Agnieszka Zabłocka-Kos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Agnieszka Zabłocka-Kos (ur. 1957[1]) – polski naukowiec z zakresu architektura i historia sztuki (dzieje miast w XIX i XX w., historia sztuki nowoczesnej); profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Wrocławskiego, pracownik Instytutu Historii Sztuki na Wydziale Nauk Historycznych i Pedagogicznych UWr.

Stopień doktora nauk technicznych w zakresie architektury i urbanistyki uzyskała rozprawą ""Alexis Langer (1824-1904) i jego neogotycka architektura sakralna" (1992), zaś habilitację - rozprawą "Zrozumieć miasto. Centrum Wrocławia na drodze ku nowoczesnemu city 1807-1858" (2006).

Członkini Stowarzyszenia Historyków Sztuki Oddział we Wrocławiu[2].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Międzynarodowe interdyscyplinarne seminarium poświęcone sztuce sakralnej, Quart. Kwartalnik Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego (2008);
  • Światło i forma. Na marginesie wystawy o węgierskim modernizmie, Quart. Kwartalnik Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego (2007);
  • Relacja z konferencji: "Przywracanie pamięci. Rewitalizacja zabytkowych dzielnic żydowskich w miastach Europy Środkowej". Kraków 25-26 czerwca 2007., Quart. Kwartalnik Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego (2007).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]