Agnieszka Zabłocka-Kos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Agnieszka Zabłocka-Kos
Data urodzenia 1957
doktor habilitowany nauk historycznych
Specjalność: historia sztuki
Alma Mater Politechnika Wrocławska
Doktorat 1992
Habilitacja 13 grudnia 2006[1]
Uczelnia Uniwersytet Wrocławski

Agnieszka Zabłocka-Kos (ur. 1957 we Wrocławiu[2]) – polska historyczka sztuki i architektury, profesor nadzwyczajna Uniwersytetu Wrocławskiego. Jej zainteresowania badawcze to architektura i urbanistyka XIX i XX wieku, głównie historyzmu i powojennego modernizmu ze szczególnych uwzględnieniem Wrocławia i Śląska, a także ich ochrona i rewitalizacja, zagadnienia "architektury politycznej" w Europie Środkowej[3] oraz prasy architektonicznej. Jej badania cechują się dużą interdyscyplinarnością, ukazując dzieje architektury w szerokim kontekście politycznym i społecznym[4].

Członkini licznych towarzystw naukowych, polskich i zagranicznych, m.in. Stowarzyszenia Historyków Sztuki we Wrocławiu[5], Komitetu Nauk o Sztuce w Polskiej Akademii Nauk, oraz ICOMOS (udział w pracach w sekcji architektury XX wieku)[6]. Współpracuje z czasopismem Herito[7].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Janiny Wieczerskiej, publicystki i pisarki pochodzącej z rodziny o mieszczańskich tradycjach z Koźmina Wielkopolskiego, oraz Stefana Zabłockiego, profesora filologii klasycznej na Uniwersytecie Śląskim[8]. Jej młodszy brat, Piotr Zabłocki, jest fotografem[9].

W latach 1976-1982 studiowała na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej, ukończywszy specjalizację konserwacji zabytków, oraz na historii sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim. W tym czasie poznała Jerzego Krzysztofa Kosa, późniejszego doktora wrocławskiej historii sztuki, za którego wyszła za mąż[9]. Po zakończeniu studiów zaczęła pracę w Biurze Studiów i Dokumentacji Zabytków we Wrocławiu.

W 1987 rozpoczęła działalność w Instytucie Historii Architektury, Sztuki i Techniki Politechniki Wrocławskiej, zaś w 1991 przeniosła się do Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego[10]. Uzyskała stopień doktora nauk technicznych w 1992 r., rozprawą "Alexis Langer (1824-1904) i jego neogotycka architektura sakralna".

Zapoczątkowała szerokie badania na temat architektury modernizmu powojennego Wrocławia. W 2005 zainicjowała Listę Dóbr Kultury Współczesnej dla Wrocławia[11] na której znalazły się wartościowe obiekty z tamtej epoki[12], jak Dom Naukowca, Mezonetowiec i "Manhattan" proj. Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak, Trzonolinowiec proj. Andrzeja Skorupy i Jacka Burzyńskiego, czy ZETO i DOLMED proj. Anny i Jerzego Tarnawskich. Konsekwentnie zabierała głos w dyskusji publicznej broniąc powojenne budownictwo przed próbami dewastacji, m.in. w sprawie zabudowy przy pl. Nowy Targ[13][14][15]. Wraz ze środowiskiem architektonicznym Wrocławia, m.in. architektem Zbigniewem Maćkowem, broniła budynku audytorium Wydziału Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego proj. Krystyny i Mariana Barskich, dzięki czemu został on wpisany do rejestru zabytków w 2012 roku, stając się najmłodszym zabytkiem miasta[16]. Współpracowała również z Miejskim Konserwatorem Zabytków Wrocławia przy rewaloryzacji architektury sakralnej w Dzielnicy Czterech Świątyń[17][18].

