Aeromarine 75

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aeromarine 75
Aeromarine 75 Columbus w locie
Aeromarine 75 Columbus w locie
Dane podstawowe
Państwo Stany Zjednoczone
Producent Aeromarine Plane & Motor Company
Typ samolot pasażerski
Konstrukcja dwupłatowa łódź latająca o konstrukcji drewnianej
Załoga 2 lub 3
Historia
Data oblotu 1921
Lata produkcji po 1923
Egzemplarze 6-11
Liczba wypadków
 • w tym katastrof
2
1
Dane techniczne
Napęd 2 x Liberty 12A
Moc 2 x 450 KM
Wymiary
Rozpiętość 31,6 m
Długość 15,0 m
Wysokość 3,50 m
Powierzchnia nośna 129,8 m²
Masa
Własna 4082 kg
Startowa 6168 kg
Osiągi
Prędkość maks. 131 km/h
Prędkość przelotowa 120 km/h
Pułap 1524 m
Zasięg 1335 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
9-12
Użytkownicy
Aeromarine West Indies Airways

Aeromarine 75 – amerykańska łódź latająca z lat 20. XX wieku, znana także jako Flying Cruiser i Navy Flying Cruiser (dosł. „latający krążownik”). Samolot był zmodyfikowanym w Aeromarine Plane and Motor Company samolotem Curtiss F5L, który z kolei był licencyjną wersją brytyjskiego Felixstowe F5L. Używany był przez należącą do Aeromarine linię lotniczą Aeromarine West Indies Airways. Na ich pokładzie przewieziono pierwsze międzynarodowe przesyłki United States Postal Service, a sama linia lotnicza była pierwszą amerykańską międzynarodową linią lotniczą.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samolot pasażerski Aeromarine 75, znany także jako Flying Cruiser i Navy Flying Cruiser, powstał w Aeromarine Plane and Motor Company jako modyfikacja wojskowego Curtissa F5L[1][2]. Po zakończeniu I wojny światowej na rynku pojawiło się wiele zdemobilizowanych samolotów i Aeromarine zakupiło niepotrzebne już w Armii curtissy (w zależności od źródeł - 4-5[1], 7[2], 8[3][4] lub 11[5]) w celu przebudowania ich na samoloty pasażerskie[1][2].

W zmodyfikowanych samolotach, dwumiejscowy (lub trzymiejscowy[4]) kokpit został przesunięty w tył, na wysokość krawędzi natarcia skrzydeł[1]. W przedniej części kadłuba umieszczono kabinę mieszczącą kilkunastu pasażerów (10[6], 11[4], 12-14[1], 10 na linii Key West - Hawaje przewożąc pocztę, 12 bez poczty, 12 na innych liniach[2]). Ulotka reklamowa opisująca sześć z samolotów mówi o 11 pasażerach[7].

Począwszy od 1921, dwa pierwsze tak zmodyfikowane samoloty były używane przez należącą do Aeromarine linię lotniczą Aeromarine West Indies Airways[1]. Samoloty obsługiwały trasy pomiędzy Key West i Hawaną oraz Nowym Jorkiem i Atlantic City[1][3]. Lot zajmował o połowę mniej czasu niż podróż samochodem bądź pociągiem na tej samej trasie[1]. Aeromarine 75 jako pierwszy samolot przewoził międzynarodowe przesyłki lotnicze United States Postal Service latając na trasie Key West - Hawana[6], a sama Aeromarine West Indies Airways była pierwszą amerykańską międzynarodową linią lotniczą[8].

