Akomodacja składniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Akomodacja – technika sygnalizacji zależności składniowej. Określa się tym mianem wszelkie oddziaływanie gramatyczne elementu nadrzędnego nad podrzędnym[1].

Akomodacja obejmuje wymagania typu związek rządu (wymaganie przyjęcia określonej formy) lub zgody, kiedy wyraz lub zwrot wymaga przyjęcia od wyrazu lub zwrotu podrzędnego własnych wartości kategorii fleksyjnych[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alicja Nagórko: Zarys gramatyki polskiej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2007. ISBN 978-83-01-15390-8.