Akredytywa dokumentowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Akredytywa dokumentowa – każde porozumienie stanowiące „zobowiązanie banku otwierającego, działającego na zlecenie zleceniodawcy lub w swoim własnym imieniu i zgodnie z warunkami zawartymi w zleceniu otwarcia akredytywy. Akredytywa jest nieodwołalnym zobowiązaniem banku otwierającego do honorowania zgodnej prezentacji (dokumentów wymaganych w treści akredytywy, dostarczonych przez beneficjenta do banku otwierającego lub wyznaczonego) i ostatecznie do zapłaty na rzecz beneficjenta zgodnie z warunkami akredytywy.”[1].

Obowiązujące od 1 lipca 2007r. UCP 600 wraz z ich tzw. suplementem dla elektronicznej prezentacji – wersja 1.1 stanowią regulacje stosowane dla każdego rodzaju akredytywy dokumentowej .

Akredytywa dokumentowa jest to więc uwarunkowana forma rozliczenia transakcji handlowej, w której bank importera zobowiązuje się wobec eksportera do zapłaty określonej kwoty w zamian za dokumenty zaprezentowane przez niego po wysyłce towaru. Bank dokonuje wypłaty z akredytywy tylko wówczas, gdy te dokumenty są ściśle zgodne z warunkami zapisanymi w akredytywie.

Eksporter dzięki akredytywie uzyskuje pewność otrzymania zapłaty za wysłane produkty, eliminując jednocześnie ryzyko odstąpienia importera od transakcji bądź odmowy przyjęcia towaru. Z kolei importer nie ponosi ryzyka zapłaty za towar niespełniający wymagań jakościowych czy za niedostarczenie towaru przez sprzedającego w uzgodnionym terminie i miejscu. Dodatkowo importer potwierdza swoją zdolność kredytową i finansową wobec kontrahenta.

W akredytywie uczestniczą zwykle cztery strony[edytuj | edytuj kod]

  • zleceniodawca akredytywy - jest nim importer, kupujący lub nabywca towaru lub usługi, na którego zlecenie jest otwarta akredytywa,
  • bank otwierający akredytywę - jest to bank zleceniodawcy, który w jego imieniu i na jego pisemne zlecenie otwiera akredytywę
  • beneficjent akredytywy - jest nim eksporter sprzedający towar lub usługę, akredytywa jest otwarta na jego dobro,
  • bank beneficjenta - jest nim bank pośredniczący, który awizuje akredytywę beneficjentowi, a gdy jej warunki to potwierdzają dodaje swoje potwierdzenie i działa na zlecenie banku otwierającego.

Warunki korzystania z akredytywy dokumentowej[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwa, które zajmują się handlem zagranicznym, mogą skorzystać z akredytywy, która proporcjonalnie chroni interesy obu stron transakcji - eksportera od ryzyka płatności, a importera od ryzyka związanego z jakością towaru i terminowością dostaw.

O akredytywie warto pomyśleć w przypadku nowych kontrahentów, a szczególnie w przypadku biznesowych partnerów pochodzących z nieznanych nam krajów czy rejonów gospodarczo lub politycznie zagrożonych konfliktami społecznymi.

Zdaniem ekspertów warto, aby przedsiębiorca korzystał z akredytywy, kiedy zawiera transakcje na relatywnie wysokie kwoty, o skomplikowanych warunkach odbioru towaru. Akredytywa dokumentowa jest dobrym rozwiązaniem, jeśli przygotowanie dostaw (np. maszyn i urządzeń) wymaga dłuższego czasu i zaangażowania środków po stronie eksportera. W takiej sytuacji istotne jest ograniczenie do minimum ryzyka wycofania się importera z zawartej transakcji.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Handel zagraniczny. Handel i finanse międzynarodowe Poradnik dla praktyków,Red. B. Stępień, PWE Warszawa, 2012, str.183

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Handel zagraniczny. Handel i finanse międzynarodowe Poradnik dla praktyków, Red. B. Stępień, PWE Warszawa, 2012.
  2. Kosztowniak A., Misztal P., Pszczółka I., Szelągowska A. Finanse i rozliczenia międzynarodowe, C. H. Beck, Warszawa, 2009.