Adolf z Nassau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adolf z Nassau
z łaski Bożej król Rzymian
Ilustracja
ilustracja herbu
podpis
Król Rzymian (Niemiec)
Okres od 1292
do 1298
Poprzednik Rudolf I Habsburg
Następca Albrecht I Habsburg
Dane biograficzne
Dynastia Nassau
Data urodzenia 1250
Data śmierci 2 lipca 1298
Ojciec Walram II
Matka Adelajda z Katzenelnbogen
Żona Imagina von Isenburg-Limburg

Adolf z Nassau, Adolf z Turyngii (ur. ok. 1250, zm. 2 lipca 1298 pod Göllheim), hrabia Nassau od 1276, król niemiecki od 1292 roku.

Mając niewielkie i ubogie posiadłości rodowe (jego ojciec Walram II, hrabia Nassau podzielił włości między siebie i brata), służył początkowo Rudolfowi I Habsburgowi i arcybiskupowi Kolonii. Po śmierci Rudolfa I Habsburga, dzięki poparciu arcybiskupa kolońskiego Zygfryda II został następcą Habsburga na tronie niemieckim, wybrany przez elektorów 5 maja 1292 we Frankfurcie. Królewskiej koronacji dokonał arcybiskup Kolonii w Akwizgranie 24 czerwca tego samego roku.

Dokumentem wystawionym 8 stycznia 1295 potwierdził prawa brandenburskie do ziem zachodniopomorskich[1].

Próbował prowadzić własną politykę dynastyczną. W 1294 roku zakupił od landgrafa Turyngii Albrechta II Wyrodnego jego ziemie obejmujące Turyngię i Miśnię.

Spowodowało to niechęć elektorów, którzy przy okazji zebrania się w Pradze na koronacji Wacława II w 1297 porozumieli się, a w 1298 zaocznie zdetronizowali Adolfa na sądzie w Moguncji, wybierając na tron Niemiec Albrechta I Habsburga (syna Rudolfa I). Adolf zginął w tym samym roku w bitwie z wojskami Habsburga w bitwie pod Göllheim (2 lipca 1298).

Został pochowany w klasztorze cystersów Rosenthal (obecnie Kerzenheim), później jego ciało przeniesiono do katedry w Spirze.

Małżeństwa i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Żoną Adolfa z Nassau była Imagina von Isenburg-Limburg (zmarła po 1313), córka Gerlacha I von Isenburg i Imaginy von Blieskastel. Ich dziećmi byli:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Benedykt Zientara, Pomorze Zachodnie w dobie rozwijającego się feudalizmu (1124–1464). Okres III: Rozdrobnienie feudalne (1295–1464), [w:] Gerard Labuda (red.), Historia Pomorza, wyd. 2 uzup., t. 1, cz. 2, Poznań 1972, s. 203.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]