Dostępne źródła różnią się co do ilości przebudowanych łodzi latających, ale jedno z nich wylicza imiona wszystkich znanych maszyn i krótko opisuje ich historie[9]:

  • Santa Maria – wcześniej Aeromarine Navy Cruiser/Aeromarine Aerial Cruiser. Pierwsza nazwa nadana 22 czerwca 1920 w Keyport, druga - 23 października w Columbia Yacht Club, wspólnie z Pintą. 1 października, także wraz z Pintą, otworzyła trasę z Key West do Hawany. 14 lipca 1922 wspólnie z Wolverine otworzyła trasę pomiędzy Detroit i Cleveland.
  • Pinta – ochrzczona wspólnie z Santa Marią 23 października 1920. Także z Santa Marią odbyła pierwszy lot do Hawany z Key West 1 października. 15 stycznia 1921, w czasie sztormu w Hawanie zerwała się z cum, została wyrzucona na skały i całkowicie rozbita.
  • Niña – przybyła do Key West 25 listopada 1920, pierwszy lot komercyjny odbyła dzień później.
  • Columbus – przybyła do Miami 11 grudnia 1920 z Keyport. W czasie lotu do Hawany 13 stycznia 1923 została zmuszona do lądowania na pełnym morzu, zatonęła po pęknięciu kadłuba. W wypadku utonęło czterech pasażerów.
  • Balboa – przybyła na Florydę w styczniu lub lutym 1921.
  • Ponce de León – przybyła na Florydę pod koniec lutego 1921. W 1923 zerwała się z cum w czasie sztormu, została wyrzucona na skały i całkowicie zniszczona.
  • Mendoza – weszła do służby w jesienią 1921, zastępując zniszczoną Pintę. W maju 1922 odbyła rekordowy lot nad Nowym Jorkiem z 27 pasażerami na pokładzie. W styczniu 1923 otrzymała nazwę Gov. Cordeaux na część gubernatora Bahamów.
  • Wolverine – wraz z Santa Maria zainaugurował połączenie pomiędzy Detroit i Cleveland 14 lipca 1922.
  • Buckeye – latem w 1922 i 1923 obsługiwała trasę Detroit-Cleveland, w czasie zim latała na Florydzie.
  • Polar Bear – model specjalny wyprodukowany dla jednego z menadżerów firmy na wyprawę myśliwską na koło podbiegunowe.

Z trzech znanych wypadków Aeromarine 75, dwa związane były z zerwaniem się łodzi latającej z cum w czasie sztormu, jeden wypadek spowodowany był awaryjnym lądowaniem na morzu, w wyniku którego cztery osoby poniosły śmierć[4].

W 1924 firma zaprzestała działalności z powodu problemów finansowych[1][8]. Dalsze losy samolotów nie są znane.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i E. Johnson: American Flying Boats and Amphibious Aircraft. s. 12.
  2. a b c d Aeromarine 75 / Navy Flying Cruiser (ang.). all-aero.com. [dostęp 2015-02-11].
  3. a b J Hoh: Pioneers of Profit Among the Clouds. s. 51.
  4. a b c d ASN Aviation Safety Database (ang.). aviation-safety.net. [dostęp 2015-02-11].
  5. R. Neal: A Technical and Operational History of the Liberty Engine. s. 508.
  6. a b R. Petrescu: The Aviation History. s. 141.
  7. Aeromarine timetable (winter 1921-22) (ang.). timetableimages.com. [dostęp 2015-02-11].
  8. a b Aeromarine Airways A Pioneer Airline In U.S. Aviation (ang.). timetableimages.com. [dostęp 2015-02-11].
  9. Aircraft of Aeromarine West Indies Airways and Aeromarine Airways (ang.). timetableimages.com. [dostęp 2015-02-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • E. R. Johnson: American Flying Boats and Amphibious Aircraft, An Illustrated History. Mcfarland, 2011. ISBN 978-0-7864-3974-4.
  • Relly Victoria Petrescu, Florian Ion Tiberiu Petrescu: The Aviation History. Book on Demand. ISBN 3-8482-6639-3.
  • Robert J. Neal: A Technical and Operational History of the Liberty Engine: Tanks, Ships and Aircraft 1917-1960. Specialty Press, 2009. ISBN 978-1-58007-149-9.
  • John L. Hoh, Jr.: Pioneers of Profit Among the Clouds. CheddarBrau Publications, 2011. ISBN 978-1-105-36137-1.