Od 2006 r. jest doktorem habilitowanym w zakresie nauk o sztuce dzięki rozprawie "Zrozumieć miasto. Centrum Wrocławia na drodze ku nowoczesnemu city 1807-1858", jak i również członkiem Rady Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego. W 2010 uzyskała stanowisko profesora nadzwyczajnego w Uniwersytecie Wrocławskim. Od 2017 roku kieruje Pracownią Badań nad Urbanistyką i Architekturą Nowoczesną, która kontynuuje działalność prof. dr hab. Zofii Ostrowskiej-Kębłowskiej[19].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Sztuka, wiara, uczucie. Alexis Langer - śląski architekt neogotyku. Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1996,
  • Zrozumieć miasto. Centrum Wrocławia na drodze ku nowoczesnemu city 1807-1858. Wydawnictwo Via Nova, Wrocław 2006[20];
  • Światło i forma. Na marginesie wystawy o węgierskim modernizmie, Quart. Kwartalnik Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego (2007);
  • Relacja z konferencji: "Przywracanie pamięci. Rewitalizacja zabytkowych dzielnic żydowskich w miastach Europy Środkowej". Kraków 25-26 czerwca 2007., Quart. Kwartalnik Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego (2007).
  • Międzynarodowe interdyscyplinarne seminarium poświęcone sztuce sakralnej, Quart. Kwartalnik Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego (2008);

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dr hab. Agnieszka Zabłocka-Kos, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2014-01-05].
  2. Publikacje prof. Zabłockiej-Kos w katalogu Biblioteki Jagiellońskiej
  3. Prof. Dr. Agnieszka Zablocka-Kos — Freiburg Institute for Advanced Studies – FRIAS, www.frias.uni-freiburg.de [dostęp 2020-05-09] (niem.).
  4. Zainteresowania / Agnieszka Zabłocka-Kos / PRACOWNICY / STRONY / Strona główna - Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych, wnhip.uni.wroc.pl [dostęp 2020-05-09] (pol.).
  5. Lista członków SHS Oddział we Wrocławiu
  6. Członkostwo w organizacjach / Agnieszka Zabłocka-Kos / PRACOWNICY / STRONY / Strona główna - Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych, wnhip.uni.wroc.pl [dostęp 2020-05-09] (pol.).
  7. Więcej intelektu, mniej emocji. W poszukiwaniu równowagi narracji w muzeach historycznych w Polsce, www.herito.pl [dostęp 2020-05-07].
  8. Wspomnienie o profesorze Stefanie Zabłockim (1932 - 2001), „Gazeta Uniwersytecka UŚ”, gazeta.us.edu.pl [dostęp 2020-05-08].
  9. a b Forum Akademickie, Zabłoccy, prenumeruj.forumakademickie.pl, listopad 2007 [dostęp 2020-05-08].
  10. Życiorys / Agnieszka Zabłocka-Kos / PRACOWNICY / STRONY / Strona główna - Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych, wnhip.uni.wroc.pl [dostęp 2020-05-07].
  11. dr hab. Agnieszka Zabłocka-Kos - Zainteresowania naukowe, 156.17.98.220 [dostęp 2020-05-07].
  12. Ochrona dziedzictwa architektury i urbanistyki polskiej II połowy XX wieku. Materiały konferencyjne, Warszawa 2016, s. 105.
  13. Beata Maciejewska, Wyburzamy i zarabiamy, wroclaw.wyborcza.pl, 10 lutego 2006 [dostęp 2020-05-07].
  14. Beata Maciejewska, Neptun musi wrócić. Nie możemy udawać, że go nie było, wroclaw.wyborcza.pl, 24 września 2013 [dostęp 2020-05-07].
  15. Beata Maciejewska, Wrocławscy aktywiści chcą powrotu "Jurka z widłami". Apelują o odbudowę fontanny Neptuna na pl. Nowy Targ, wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2020-05-07].
  16. Beata Maciejewska, Audytorium Chemii to pomnik architektury!, wroclaw.wyborcza.pl, 11 września 2018 [dostęp 2020-05-07].
  17. Doświadczenia naukowe / Agnieszka Zabłocka-Kos / PRACOWNICY / STRONY / Strona główna - Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych, wnhip.uni.wroc.pl [dostęp 2020-05-07].
  18. W poszukiwaniu nowych idei. Dzielnica żydowska" we Wrocławiu - przeszłość i teraźniejszość - PDF Free Download, docplayer.pl [dostęp 2020-05-07].
  19. Pracownia Badań nad Urbanistyką i Architekturą Nowoczesną / JEDNOSTKI / STRONY / Strona główna - Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych, wnhip.uni.wroc.pl [dostęp 2020-05-07].
  20. Via Nova, vianova.com.pl [dostęp 2020-05-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]