Adrian Flodorf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adrian Baltazar van Flodorf (ur. ok. 1580 - zm. 1656) - niderlandzki generał i najemnik.

Urodził się ok. roku 1580 w rodzinie barona Willema van Flodorfa. Po śmierci ojca w 1603 roku odziedziczył tytuł oraz majątek ziemski.

Rozpoczął także podróże po Europie, odwiedzając m.in. Niemcy, Szwajcarię i Włochy. Podczas pobytu w Italii zlecił także włoskiemu architektowi Vincenzo Scamozziemu przebudowę zamku Well.

W 1611 roku, w czasie międzynarodowego sporu o sukcesję w księstwie Jülich-Kleve-Berg, służył w armii elektora brandenburskiego, gdzie dosłużył się stopnia pułkownika. W rok później uzyskał zwolnienie ze służby brandenburskiej i rozpoczął formowanie liczącego 90 osób oddziału mającego wyruszyć do Wielkiego Księstwa Moskiewskiego; Rosję opuścił w rok później.

Latem 1614 roku został doradcą króla Szwecji, Gustawa Adolfa, w sprawie inżynierii wojskowej oraz artylerii. W roku 1630 został generałem-kwatermistrzem armii szwedzkiej, służył władcy szwedzkiemu aż do jego śmierci pod Lützen w 1632 roku. Na służbie szwedzkiej odbył także wyprawy badawcze do Ingrii i sporządził jej mapy. Był również kartografem w czasie holenderskiej kolonizacji Ameryki Północnej.

W czasie wojny trzydziestoletniej był doradcą Ernesta Mansfelda, dowódcy wojsk protestanckich.

Zmarł w 1656 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adrian Flodorf i spółka [w:] Mówią wieki nr 08/09 (595)