 1886 r. Przebywali na Sachalinie do 1904 roku, a następnie przenieśli się do Władywostoku, gdzie zamieszkiwali do 1914. Do Warszawy powrócił w grudniu 1914. W wolnej ojczyźnie pracował w Ministerstwie Poczt i Telegrafów. Został członkiem Stowarzyszenia b. Więźniów Politycznych, podczas zjazdu Stowarzyszenia w grudniu 1927 r. pełnił funkcję honorowego przewodniczącego Zjazdu. Pochowany na Cmentarzu Bródnowskim (35A/III/14)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]